Η αληθινή ασφάλεια του ανθρώπου εδράζεται στην βεβαιότητα ότι ο Θεός παραμένει παρών μέσα στην ιστορία, τονίζει, μεταξύ άλλων, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος στο φετινό αναστάσιμο μήνυμά του.
Ο Αρχιεπίσκοπος αναφέρεται στα σύμβολα που φέρουν ζωή και δίνουν στην ύπαρξη νόημα και προσανατολισμό, ενώ μιλά για την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα και τον φόβο που επικρατούν στον κόσμο, λόγω των πολέμων και των συγκρούσεων.
«Η αγωνία για το μέλλον γίνεται συχνά σιωπηλή κραυγή μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη… Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού· αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής», τονίζει ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας.
Σημειώνει, δε, με έμφαση ότι «το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο, η βία δεν μπορεί να καταργήσει την αγάπη, καμία σύγκρουση δεν μπορεί να σβήσει το Φως που ανατέλλει από τον Τάφο και να επισκιάσει το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού».
Αναλυτικά το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου
«Αδελφοί μου και παιδιά μου εν Κυρίω αγαπητά,
Χριστός Ανέστη!
Ζούμε σε καιρούς όπου ο άνθρωπος δοκιμάζεται τόσο από τον φόβο που γεννά η ανασφάλεια του κόσμου όσο και από την αβεβαιότητα της σημερινής εποχής: πόλεμοι, συγκρούσεις, ταραχές και απειλές σκοτεινιάζουν τον ορίζοντα και βαραίνουν την καρδιά πολλών. Η αγωνία για το μέλλον γίνεται συχνά σιωπηλή κραυγή μέσα στην ανθρώπινη ύπαρξη.
Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο άνθρωπος αναζητεί πάλι σημεία προσανατολισμού· αναζητεί κάτι σταθερό, κάτι αληθινό, κάτι που να δίδει νόημα και ελπίδα. Και εκεί ακριβώς επανέρχονται τα σύμβολα, όχι ως απλά σχήματα ή ιστορικά κατάλοιπα, αλλά ως ζωντανές μαρτυρίες νοήματος και ζωής.
Το σύμβολο δεν είναι ποτέ κλειστό στον εαυτό του· πάντοτε δείχνει πέρα από το ορατό. Ενώνει το παρόν με το βάθος της μνήμης και στηρίζει την πορεία του ανθρώπου προς το μέλλον. Όταν όμως αποκοπεί από την αλήθεια που φέρει, όταν χρησιμοποιηθεί ως όπλο ή ως μέσον επιβολής, τότε χάνει την δύναμή του και παραμορφώνεται.
Για την Εκκλησία τα σύμβολα δεν είναι ιδεολογικά εμβλήματα, αλλά φορείς ζωής. Το βαθύτερο νόημα του Σταυρού δεν είναι η δύναμη, αλλά η θυσιαστική του αγάπη. Γι’ αυτό και ο Σταυρός, το ‘Αγιο Φως, η Ανάσταση δεν επιβάλλονται, αλλά προσκαλούν. Δεν χωρίζουν, αλλά ανοίγουν δρόμο κοινωνίας.
Προς όλους εκείνους που φοβούνται, που ανησυχούν, που βλέπουν τον κόσμο να γίνεται ασταθής και επικίνδυνος, η Εκκλησία δεν έχει να προσφέρει ψευδαισθήσεις, αλλά ελπίδα αληθινή ότι:
– το κακό δεν έχει τον τελευταίο λόγο,
– η βία δεν μπορεί να καταργήσει την αγάπη,
– καμία σύγκρουση δεν μπορεί να σβήσει το Φως που ανατέλλει από τον Τάφο και να επισκιάσει το γεγονός της Ανάστασης του Χριστού και
– η αληθινή ασφάλεια του ανθρώπου εδράζεται στην βεβαιότητα ότι ο Θεός παραμένει παρών μέσα στην ιστορία.
Γι’ αυτό και οφείλουμε να διαφυλάξουμε τα σύμβολά μας ως γέφυρες ελπίδος, νοήματος και συμφιλίωσης, γενόμενοι και εμείς φορείς του φωτός και της ειρήνης, δηλαδή της Ανάστασης, όπου κι αν βρισκόμαστε.
Σας εύχομαι πατρικά η χάρις του Αναστάντος Κυρίου να στηρίζει τις καρδιές σας, να διαλύει τον φόβο και να χαρίζει ειρήνη στον κόσμο και στην ύπαρξη του καθενός μας.
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!».
