«Εάν δεν δούλευα, πιθανόν να είχα πεθάνει πριν καμιά 15αριά, 20 χρόνια. Το πιστεύω απόλυτα. Το στενάχωρο είναι ότι πάρα πολλοί συνάδελφοι έφυγαν πολύ νωρίς. Μεγάλοι πρωταγωνιστές. Δεν καταλαβαίνω πώς έγινε. Πολλές φορές προσπαθώ να βγάλω μια εξήγηση» δήλωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
«Στα 91 λες πια ότι δεν έχω τίποτα να κρύψω. Το περίεργο είναι για τον κόσμο που λέει, “καλά, είσαι 91 χρονών και παίζεις έτσι πάνω στη σκηνή;”. Πολλές φορές, σαν άνθρωποι, έχουμε κάποια στενοχώρια, κάποια προβλήματα. Ακόμα και υγείας. Είναι περίεργο το ότι πας στο θέατρο και βγαίνεις στη σκηνή και εξαφανίζονται όλα. Φεύγουν όλα, δεν υπάρχει τίποτα. Με αυτό, ακόμα και εγώ ο ίδιος μένω κατάπληκτος. Μέχρι να βγω στη σκηνή λέω “πώς θα βγάλουμε τώρα την παράσταση;”, μόλις βγω έχουν χαθεί τα πάντα. Μόλις δεις τον κόσμο, αυτό σε φτιάχνει» είπε στη συνέντευξή του στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.
«Πάρα πολλοί συνάδελφοι φύγανε πάρα πολύ νωρίς, στα 65, στα 70, στα 75, και μεγάλοι πρωταγωνιστές. Αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Πρέπει να έχω πάρει το DNA του πατέρα μου, αλλά και της μητέρας μου. Η μητέρα μου έφυγε από τις κακουχίες, τις υγρασίες και την πείνα με τα μπουλούκια. Τους φάγανε τους ηθοποιούς» περιέγραψε.