Μια 22χρονη γυναίκα αναγκάστηκε να παλέψει επί δύο χρόνια μέχρι να διαγνωστεί με μια καρδιακή πάθηση, αφού αρχικά οι γιατροί απέδωσαν τα συμπτώματά της στο στρες. Η εμπειρία της αναδεικνύει πόσο σημαντικό είναι οι νέοι να ακούν και να εμπιστεύονται το σώμα τους, ακόμη και όταν οι ανησυχίες τους υποβαθμίζονται λόγω ηλικίας.
Οι λανθασμένες εκτιμήσεις των γιατρών και η διάγνωση με καρδιακή πάθηση
Η Abbie Frankum από το Leicestershire χρειάστηκε δύο χρόνια επίμονων προσπαθειών για να λάβει τη σωστή διάγνωση. Αρχικά, οι γιατροί της έλεγαν ότι τα συμπτώματα που αντιμετώπιζε οφείλονται στο άγχος.
Τελικά, έμαθε ότι πάσχει από κολποκοιλιακό αποκλεισμό δευτέρου βαθμού (τύπου 1), μια κατάσταση όπου ο καρδιακός ρυθμός είναι αργός ή ασταθής. Η ίδια πιστεύει ότι οι ανησυχίες της δεν αντιμετωπίστηκαν σοβαρά λόγω της ηλικίας της, καθώς τα πρώτα συμπτώματα εμφανίστηκαν όταν ήταν μόλις 18 ετών.
«Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπά στα πλευρά μου»
«Είχα πολύ έντονους παλμούς και ένιωθα συνεχώς εξαντλημένη», δήλωσε η Abbie στο PA Real Life. «Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπά δυνατά πάνω στον θώρακά μου».
«Παρατήρησα ότι ακόμα και όταν έκανα καθημερινά πράγματα, όπως το να καθαρίζω το σπίτι ή να περπατάω, η καρδιά μου προσπαθούσε να εμποδίσει τη δραστηριότητά μου. Ένιωθα σαν να είχα τρέξει μαραθώνιο, ενώ μόλις είχα βγει στον δρόμο».
Ο αντίκτυπος στην ψυχολογία και την καθημερινότητά της
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η αυτοπεποίθησή της κλονίστηκε και τα συμπτώματα την ανάγκασαν να σταματήσει δραστηριότητες που αγαπούσε. «Για μεγάλο διάστημα, όταν τα συμπτώματα βρίσκοντας σε έξαρση, δεν έβγαινα έξω ούτε γυμναζόμουν», εξομολογείται η Abbie.
«Ήμουν πολύ δραστήρια, πήγαινα κολυμβητήριο και γυμναστήριο συνέχεια. Όμως, άρχισα να φοβάμαι αυτές τις δραστηριότητες, γιατί μόλις ξεκινούσαν οι ταχυπαλμίες, ένιωθα την καρδιά μου να καλπάζει και με κυρίευε τάση για λιποθυμία. Έτσι, για ένα διάστημα, φοβόμουν να βγω από το σπίτι χωρίς κάποιος να με συνδεύει, για την περίπτωση που συνέβαινε κάτι όσο ήμουν έξω».
Η γυναίκα εξήγησε πώς οι ταχυπαλμίες και τα άλλα συμπτώματα που αντιμετώπισε επηρέασαν την εργασία της. «Είχα ξεκινήσει μια καινούργια δουλειά και παρατήρησα ότι ήταν πραγματικά δύσκολο να σηκωθώ από το κρεβάτι το πρωί. Ξυπνούσα και ένιωθα μια αβάσταχτη κούραση, ενώ μου κοβόταν η ανάσα συνέχεια», ανέφερε. «Τα περισσότερα πρωινά έπαιρνα άδεια ασθενείας γιατί απλώς δεν μπορούσα να σηκωθώ. Αυτό ήταν το βασικό κίνητρο που με ώθησε τελικά να εξετάσω τι πραγματικά συμβαίνει».
Η καθυστέρηση στη διάγνωση και η προκατάληψη λόγω ηλικίας
Όταν εξέφρασε τις ανησυχίες της για την υγεία της καρδιάς της, ένας παθολόγος απέδωσε τα πάντα στο άγχος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι χρειάστηκαν δύο χρόνια μέχρι να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις. «Έφευγα από εκείνα τα ραντεβού νιώθοντας εκνευρισμό και αναστάτωση, γιατί ένιωθα ότι με υποτιμούσαν», δήλωσε η Abbie.
