Συγκλονιστική ιστορία: Ουκρανός στρατιώτης ακρωτηρίασε μόνος του το πόδι του για να επιβιώσει – Έμεινε 491 ημέρες στην πρώτη γραμμή και διασώθηκε με drone

Ο 49χρονος Ουκρανός στρατιώτης Κοστιαντίν Βλασένκο παρέμεινε επί 491 ημέρες στην πρώτη γραμμή στην περιοχή του Χαρκόβου, τραυματισμένος, απομονωμένος και περικυκλωμένος από εχθρικά drones. Για να κρατηθεί στη ζωή αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει μόνος του το πόδι του λόγω νέκρωσης, συνεχίζοντας παράλληλα να μεταδίδει πληροφορίες στη μονάδα του. Η περιπέτειά του ολοκληρώθηκε με επιτυχία χάρη σε πρωτοποριακή επιχείρηση αεροδιακομιδής με ειδικά τροποποιημένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος βαρέως τύπου.

Ουκρανός στρατιώτης

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Ο 49χρονος Ουκρανός στρατιώτης Κοστιαντίν Βλασένκο παρέμεινε επί 491 ημέρες στην πρώτη γραμμή, τραυματισμένος, απομονωμένος και περικυκλωμένος από ρωσικά drones.
  • Υποφέροντας από το έντονο ψύχος και την έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει μόνος του το πόδι του για να καταφέρει να επιβιώσει.
  • Η περιπέτειά του έληξε με επιτυχία χάρη σε ένα ειδικά τροποποιημένο drone μεταφοράς, το οποίο τον ανύψωσε και διένυσε απόσταση 18 χιλιομέτρων μέχρι να παραληφθεί με ασφάλεια.

Μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης εκτυλίχθηκε στο μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία. Ο 49χρονος στρατιώτης Κοστιαντίν Βλασένκο παρέμεινε επί 491 ημέρες σε μια από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας, τραυματισμένος, απομονωμένος και περικυκλωμένος από ρωσικά drones.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, για να κρατηθεί στη ζωή, αναγκάστηκε ακόμη και να ακρωτηριάσει μόνος του το ένα πόδι του, προτού διασωθεί με τη βοήθεια ενός ειδικά διαμορφωμένου μη επανδρωμένου αεροσκάφους.

Ο Βλασένκο, γνωστός στους συμπολεμιστές του με το προσωνύμιο «Κόστια», υπηρετούσε στο 2ο Τάγμα της 30ής Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας της Ουκρανίας. Πριν από τη ρωσική εισβολή εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε λατομείο. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, παρουσιάστηκε ο ίδιος στο στρατολογικό γραφείο και ζήτησε να καταταγεί.

Οκτώ μήνες σε έναν τσιμεντένιο αγωγό

Η περιπέτειά του άρχισε όταν διατάχθηκε να αντικαταστήσει έναν τραυματισμένο στρατιώτη σε μια θέση μέσα σε τσιμεντένιο αγωγό αποστράγγισης, στην περιοχή του Χαρκόβου. Εκεί παρέμεινε μαζί με έναν ακόμη Ουκρανό στρατιώτη, γνωστό με το διακριτικό «Μπάσκι».

Οι δύο άνδρες επρόκειτο να αντικατασταθούν έπειτα από δύο μήνες. Ωστόσο, η συνεχής παρουσία ρωσικών αναγνωριστικών drones καθιστούσε εξαιρετικά επικίνδυνη κάθε μετακίνηση. Ακόμη και προσπάθειες άλλων Ουκρανών στρατιωτών να φτάσουν στη θέση τους και να τους απομακρύνουν απέτυχαν.

«Είχαν τόσα πολλά drones Mavic, που ο ουρανός ήταν βρώμικος. Αν δεν το έβλεπες εσύ, σε έβλεπε εκείνο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Βλασένκο.

Οι δύο στρατιώτες παρέμειναν στον αγωγό για περίπου οκτώ μήνες. Στις 14 Φεβρουαρίου, ωστόσο, το καταφύγιό τους πλημμύρισε και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη θέση τους, μέσα σε συνθήκες έντονου ψύχους.

Κατάφεραν να φτάσουν σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο και ενημέρωσαν μέσω ασυρμάτου τους διοικητές τους για την τοποθεσία τους. Ουκρανικά drones τούς μετέφεραν στεγνά ρούχα και τρόφιμα, αλλά οι παραδόσεις εντοπίστηκαν από ρωσικά αναγνωριστικά αεροσκάφη, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν επιθέσεις.

