Ανοιχτή επιστολή του Γιώργου Λιάνη στον Σταύρο Κοντονή

Διαβάστε την ανοιχτή επιστολή προς τον υφυπουργό Αθλητισμού, Σταύρο Κοντονή, που απέστειλε ο πρώην υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Λιάνης, για το νομοσχέδιο για το ποδόσφαιρο:

“Αγαπητέ κύριε Υπουργέ, φίλτατε κύριε Κοντονή.

Την επιστολή μου αυτή την παρακίνησε η φροντίδα για να πάνε όλα καλά στο δύσμοιρο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το ελληνικό ποδόσφαιρο  που αντί να προσφέρει λύτρωση και χαρά, ταλανίζει συνεχώς τους Έλληνες. Δεν είμαι μέλος του Κοινοβουλίου πια, αλλά υπήρξα ο μακροβιότερος Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, του φυσικού χώρου όπου συζητούνται αυτά τα θέματα.

Δυστυχώς, ούτε και στον αθλητισμό, πόσο περισσότερο στο ποδόσφαιρο, καταφέραμε να έχουμε ένα διάλογο που να σημαίνει συμφωνίες μέσα από συνειρμούς νοημάτων της κάθε πλευράς αλλά και συμφωνίες στην κατάληξη των διαφορών μας. Και στην Επιτροπή και στην Ολομέλεια κυριαρχούσαν οι παράλληλοι μονόλογοι.

Το πλαίσιο για το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, έχει διαμορφωθεί από τις υπερσυζητικά, δημοσιογραφικά, και συχνά οπαδικά αναθρεμμένες λαϊκές τάξεις. Και θα συμπλήρωνα ευθύς εξαρχής πως έχουμε υπερβεί το μέτρο. Φτάσαμε να συζητάμε τόσο πολύ για το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, έχουμε ρίξει τόσο βάρος σε αυτό όλοι μας, ώστε να αδικούμε όλον τον υπόλοιπο ελληνικό αθλητισμό.

Δεν έχω την δυνατότητα της προσωπικής επαφής ούτε πια  ενός διαλόγου γι’ αυτό το θέμα στο Κοινοβούλιο γι’ αυτό καταφεύγω σε αυτήν την επιστολή που είναι μια μορφή άχαρη, για τόσο σοβαρά ζητήματα.

Η κάθαρση στο ποδόσφαιρο είναι αναγκαία. Τα όσα εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, είναι τραγικά. Δεν υπάρχει χαμηλότερο σκαλοπάτι για να κατέβει το ποδόσφαιρό μας. Αυτό καθιστά τη βούληση της Πολιτείας να βάλει βαθιά το μαχαίρι στο κόκκαλο, μονόδρομο.

Όλα αυτά, υπό την προϋπόθεση ότι όταν γίνουν θα υπάρχει το ελληνικό ποδόσφαιρο μέσα στα διεθνή πλαίσια. Όμως, οι επιπτώσεις οι άμεσες, από την εφαρμογή του νομοσχεδίου που «έφερε» η Κυβέρνηση  δυστυχώς, θα έχουν καταστήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο, σε ότι αφορά το διεθνές του σκέλος, νεκρό.

Δεν πιστεύω να υπάρχει κάποιος που να πιστεύει ότι η FIFA και η UEFA  θα δεχθούν το νομοσχέδιο ως έχει, και θα παραμείνουν με σταυρωμένα χέρια μπροστά στην αποφασιστικότητά σας.  

Κατ’ αυτούς με το νομοσχέδιο αυτό, όπως και με άλλα παλαιότερα, παραβιάζουμε το ζωτικό τους χώρο.

Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που συμβαίνει μεταξύ της χώρας μας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο θέμα της διαπραγμάτευσης και των δεσμεύσεων που αναλαμβάνει η χώρα.

 Η FIFA και η UEFA σου λένε: «Ελλάδα, έχεις υπογράψει μαζί μας ένα Καταστατικό για να είσαι μέλος μας. Και αυτό πρέπει να το τηρήσεις κατά γράμμα. Αν δεν δέχεσαι αυτό το Καταστατικό δεν είσαι μέλος μας».