«Κάθε φορά που μιλούσα σε έναν νέο γιατρό, υπήρχε πάντα ένα σχόλιο για την ηλικία μου, όπως: “Είσαι πολύ νέα για να έχεις προβλήματα με την καρδιά σου”. Ένιωθα ότι με άφηναν να διαχειριστώ την κατάσταση μόνη μου λόγω του νεαρού της ηλικίας μου. Ήταν σκληρό, γιατί έπρεπε πραγματικά να παλέψω για να με ακούσουν και να με πάρουν στα σοβαρά».
Η Abbie πρόσθεσε ότι η έλλειψη επαφής με άλλους ανθρώπους της ηλικίας της που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα ήταν δύσκολη. Τελικά, τον Σεπτέμβριο του 2024, διαγνώστηκε με κολποκοιλιακό αποκλεισμό δεύτερου βαθμού (τύπου 1).
Τι είναι ο κολποκοιλιακός αποκλεισμός
Σύμφωνα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (NHS), ο κολποκοιλιακός αποκλεισμός (heart block) είναι μια πάθηση κατά την οποία η καρδιά χτυπά πολύ αργά ή ακανόνιστα. Αυτό συμβαίνει όταν οι ηλεκτρικοί παλμοί της καρδιάς εμποδίζονται ή καθυστερούν.
«Φόρεσα ένα Holter ρυθμού για 48 ώρες και λίγες εβδομάδες αργότερα, ένας γιατρός με κάλεσε ξαφνικά για να μου πει ότι τα αποτελέσματα έδειξαν κολποκοιλιακό αποκλεισμό, ο οποίος συνέβαινε κυρίως κατά τη διάρκεια της νύχτας», αναφέρει η Abbie.
Η 22χρονη δηλώνει ευγνώμων για τη διάγνωση και νιώθει ανακουφισμένη, καθώς συνειδητοποίησε ότι αυτή ήταν η αιτία της υπερβολικής κόπωσης που ένιωθε.
«Ο καρδιακός μου ρυθμός τείνει να επιβραδύνεται πολύ τη νύχτα και όταν ξυπνάω νιώθω εξαντλημένη, σαν να μην έχω κοιμηθεί καθόλου. Μετά από πολλά χρόνια που ένιωθα αβοήθητη, είναι σίγουρα ανακούφιση να έχω μια διάγνωση, γιατί σημαίνει ότι όλα αυτά δεν ήταν απλώς στη φαντασία μου», εξήγησε η ίδια.
Θεραπεία και αντιμετώπιση
Πλέον, της έχει εμφυτευτεί μια συσκευή καρδιακής παρακολούθησης κάτω από το δέρμα, η οποία ειδοποιεί τους ειδικούς για οτιδήποτε ανησυχητικό. «Είναι μια μικρή συσκευή, περίπου στο μέγεθος ενός USB stick», εξηγεί η Abbie.
«Η συσκευή στέλνει όλες τις πληροφορίες στην κλινική και οι γιατροί μπορούν να παρέμβουν αν εντοπίσουν επικίνδυνα αργούς ρυθμούς. Μου είπαν ότι αν δουν παύση άνω των έξι δευτερολέπτων, θα επικοινωνήσουν μαζί μου για να αναλάβουν δράση. Από τις συζητήσεις με τους ειδικούς, η μόνη οριστική θεραπεία θα ήταν η τοποθέτηση βηματοδότη, κάτι που θέλουν να αποφύγουν προς το παρόν λόγω του νεαρού της ηλικίας μου».
Επιπλέον, λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή πρωί και βράδυ για τη ρύθμιση του καρδιακού ρυθμού κατά τη διάρκεια της ημέρας, γεγονός που καθιστά τις ταχυκαρδίες πιο διαχειρίσιμες.
Μια νέα οπτική για τη ζωή
Αυτή η περιπέτεια υγείας άλλαξε την κοσμοθεωρία της. «Μου έδωσε την προοπτική ότι δεν ξέρεις ποτέ τι πρόκειται να συμβεί, οπότε είναι σημαντικό να προσπαθείς να αξιοποιείς στο έπακρο την κάθε μέρα».
Θέλησε να μοιραστεί την ιστορία της για να ενθαρρύνει τους νέους να μην φοβούνται να ζητούν απαντήσεις όταν αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα την υγεία τους: «Ήθελα να βοηθήσω κάθε νέο άνθρωπο που νιώθει ότι δεν τον πιστεύουν ή δεν τον ακούν. Μην ξεχνάτε να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας. Αν νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά, συνεχίστε να επιμένετε, γιατί εσείς γνωρίζετε το σώμα σας καλύτερα από τον καθένα».
