Αλέκος Φασιανός: Η συνέντευξη του εμβληματικού ζωγράφου στο “Ενώπιος Ενωπίω”

Ο Αλέκος Φασιανός είχε παραχωρήσει μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στο “Ενώπιος Ενωπίω” και τον Νίκο Χατζηνικολάου στις 22 Ιανουαρίου του 1998.

“Παίζω… φτιάχνω διάφορα αντικείμενα για να κατανοήσω την πραγματικότητα ή τις ιδέες της φαντασίας μου” ανέφερε, ενώ η κάμερα είχε μπει και στο εργαστήριό του.

“Θεωρώ τον εαυτό μου ως αυτοδίδακτο γιατί παρόλο που έχω πάει στην σχολή Καλών Τεχνών και έχω μάθε πάρα πολλά πράγματα, αυτό το δικό μου, το κατάδικό μου της ζωγραφικής, δεν μου το δίδαξε κάποιος, είναι τελείως πρωτότυπο” σχολίασε ενώ παρομοίασε τον εαυτό του με μέλισσα “που παίρνει από κάτι λίγο από κάθε λουλούδι”.

“Έτσι και εγώ μπόρεσα να αποκαλυφθώ και να δημιουργήσω αυτή τη ζωγραφική που κάνω” υπογράμμισε.

“Στη ζωγραφική υπάρχει και η ίντριγκα και η ραδιουργία αλλά υπάρχει και η ευχαρίστηση” συμπλήρωσε ο Αλέκος Φασιανός.

Η συνέντευξη προβλήθηκε στις 22/1/1998 από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και το υλικό προέρχεται από το προσωπικό αρχείο του Νίκου Χατζηνικολάου.

“Ο παππούς μου ήταν παπάς, ο οποίος έγραφε με το χέρι ευαγγέλια, χειροποίητα. Και επειδή είχε και διακοσμητικά, είχα προδιάθεση και για την ζωγραφική και με φώναζε για να διακοσμήσω τα δικά του χειρόγραφα, και με ενθάρρυνε” αποκάλυψε ο Αλέκος Φασιανός.

“Ασχολήθηκα και με την μουσική. Μελέτησα μετά μανίας για 10 χρόνια το βιολί, αλλά δεν μπορούσα να προχωρήσω συγχρόνως και με την ζωγραφική. Έπαιζα πολύ καλά” τόνισε.

“Η ζωγραφική είναι μια χρονική στιγμή, ένα ενσταντανέ που ζει αιώνια” δήλωσε και συνέχισε λέγοντας ότι “μέσα από τους πίνακές μου δίνω και την κίνηση”.

Η συνέντευξη προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό MEGA και το υλικό προέρχεται από το προσωπικό αρχείο του Νίκου Χατζηνικολάου.

Ποιος ήταν ο Αλέκος Φασιανός

Ο Αλέκος Φασιανός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην ΑΣΚΤ (1955-1960) με τον Γιάννη Μόραλη. Λίγο μετά την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα (1960, γκαλερί Α23), πήγε στο Παρίσι με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης. Εκεί παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην Ecole des Βeaux-Αrts, κοντά στους Clairin και Dayez (1962-64). Τελικά εγκαταστάθηκε πιο μόνιμα στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου έζησε επί 35 χρόνια, κρατώντας πάντως μια στενή και τακτική σχέση με την Ελλάδα.

Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της τέχνης του διαμορφώθηκαν βαθμιαία, στη διάρκεια της διαμονής του στο Παρίσι, όπου είχε την ευκαιρία να εξοικειωθεί, μεταξύ άλλων, με τις μοντέρνες τάσεις της δεκαετίας του 1960. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του, δεν συντάχθηκε εμφανώς με τα ευρωπαϊκά πρωτοποριακά ρεύματα της εποχής.

Παρέμεινε πιστός στην παραστατική ζωγραφική και στις ελληνικές καταβολές του, διατηρώντας μέχρι τέλους το σεβασμό του για κάποια διδάγματα της γενιάς του 30, την αγάπη του για την ελληνική τέχνη (αρχαία, βυζαντινή, λαϊκή), και τους ισχυρούς δεσμούς του με τη βιωμένη εμπειρία του ελληνικού χώρου.

Στα θέματά του κυριαρχεί η ανθρώπινη φιγούρα, η οποία αποδίδεται αρχικά με μια ηθελημένη απλοϊκότητα, αλλά με τον καιρό εξελίσσεται και αποκτά μια κυρίαρχη παρουσία στον χώρο.

Σχεδιάζεται σχηματοποιημένα, με λιτά και καθαρά περιγράμματα, σε συνθέσεις επίπεδες με ελάχιστη φωτοσκίαση. Συχνά το χρώμα απλώνεται έντονο και ενιαίο σε όλη την επιφάνεια της μορφής, δίνοντας μια εντυπωσιακή μνημειακότητα στην εικόνα, η οποία λειτουργεί κυρίως ποιητικά και όχι ρεαλιστικά.

 

Μοιράσου το:
σχολίασε κι εσύ
Ροή
Lifestyle
Κοινωνία
Πολιτική

Ενημερωθείτε πρώτοι με τον τρόπο που θέλετε.