Μεταξύ άλλων, ανέφερε, ότι το κόστος αποσταθεροποίησης μιας χώρας μέσω υβριδικών απειλών είναι συχνά πολύ χαμηλότερο από το κόστος προστασίας της, καθιστώντας την πρόκληση αυτή ιδιαίτερα κρίσιμη για τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας. Σημείωσε ότι οι σύγχρονες επιθέσεις δεν στοχεύουν μόνο σε τεχνικά συστήματα αλλά και στην ψυχολογία της κοινωνίας, με σκοπό να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Τέλος, τόνισε ότι η πραγματική ψηφιακή ασφάλεια δεν κρίνεται από την απλή αποτροπή μιας επίθεσης, αλλά από την ικανότητα του κράτους και των επιχειρήσεων να παραμείνουν λειτουργικοί ακόμη και όταν μια επίθεση πετύχει.
Αναλυτικά, ο κ. Χατζηνικολάου κατά τον εισαγωγικό του χαιρετισμό ανέφερε:
«Πόσο κοστίζει σήμερα να αποσταθεροποιήσεις μια χώρα; Ενδεχομένως πολύ λιγότερο απ’ όσο κοστίζει να την προστατεύσεις. Μια κυβερνοεπίθεση σε κρίσιμες υποδομές, μια οργανωμένη εκστρατεία παραπληροφόρησης, μια σειρά στοχευμένων ενεργειών που προκαλούν οικονομική αναστάτωση, κοινωνική ένταση και αμφισβήτηση των θεσμών, όταν συνδυάζονται και υπηρετούν έναν κοινό στόχο, συνιστούν υβριδική απειλή. Το ζητούμενο δεν είναι πάντα να καταστρέψεις κάτι· μπορεί να αρκεί να κάνεις μια κοινωνία να πιστέψει ότι τίποτα δεν λειτουργεί και κανένας δεν μπορεί να την προστατεύσει.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, καθώς οι υβριδικές απειλές δεν γνωρίζουν παραδοσιακά σύνορα, δεν ακολουθούν προβλέψιμους κανόνες και δεν έχουν πάντοτε αναγνωρίσιμη προέλευση. Μπορούν να πλήξουν την οικονομία, να διαταράξουν τη λειτουργία του κράτους, να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Για την Ελλάδα, αυτή η πρόκληση έχει ιδιαίτερη γεωστρατηγική βαρύτητα, καθώς βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, αποτελώντας σημαντικό κρίκο σε δίκτυα ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, μεταφορών και ναυτιλίας.
Αυτή η θέση, αν και στρατηγικό πλεονέκτημα, δημιουργεί ιδιαίτερες ευπάθειες, διότι οι υβριδικές απειλές στοχεύουν στις αδυναμίες μας. Σε ένα υποθετικό σενάριο όπου μια κυβερνοεπίθεση προκαλεί εκτεταμένη διακοπή ηλεκτροδότησης σε μια μεγάλη πόλη και ταυτόχρονα μια οργανωμένη εκστρατεία παραπληροφόρησης δημιουργεί την εντύπωση ότι το ενεργειακό σύστημα καταρρέει, μια τεχνική κρίση μπορεί μέσα σε λίγες ώρες να αποκτήσει οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις. Επομένως, το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί είναι το ποιος είναι προετοιμασμένος να την αντιμετωπίσει, ποιος συντονίζει την αντίδραση και πόσο γρήγορα μπορούν κράτος και επιχειρήσεις να αποκαταστήσουν τη λειτουργία των υποδομών και την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η προστασία των κρίσιμων υποδομών, η κυβερνοασφάλεια, η έγκαιρη αναγνώριση των απειλών και η αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης απαιτούν συνεργασία κράτους και επιχειρήσεων, ανταλλαγή πληροφοριών, σαφείς αρμοδιότητες και δοκιμασμένη επιχειρησιακή ετοιμότητα. Η επιλογή των υβριδικών απειλών ως θέμα του φετινού συνεδρίου έγινε με σκοπό η συζήτηση να περάσει από τη διαπίστωση των κινδύνων στην αξιολόγηση της πραγματικής μας ετοιμότητας, ακούγοντας τη διεθνή εμπειρία, τις προτεραιότητες της Πολιτείας και τις προκλήσεις των υπηρεσιών ασφαλείας και των επιχειρήσεων.
Δεν χρειαζόμαστε άλλες γενικόλογες διακηρύξεις, αλλά απαντήσεις για το πόσο ανθεκτικοί είμαστε στην πράξη, καθώς το πραγματικό μέτρο της ασφάλειας δεν είναι μόνο αν μπορούμε να αποτρέψουμε μια επίθεση, αλλά αν μπορούμε να συνεχίσουμε να λειτουργούμε όταν αυτή πετύχει».
