“Είμαι δημόσια υπάλληλος, πτυχιούχος Κοινωνιολόγος, και αρνούμαι να θεωρούμαι κομματικός στρατός που βολεύτηκα στο Δημόσιο. Εισήλθα στο Δημόσια στα 30 μου, μετά από τις πρώτες γραπτές εξετάσεις του ΑΣΕΠ, αφού το πτυχίο μου ήταν και είναι άχρηστο σ ‘ένα σύστημα που απαξιώνει σταθερά και επίμονα τις ανθρωπιστικές επιστήμες.
Έπρεπε συνεπώς -στο βαθμό που η εργασία είναι δικαίωμα- να βρώ να εργαστώ κατ’αρχήν και συνακόλουθα να χρησιμοποιήσω τις όποιες γνώσεις μου, για την επιτυχέστερη και αποτελεσματι-κότερη άσκηση των καθηκόντων μου.Σήμερα μετά από 16 χρόνια υπηρεσίας αμείβομαι με 1.180 ευρώ (εμπεριέχεται επίδομα προϊσταμένης και μην πάει ο νους σας στις περικοπές, καθώς πρίν έπαιρνα 1.260 ευρώ) και εδώ και δύο χρόνια ακούω ότι και εγώ τα έφαγα, και εγώ είμαι αντιπαραγωγικό παράσιτο και εμένα με προφυλάσσουν οι πολιτικοί γιατί δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τους κομματικούς τους στρατούς.
Και εγώ και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου, είμαστε στο Δημόσιο αφού πρώτα αξιολογηθήκαμε, δουλεύουμε φιλότιμα σε αντίξοες συνθήκες άχρηστης και ξεπερασμένης γραφειοκρατίας, κατανοούμε τον πολίτη που μας χρειάζεται, συμπιέζουμε τη νοημοσύνη μας για να αναταποκριθούμε στα οριζόμενα από πλήθος αντιφατικών και συγκρουόμενων οδηγιών – εγκυκλίων, και δεν αντέχουμε άλλο το φτύσιμο και την απαξίωση.
Μετά λόγου γνώσεως, λέω, ότι τούτο το κράτος στάθηκε όρθιο, στάθηκε χάρη στον πατριωτισμό κάποιων δημοσίων υπαλλήλων”.
