Γιώργος Μαζωνάκης: Το «αντίο» του Φοίβου στον τραγουδιστή – «Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό»

Ο Φοίβος είπε το δικό του «αντίο» στον Γιώργο Μαζωνάκη, θυμούμενος την πενταετή συνεργασία τους και αναφερόμενος στην προσωπικότητα, την καλλιτεχνική ανησυχία και τα τραγούδια που δημιούργησαν μαζί.

Γιώργος Μαζωνάκης - Φοίβος

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Ο Φοίβος αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, έπειτα από ανακοπή.
  • Ο γνωστός δημιουργός αναφέρθηκε στην πενταετή συνεργασία τους (2002-2007) και στην καλλιτεχνική προσωπικότητα του τραγουδιστή, που «δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται».
  • Ο Φοίβος τόνισε ότι τα τραγούδια του Μαζωνάκη «συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή» και «έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες» χιλιάδων ανθρώπων, ενώ τον ευχαρίστησε «για το αποτύπωμα που αφήνεις στη μουσική μας».

Ο Φοίβος αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, έπειτα από ανακοπή που υπέστη. Ο γνωστός δημιουργός αναφέρθηκε στη συνεργασία τους, η οποία διήρκεσε από το 2002 έως το 2007, αλλά και στην καλλιτεχνική προσωπικότητα του τραγουδιστή, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα τραγούδια και στις κοινές δημιουργικές στιγμές τους.

Το «αντίο» του Φοίβου

«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό και ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι ένας από αυτούς.

Από το 2002 μέχρι το 2007 έζησα μαζί του μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες περιόδους της μουσικής μου διαδρομής. Πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές, ανατροπές και, πάνω απ’ όλα, μια αστείρευτη ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά. Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός.

Γυρνώντας αυτή τη στιγμή πίσω, ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων, μέσα από αυτό που δημιούργησε.

Γιώργο, η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους. Σ’ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη δημιουργική τρέλα, για όλα όσα τολμήσαμε μαζί και, κυρίως, για το αποτύπωμα που αφήνεις στη μουσική μας.

Καλό ταξίδι.

Φοίβος».