 Δυστυχώς, είμαι υποχρεωμένος, να κάνω το «συνήγορο του διαβόλου», αν και θεωρώ αναγκαία την παρέμβαση της Πολιτείας, επιθυμητή την αποφασιστικότητά σας, αναγνωρίζοντας κιόλας την αγνότητα της αυτονόητης ματιάς που πρέπει να έχει κάθε Υπουργός σε αυτά τα πράγματα. Δεν είμαι υπερασπιστής της FIFA και της UEFA. Έχω τα ίδια συναισθήματα γι’ αυτούς που έχουν οι Έλληνες για τους δανειστές μας. Αλλά τη ματιά μου δεν την θολώνει κανένα αίσθημα μίσους ή εκδίκησης για όσα έχουμε υποστεί στο παρελθόν.

Απλά μιλώ μετά λόγου γνώσεως. Οι άμεσες επιπτώσεις μιας εξόδου της Ελλάδας από τη FIFA και τη UEFA είναι κάτι αντίστοιχο του GREXIT στην Ευρωζώνη. Θέλω να τις υπενθυμίσω, όχι για να σας τρομάξω, αλλά για να γνωρίζουμε καλά όλοι, τι σημαίνει να πάρουμε μια απόφαση που μας φέρνει σε ευθεία αντίθεση με το πυρηνικό στοιχείο του Κανονισμού  της FIFA και της UEFA.  Αυτό  είναι το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου σε ΟΛΕΣ τις χώρες διεθνώς:

1. Δεν αναγνωρίζεται η ΕΠΟ ως μέλος των Διεθνών Ομοσπονδιών.

2. Καμιά Εθνική μας ομάδα, ανδρών, γυναικών, παίδων, εφήβων, δεν παίζει πουθενά.

3. Κανένας Σύλλογος δε μετέχει σε Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

4. Απαγορεύεται η μετεγγραφή Ελλήνων ποδοσφαιριστών στο εξωτερικό και ξένων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα.

5. Απαγορεύεται να δίνουν οι Εθνικές μας ομάδες, φιλικούς αγώνες.

6. Κάθε ξένος ποδοσφαιριστής που έχει συμβόλαιο με ελληνικό Σύλλογο έχει δικαίωμα προσφυγής για να κριθεί πόσο θίγονται τα συμφέροντά του ώστε να μπορεί να φύγει από την ομάδα στην οποία εργάζεται.

Αυτά, ή ένα μέρος αυτών, είναι τα άμεσα αποτελέσματα που θα καταστήσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο διεθνώς ανύπαρκτο και ακρωτηριασμένο.

Ενδεχομένως στην χώρα καθαρό. Αν και το βλέπω και αυτό, κομμάτι δύσκολο…

Επί της ουσίας τώρα. Στη συνάντησή σας, με τα μέλη της UEFA, διάβασα ότι οι ξένοι μας κατέστησαν σαφές ότι υπάρχει διαφωνία στο προσχέδιο που είχε ετοιμάσει η Κυβέρνηση για τα θέματα της βίας.

Δηλαδή διαφωνούσε η UEFA στο να έχετε τη δυνατότητα σαν Υπουργός, ο ίδιος, να επιβάλλετε πειθαρχικές κυρώσεις, να αναβάλλετε αγώνες, να τιμωρείτε  ομάδες κλπ.

Καθόσον γνωρίζω ουδόλως συζητήθηκε τότε θέμα αυτοδιοίκητου ή θέμα δικαστών,  τα οποία τώρα έρχονται «φάτσα κάρτα» με το νέο νομοσχέδιο. Σε αυτό οι αντιδράσεις θα είναι πολλαπλάσιες από FIFA και UEFA.

Η FIFA είναι αυτή που υπερασπίζεται σθεναρά το θέμα του αυτοδιοίκητου. Αρχικά το όλο ζήτημα είχε προκύψει από τη βούληση ορισμένων ισχυρών ηγετών σε μη δημοκρατικά καθεστώτα να διορίσουν πρόσωπα της δικής τους εμπιστοσύνης στη διοίκηση του ποδοσφαίρου. Έτσι ξεκίνησε κάποτε η ιστορία και έφτασε στο σημείο να είναι το Άλφα και το Ωμέγα στο «πιστεύω» της FIFA. «Θύματα» αυτής της υπόθεσης έχουν πέσει κατά καιρούς επώνυμες Ομοσπονδίες.