Ο θάνατος του συμπολεμιστή του

Κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, ο Βλασένκο τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι. Η κατάστασή του επιδεινώθηκε όταν τραυμάτισε και το άλλο του πόδι, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται πλέον να μετακινηθεί.

Ο «Μπάσκι» βγήκε από το καταφύγιο για να συγκεντρώσει τρόφιμα, αλλά δέχθηκε επίθεση από εχθρικό drone. Ο Βλασένκο κατάφερε να τον πλησιάσει, ωστόσο, μέσα στο σκοτάδι, δεν μπορούσε να διαπιστώσει τη σοβαρότητα των τραυμάτων του.

Όλη τη νύχτα άκουγε τον συμπολεμιστή του να βογκάει, χωρίς να μπορεί να τον βοηθήσει ουσιαστικά. Το επόμενο πρωί, ο φίλος του ήταν νεκρός. Είχε χάσει τη ζωή του την ημέρα των 50ών γενεθλίων του.

«Δεν μπορούσα να τον σώσω. Πέθανε στα 50ά γενέθλιά του. Δεν πρόλαβε να τα γιορτάσει», θυμήθηκε ο Ουκρανός στρατιώτης.

Από τις 16 Φεβρουαρίου, ο Βλασένκο έμεινε εντελώς μόνος, χωρίς δυνατότητα ασφαλούς απομάκρυνσης από την περιοχή.

Αρνήθηκε να παραδοθεί στους Ρώσους

Μετά από νέα επίθεση, ο τραυματισμένος στρατιώτης αναζήτησε προστασία στα ερείπια του σχολείου και εντόπισε έναν παλιό μαντεμένιο φούρνο, μέσα στον οποίο κατάφερε να κρυφτεί.

Οι ρωσικές δυνάμεις επιχείρησαν να τον πείσουν να παραδοθεί, χρησιμοποιώντας ένα μεγάφωνο που μετέφερε ηχητικό μήνυμα. Του υποσχέθηκαν ότι θα μεταφερόταν σε αιχμαλωσία και ότι θα μπορούσε να επιστρέψει στην πατρίδα του μέσω ανταλλαγής κρατουμένων.

Η απάντησή του ήταν κατηγορηματική. Επανέλαβε τη γνωστή φράση που συνδέθηκε με τους Ουκρανούς υπερασπιστές του Φιδονησιού κατά τις πρώτες ημέρες της ρωσικής εισβολής:

«Ρωσικό πολεμικό πλοίο, άντε γαμ…».

Λίγο αργότερα, ρωσικό drone έριξε πυρομαχικά στην περιοχή. Ο Βλασένκο επέζησε και παρέμεινε κρυμμένος στον φούρνο, ο οποίος έγινε το καταφύγιό του για τους επόμενους μήνες.

Παρά τη σοβαρότητα των τραυμάτων του, συνέχισε να παρακολουθεί τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων και να ενημερώνει τους διοικητές του μέσω ασυρμάτου. Οι συμπολεμιστές του, από την πλευρά τους, τού έστελναν τρόφιμα και φάρμακα με drones.

Ακρωτηρίασε μόνος του το πόδι του

Το παρατεταμένο ψύχος, η έλλειψη ιατρικής περίθαλψης και η διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος προκάλεσαν εκτεταμένες βλάβες στα κάτω άκρα του.

Μέχρι τον Απρίλιο, το αριστερό του πόδι είχε υποστεί τόσο σοβαρή νέκρωση, ώστε, όπως περιέγραψε, οι ιστοί καταστράφηκαν και το άκρο αποκολλήθηκε από μόνο του.

Τον επόμενο μήνα, η κατάσταση του δεξιού ποδιού επιδεινώθηκε δραματικά. Το κάτω μέρος του είχε σχεδόν αποκοπεί και κρεμόταν, προκαλώντας του έντονο πόνο κάθε φορά που προσπαθούσε να μετακινηθεί.

Συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορούσε πλέον να το σώσει, πήρε την απόφαση να το ακρωτηριάσει μόνος του. Το ακούμπησε πάνω σε ένα τούβλο και χρησιμοποίησε ένα μαχαίρι για να κόψει τους ιστούς που το συγκρατούσαν.

«Τα δάκρυα έτρεχαν, αλλά έπρεπε να το κόψω. Και το έκοψα», ανέφερε, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που έζησε.

Παρά τον πόνο και την απομόνωση, συνέχισε να επιβιώνει μέσα στον φούρνο, περιμένοντας τις προμήθειες που του έστελναν οι συμπολεμιστές του.

