Συνέντευξη στην “Πελοπόννησο” έδωσε ο πρώην πρωθυπουργός και υποψήφιος βουλευτής Αχαϊας Γιώργος Παπανδρέου. Ισχυρίστηκε πως είναι εφικτή και αναγκαία η πρώτη θέση για το ΠΑΣΟΚ, πως δεν υπήρξε ποτέ ρίψασπις, πήρε τις δυσκολότερες αποφάσεις που θα μπορούσε αλλά ότι δεν εγκατέλειψε τη μάχη όπως οι προηγούμενοι. Και καταλήγει: «Οι βασικές μου πολιτικές επιλογές δικαιώθηκαν».– Κύριε πρόεδρε, γιατί θα πρέπει ένας πολίτης να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ στις 6 Μαΐου;
Πρώτον, γιατί, μην κρυβόμαστε, είναι η μοναδική σοβαρή επιλογή, αν θέλουμε να μην κινδυνεύσει η παρουσία της χώρας στο ευρώ και αν θέλουμε να μην πάνε χαμένες οι μεγάλες θυσίες που έκαναν μέχρι τώρα οι Ελληνες πολίτες.
Δεύτερον, γιατί το δίλημμα που αντιμετωπίζουμε σε αυτές τις εκλογές είναι καθαρό. Η Ελλάδα, την επόμενη των εκλογών χρειάζεται μια σταθερή κυβέρνηση, βασισμένη στην ευρύτερη δυνατή συμμαχία σταθερότητας και προόδου, που να μπορεί να συνεχίσει την προσπάθεια διάσωσης της χώρας. Και το Κίνημά μας, ο Βαγγέλης Βενιζέλος και όλοι μας πορευόμαστε με αυτή την προτεραιότητα, με ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Αντίθετα, ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθεί για άλλη μια φορά να αποφύγει τις ευθύνες, βάζοντας ως προϋπόθεση την αυτοδυναμία για να πραγματοποιήσει όσα υπόσχεται. Η σημερινή κατάσταση είναι όμως τόσο σοβαρή, ώστε δεν υπάρχουν περιθώρια για μικροκομματικά παιχνίδια.
Τρίτον, γιατί το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση ξεκίνησε μια σειρά από απαραίτητες μεταρρυθμίσεις που για λόγους πολιτικού κόστους δεν είχαν προχωρήσει επί χρόνια. Και είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τις μεταρρυθμίσεις αυτές από τα μέτρα που επέβαλε η κρίση για να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα. Να δώσω δύο παραδείγματα; Για πρώτη φορά οι αποφάσεις κάθε υπουργού αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, επιτρέποντας στον κάθε πολίτη να ελέγχει την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας, κάνοντας την Ελλάδα από τις πιο σύγχρονες χώρες στον τομέα της διαφάνειας. Για πρώτη φορά πέρασε με ευρύτερη συναίνεση ένα νομοσχέδιο για την παιδεία που ανατρέπει τα κακώς κείμενα δεκαετιών.
Τέταρτον, γιατί αποδείξαμε ότι μάθαμε από τα διαχρονικά μας λάθη. Και δεν τα επαναλάβαμε. Να δώσω τρία παραδείγματα; Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που, στο τέλος μίας κυβερνητικής θητείας, το κράτος έχει λιγότερους υπαλλήλους και πολύ λιγότερες λειτουργικές δαπάνες απ’ ό,τι στην αρχή της. Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά, εδώ και δεκαετίες, που πέρασαν δύο χρόνια και δεν ταλαιπωρήθηκε η χώρα από κάποιο νέο μεγάλο σκάνδαλο. Σκεφτείτε ότι πρέπει να είναι η πρώτη φορά, μετά από επιμονή μας, που χτυπιέται συστηματικά η διαφθορά σε υψηλό επίπεδο με συνέπειες για πρόσωπα με ισχύ, πολιτική, οικονομική ή ακόμα και για υψηλόβαθμους μόνιμους δημόσιους υπάλληλους, που παλαιότερα βρισκόντουσαν στο απυρόβλητο.
Και πέμπτον, γιατί οι βασικές μας πολιτικές επιλογές την τελευταία διετία δικαιώθηκαν. Θυμίζω ότι πέρυσι στις 27 Οκτωβρίου γυρίσαμε από τις Βρυξέλλες με μία ιστορική συμφωνία για μία πρωτοφανή διαγραφή ελληνικού χρέους. Παρ’ όλα αυτά, εδώ στην Ελλάδα, όσοι δεν μας έλεγαν προδότες και δωσίλογους, μας έλεγαν αποτυχημένους. Και όλοι μαζί, με πρώτο τον κύριο Σαμαρά, βροντοφώναζαν «ΟΧΙ» στη Συμφωνία των Βρυξελλών. Σήμερα όλοι αυτοί πανηγυρίζουν για τη διαγραφή του χρέους και παρουσιάζουν ως δικά τους τα αποτελέσματά της. Ας είναι. Το συμπέρασμα είναι ένα: Παρά τα αναπόφευκτα λάθη, παρά τον πόνο που ξέρω ότι αναπόφευκτα προκαλέσαμε, παρά τις παλινωδίες μιας συντηρητικής Ευρώπης, η πολιτική μας πέτυχε να κρατήσει την Ελλάδα όρθια και μέσα στην Ευρωζώνη. Και την πολιτική αυτή τη δικαίωσαν και πολιτικές δυνάμεις που την είχαν καταγγείλει στην αρχή.- Καθώς δείχνουν όλες οι σχετικές ενδείξεις, το ΠΑΣΟΚ βαδίζει προς ένα «ιστορικά χαμηλό» εκλογικό ποσοστό. Αν αυτές οι ενδείξεις επιβεβαιωθούν, θα θεωρήσετε ότι υπάρχει προσωπική σας πολιτική ευθύνη;
Η πρώτη μου ευθύνη ήταν και είναι για τη χώρα, και τον ελληνικό λαό. Αυτό υπαγορεύει η συνείδησή μου και η ιστορία μου. Η προσωπική, αλλά και εκείνη του ονόματος Παπανδρέου.
