Πριν 135 χρόνια, παρελάσεις αρμάτων και μεταμφιεσμένων σατίριζαν με πανηγυρικό τόνο, το πάθημα Εθνοπατέρων στη Βουλή με απαγγελία σατιρικών δίστιχων…!
Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης
Οι αποκριές για την παλιά Αθήνα των ογδόντα χιλιάδων ψυχών, το 1890, ήταν ημέρα χαράς, γλεντιού, ξεφαντώματος, με μασκαράδες και άρματα που έσερναν άλογα και σατίριζαν την επικαιρότητα, ενώ μία Επιτροπή στην εξέδρα βαθμολογούσε και έδινε βραβεία. Τη χρονιά αυτή σατίρισαν γενναία το πάθημα των βουλευτών στη Βουλή, όταν άγνωστοι έκλεψαν τα παλτά τους και έφυγαν τα μεσάνυχτα πουλώντας τα στο Μοναστηράκι κι εκείνοι τουρτουρίζοντας από το κρύο έφυγαν στα σπίτια τους…
Την ημέρα της Αποκριάς, μετά την εκκλησιά, τρεις μεταμφιεσμένοι έφιπποι κήρυκες γύριζαν στις γειτονιές και καλούσαν τους Αθηναίους να κατέβουν στο κέντρο για να υποδεχτούν τον βασιλιά καρνάβαλο. Πάνω από 50.000, έπιασαν θέσεις στους κεντρικούς δρόμους, δημιουργώντας γιορταστικό σκηνικό. Κυρίαρχη θέση είχε ο έμμετρος λόγος των μεταμφιεσμένων μπροστά στο Κομιτάτο (Επιτροπή) που θα έδινε τα βραβεία.
« Χίλιοι μύριοι μασκαράδες, μεσ’ στους δρόμους τριγυρνούν
με λαχτάρα και με βία για να πάρουν τα βραβεία»
Στις 2 το μεσημέρι, όταν το Κομιτάτο ανέβηκε στην εξέδρα και οι βασιλείς με τον διάδοχο βρίσκονταν στα παράθυρα του Υπουργείου Οικονομικών, η εκτόξευση μιας ρουκέτας με δυνατό κρότο και άσπρη καμπύλη που διέγραφε στον ουρανό, σημείωνε την έναρξη της παρελάσεως. Οι στολισμένες άμαξες ξεκινούσαν από την Ομόνοια, έμπαιναν την Σταδίου, περνούσαν μπροστά από την εξέδρα της Επιτροπής στην οδό Κοραή, και συνέχιζαν την πορεία τους Σύνταγμα – Ερμού – Αιόλου – Ομόνοια.
Προηγείτο, ο αρχηγός της παρελάσεως, έφιππος, ντυμένος με γαλλική ιπποτική στολή. Τον ακολουθούσαν άλλοι οκτώ ιππότες με μακριές λόγχες και σημαίες. Ακολουθούσε μεγαλοπρεπές το τριώροφο χρυσό άρμα του βασιλιά καρνάβαλου:
«Γερομπεκρο-Διόνυσε και βασιλιά της τρέλας
θα πιούμε ως να φτάσουμε στον πάτο της βαρέλας…»
Τον καρνάβαλο ακολουθούν άρματα με παραστάσεις στα οποία επέβαιναν μασκαρεμένοι, ένα γεμάτο με σκυλιά που γαύγιζαν (βουλευτές), ένα άλλο με πολύχρωμες κορδέλες και την επιγραφή «οι φορολογούμενοι» που κρατούσαν ρακένδυτοι και ένα άρμα που σατίριζε το πάθημα των βουλευτών! Τότε, δυο μήνες πριν παραμονές των Χριστουγέννων λίγο πριν τα μεσάνυχτα αγόρευαν στη Βουλή για τον κρατικό προϋπολογισμό οι βουλευτές, και τότε κάποιοι λωποδύτες, μπήκαν κρυφά στο βεστιάριο, έβγαλαν από το παράθυρο τα παλτά των βουλευτών, τα έβαλαν σε καρότσι και εξαφανίστηκαν …Και αναγκάστηκαν οι βουλευτές, να φύγουν με τα γιλέκα στα σπίτια τους τουρτουρίζοντας… Τα παλτά βρέθηκαν λίγες μέρες μετά από την Αστυνομία, στοιβαγμένα σε αποθήκη στο Μοναστηράκι…. Και οι συνοδεύοντες το άρμα, τραγουδούσαν το πάθημα των εθνοπατέρων…
«Ρεζίλη τους εκάνανε, τους κλέψαν τα παλτά,
Με τα γιλέκα βγήκανε μέσ΄ την παγωνιά, Καημένε βουλευτά!
Ακολουθούσε «ο ποιητής του… κάρου» ( δημοσιογράφος Θεοδοσίου) που σατίριζε πρώτα τον δήμαρχο:
«Καμαρώστε δήμαρχο, και φτύστε του το χάλι,
κατάντησε την πόλη του λασπούπολιν μεγάλη…»
Μετά η σειρά των βουλευτών:
« Τον φίλο μας τον βουλευτή τον έπιασαν τα ντέρτια,
κι εζήτη δια τους φίλους του, πρωτοφανή ρουσφέτια…» .
Του λόγου του είναι πλούσιος και μάλιστα βαρβάτος,
τις αρπαχτές τις έκανε ως βουλευτής στο κράτος…»
Η παρέλαση συνεχιζόταν από όμιλο ποδηλατιστών με πολύχρωμες κορδέλες
και έκλεινε με τα… πεζοπόρα τμήματα, οργανοπαίκτες και φιλαρμονικές όπου όμιλοι ντυμένοι παλιάτσοι με ρόπαλα, σάλπιγγες, σφυρίχτρες, και κραυγές, έτρεχαν, χόρευαν και το πλήθος τους έριχνε κομφετί… Μετά την απονομή των βραβείων, ο αποχαιρετισμός του καρνάβαλου:
« φεύγω λοιπόν και παρατώ των Αθηνών το χώμα,
γεμάτος με την σκόνη του, χορτάτος από βρώμα…»
Και του χρόνου!..