Η επικοινωνία μέσω ασυρμάτου με τους υπόλοιπους στρατιώτες ήταν η μοναδική του επαφή με τον έξω κόσμο. Ακόμη και οι σύντομες αναφορές τους ότι όλα ήταν ήσυχα τον βοηθούσαν να αισθάνεται πως δεν είχε εγκαταλειφθεί εντελώς.

Σημαντική ήταν και η ψυχολογική στήριξη από την οικογένειά του. Η σύζυγός του, Τατιάνα, τού έστειλε ένα δέμα με τρόφιμα και προσωπικά αντικείμενα, ανάμεσα στα οποία βρισκόταν το βιβλίο του Στίβεν Κινγκ The Outsider. Ο Βλασένκο, που είναι μεγάλος θαυμαστής του συγγραφέα, συγκινήθηκε όταν διαπίστωσε ότι η σύζυγός του γνώριζε πόσο αγαπούσε τα έργα του.

Όπως αποκάλυψε, στις πιο δύσκολες στιγμές σκεφτόταν την κόρη του, Χριστίνα, και την επιθυμία του να επιστρέψει κοντά της.

Η επιχείρηση διάσωσης με ειδικό drone

Έπειτα από 491 ημέρες στην πρώτη γραμμή, οι Ουκρανοί διοικητές του αποφάσισαν να επιχειρήσουν τη διάσωσή του με έναν διαφορετικό τρόπο: χρησιμοποιώντας ένα ειδικά τροποποιημένο drone μεταφοράς.

Σύμφωνα με την περιγραφή του, ένας συμπολεμιστής του τον ενημέρωσε μέσω ασυρμάτου ότι η επιχείρηση ετοιμαζόταν και πως απέμεναν μόνο ορισμένες λεπτομέρειες. Ο ίδιος αρχικά πίστευε ότι θα έφτανε κάποιο όχημα ή ένα τετράτροχο στρατιωτικό όχημα για να τον παραλάβει.

Αντί γι’ αυτό, οι διοικητές του έστειλαν ένα κινητό τηλέφωνο με βίντεο που έδειχνε πώς έπρεπε να δεθεί σε ειδικό ιμάντα κάτω από το drone. Μαζί έλαβε και γραπτές οδηγίες στα ουκρανικά και στα ρωσικά.

Το μη επανδρωμένο αεροσκάφος, τύπου Heavy Shot και κατασκευασμένο από την εταιρεία Gurzuf Defence, έφτασε στη θέση του. Ο Βλασένκο στερεώθηκε στην κάτω πλευρά του και, πριν ξεκινήσει η πτήση, σχημάτισε με τα χέρια του μια καρδιά και έδειξε τον αντίχειρά του προς την κάμερα.

Το drone τον ανύψωσε σε ύψος περίπου 120 μέτρων και διένυσε απόσταση 18 χιλιομέτρων, από την περιοχή Πετροπάβλιβκα έως το σημείο όπου μπορούσε να παραληφθεί με ασφάλεια. Την επιχείρηση συνόδευαν τρία ακόμη ουκρανικά drones τύπου Vampire, τα οποία παρείχαν προστασία κατά τη μεταφορά. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένα από αυτά χάθηκε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.

Η διάσωση ολοκληρώθηκε με επιτυχία και ο 49χρονος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου υποβάλλεται σε θεραπεία και αποκατάσταση.

«Δεν έχω λόγια… Είναι ένα θαύμα», δήλωσε μετά τη διάσωσή του, ευχαριστώντας όλους όσοι συνέβαλαν στην επιχείρηση.

Παρά τη μοναδικότητα της εμπειρίας του, ο ίδιος αντιμετωπίζει με αμηχανία το γεγονός ότι η περίπτωσή του παρουσιάζεται ως η πρώτη διάσωση στρατιώτη από το μέτωπο με εναέριο drone στην ιστορία του πολέμου.

«Δεν μου αρέσει να είμαι ο πρώτος. Προτιμώ να είμαι δεύτερος», είπε χαρακτηριστικά.

Η ιστορία του Κοστιαντίν Βλασένκο αναδεικνύει τις ακραίες συνθήκες που επικρατούν στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά και τον ολοένα σημαντικότερο ρόλο των μη επανδρωμένων αεροσκαφών, τα οποία χρησιμοποιούνται πλέον όχι μόνο για αναγνώριση, επιθέσεις και ανεφοδιασμό, αλλά και για επιχειρήσεις διάσωσης τραυματισμένων στρατιωτών.