Θέλω να υπενθυμίσω ότι είμαι ο πρώτος που ζήτησα την τοποθέτηση τακτικών δικαστών, στα 1993-1994, σε όλες τις βαθμίδες κρίσης του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, αλλά τη βοηθεία Τριβέλα, ο Μπλάτερ σκαιότατα μου είπε: «Μπορείτε να το κάνετε κ. Λιάνη, αλλά η Εθνική σας ομάδα δε θα πάρει μέρος στο Μουντιάλ του ‘94!». Τότε είχαμε προκριθεί με τη γνωστή Οδύσσεια στη συνέχεια. Έσπευσα να ζητήσω τη συνδρομή του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο ρεαλιστής πρωθυπουργός μου είπε απλά: «Και τι θέλεις τώρα να κάνουμε; Πρώτη φορά προκρίθηκε ελληνική ομάδα σε ένα τόσο μεγάλο διεθνές γεγονός και να μην πάμε;».

Δεν ξέρω πόσο χρήσιμη είναι αυτή η υπενθύμιση. Πολλοί Υπουργοί μαζί με μένα, και αναφέρω τα ονόματά τους: Πετραλιά, Φλωρίδης, Ορφανός, Ιωαννίδης, Κουράκης είχαν την ίδια αγνή φιλοδοξία με σας. Αλλά όλοι κάναμε την ώρα που έπρεπε την απαραίτητη στροφή στον ρεαλισμό. Εγώ μάλιστα που προέρχομαι από τον χώρο του ποδοσφαίρου με συντριμμένη καρδιά έβλεπα το άδικο γεγονός, μια διεθνής Ομοσπονδία να μη θέλει το δίκαιο στην υπέρτατη μορφή του, να μη θέλει αρεοπαγίτες δικαστές, αλλά να υποστηρίζει στυγνά αυτό που επιθυμεί η οικεία Ομοσπονδία, δηλαδή ιδιώτες δικαστές!!

Δε χρειάζεται να σας θυμίσω, αγαπητέ  κύριε Κοντονή, φαντάζομαι το γνωρίζετε, ότι, Έλληνες Υπουργοί εξαναγκάστηκαν από την FIFA  να αλλάζουνε τα άρθρα νομοσχεδίου τους μέσα στο Κοινοβούλιο την ώρα της διαδικασίας, γιατί είχε σταλεί ήδη το τελεσίγραφο της FIFA!…

Κι αυτό που λέω δεν έχει διόλου απειλητικό τόνο.

Τι προτείνω λοιπόν; Να μη γίνει κάθαρση; Να μην αλλάξουν τα πράγματα; Όχι ασφαλώς. Προτείνω κάτι οξύμωρο.  Όλα όσα έχετε κατά νου, πλην του αυτοδιοίκητου, να ΕΠΙΒΛΗΘΟΥΝ στην ΕΠΟ, η οποία  με δική της πρωτοβουλία το καλοκαίρι θα τα  περάσει από την Γενική  της Συνέλευση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Σεις θα βρείτε με ποιον τρόπο θα το πράξει αυτό η ΕΠΟ και σεις θα βρείτε επίσης τον τρόπο να την εκθέσετε ανεπανόρθωτα και να την «τιμωρήσετε» όπως της αξίζει αν δεν το πράξει.

Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι αυτόν τον δρόμο θα τον υποδείξει στην ΕΠΟ και η UEFA.  Γιατί οι ξένοι είναι και αυτοί πεπεισμένοι ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχουν γίνει σημεία και τέρατα.

Αυτό που δε θα δεχθεί η FIFA είναι η κατάργηση του άρθρου για το αυτοδιοίκητο.

Η αμφισβήτηση του πυρηνικού στοιχείου της FIFA και της UEFA είναι ευθεία αμφισβήτηση των δύο διεθνών Ομοσπονδιών και είναι η «ένδοξη πρόσκρουση» στο παγόβουνο της FIFA που θα φέρει τη βύθιση.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την ανάγνωση της επιστολής μου και είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε χρήσιμη σε εσάς, και στην Κυβέρνησή σας, βοήθεια.

Με τιμή

Γιώργος Λιάνης

 π. Υφυπουργός Αθλητισμού

 

Υ.Γ. Η μικρή ιστορία του Υπουργείου στο οποίο θητεύετε, κι είχα την τιμή και εγώ να θητεύσω, είναι γεμάτη από μύριες παρεξηγήσεις, που πρόεκυψαν από τέτοια ζητήματα. Τέτοιες παρεξηγήσεις, σκέπασαν και τις πολλές φωτεινές στιγμές των Ελλήνων αθλητών και του ελληνικού αθλητισμού. Τέτοιες παρεξηγήσεις, μας μαθαίνουν να είμαστε ταπεινοί”.

Μοιράσου το:
σχολίασε κι εσύ

Ενημερωθείτε πρώτοι με τον τρόπο που θέλετε.