Να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους; Εκλέχτηκα Πρωθυπουργός για να αλλάξω την Ελλάδα πριν βουλιάξει. Και τη βρήκα να βουλιάζει ήδη όταν ανέλαβα. Τη βρήκα στα πρόθυρα χρεοκοπίας. Κανείς δεν ξυπνάει το πρωί, σκεφτόμενος πώς θα μειώσει μισθούς και συντάξεις. Ανέλαβα ευθύνες που αναλογούσαν στην προηγούμενη διακυβέρνηση και τις ανέλαβα στο ακέραιο. Ανέλαβα ευθύνες, όταν οι προηγούμενοι φάνηκαν ευθυνόφοβοι και φυγόπονοι.
Και ήταν οι δικές τους αποφάσεις που μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού και μας έθεσαν υπό κηδεμονία. Κανείς δεν θέλει την τρόικα πάνω από το κεφάλι του.
Και οι δικές μου αποφάσεις ήταν για να φύγουμε το συντομότερο από αυτή την κηδεμονία. Αλλά αυτό έχει κόστος.
Πήρα τις δυσκολότερες αποφάσεις που πήρε Ελληνας Πρωθυπουργός τις τελευταίες δεκαετίες, για να αποτρέψω το χειρότερο και να σταθούμε σύντομα στα πόδια μας. Δεν μου ταιριάζει να σηκώνω τα χέρια ψηλά, αρκούμενος σε ένα «τι να κάνω, φταίνε οι προηγούμενοι». Θα ήταν πατριωτικό να αφήσω τη χώρα να καταρρεύσει; Οχι. Θα ήταν λιγοψυχία. Ρίψασπις δεν υπήρξα ποτέ. Και ούτε μία στιγμή δεν σκέφτηκα είτε το προσωπικό είτε το πολιτικό κόστος. Ούτε μία στιγμή. Αυτό το θυσιάζω χάριν αυτών που πιστεύω ότι υπηρετούν καλύτερα την πατρίδα και τον λαό.
Καλύτερα οι Ελληνες να θυμώνουν γι’ αυτά που ζουν, παρά να ζήσουν την απόλυτη καταστροφή μιας χρεοκοπίας. Και αυτό το αποτρέψαμε. Ξέραμε ότι θα έχει κόστος. Αλλά ήταν συλλογική η απόφασή μας να κάνουμε το πατριωτικό μας καθήκον.
Αποτιμώντας το σύνολο της πρωθυπουργικής σας θητείας, έχετε μετανιώσει για κάποιες πολιτικές επιλογές σας ή για να το θέσουμε αλλιώς: Θα ήταν δυνατόν να αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας, με λιγότερο επώδυνα μέτρα για τους οικονομικά ασθενέστερους;Είστε, κύριε πρόεδρε, ο μοναδικός πρωθυπουργός στη νεότερη ιστορία μας που παραιτήθηκε από το αξίωμά του χωρίς να ηττηθεί σε εκλογές και χωρίς απώλεια της δεδηλωμένης. Αποτελούσε μονόδρομο αυτή η επιλογή;
Ξέρετε, ποτέ δεν ήμουν συμβατικός πολιτικός. Και κάθε φορά που λέω ότι δεν είναι η εξουσία, αλλά η προσφορά στον τόπο που με ενδιαφέρει, το εννοώ.
Ούτε, βέβαια, ανέλαβα το αξίωμα του Πρωθυπουργού σε ομαλή περίοδο για τη χώρα.
Ζούμε τη μεγαλύτερη περιπέτεια που πέρασε η χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Η βασική επιλογή μου όλη αυτή τη διετία ήταν μία: Να κάνω τα πάντα για να συνεχιστεί η εθνική προσπάθεια σωτηρίας, όπως και της βαθιάς αλλαγής της χώρας. Ολες μου οι αποφάσεις μπορούν να εξηγηθούν υπό αυτό το πρίσμα. Ακόμα και το να θυσιάσω το πρωθυπουργικό μου αξίωμα. Ομολογώ ότι από την άνοιξη του 2011, ήταν για μένα πια ξεκάθαρο ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να συνεχίσει μόνο του την εθνική προσπάθεια.
Η επιτυχής ολοκλήρωση της ιστορικής διαγραφής χρέους 100 δισ. από τις πλάτες της χώρας ήταν για μένα η μεγαλύτερη δικαίωση αυτής της επιλογής μου. Πηγή: dete.gr
