Οι άνδρες που δυσκολεύονται να ανοιχτούν συναισθηματικά, μπορεί να έχουν κάποια κοινά βιώματα από την παιδική τους ηλικία. Έχουν ακούσει ορισμένες φράσεις που έχουν διαμορφώσει τη σχέση τους με την ευαλωτότητα.
Ας αναλύσουμε τις 9 φράσεις που έχουν ακούσει μεγαλώνοντας οι άνδρες που δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους.
Οι άνδρες που δυσκολεύονται να μιλήσουν για τα συναισθήματά τους, συχνά μεγάλωσαν ακούγοντας αυτές τις 9 φράσεις
- “Φέρσου σαν άνδρας!”
- “Οι άνδρες δεν κλαίνε”
- “Αντιδράς υπερβολικά”
- “Μην δείχνεις αδύναμος”
- “Μην εκδηλώνεσαι”
- “Να το διορθώσεις μόνος σου”
- “Μην είσαι τόσο αδύναμος”
- “Αυτό δεν είναι πραγματικό πρόβλημα”
- “Μην αντιμιλάς”
“Φέρσου σαν άνδρας!”
Είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές φράσεις που έχουν ακούσει πολλοί άνδρες στην παιδική τους ηλικία. Μπορεί να άκουγαν αυτή τη διαταγή κάθε φορά που έδειχναν άγχος ή δυσφορία.
Λες και ο φόβος ή η θλίψη είναι αποκλειστικά συναισθήματα των γυναικών και πως ένας “πραγματικός άνδρας” δεν επιτρέπεται να είναι εύθραυστος.
Τα συναισθήματα είναι ανθρώπινα. Το να λες σε ένα παιδί να “φερθεί σαν άνδρας”, στέλνει το μήνυμα πως, η γνήσιες, ανθρώπινες αντιδράσεις είναι ενδείξεις αδυναμίες και όχι φυσιολογικές εκφράσεις.
Οι άνδρες που έχουν ακούσει τη φράση αυτή, έχουν εσωτερικεύσει την αντίληψη ότι, απαγορεύεται να ζητούν βοήθεια.
Σύμφωνα με τη στωική φιλοσοφία, όσο πολύτιμος είναι ο αυτοέλεγχος, έχει παρερμηνευθεί. Ο φιλόσοφος Επίκτητος, έχει πει πως, “Δεν υποφέρουμε από τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας, αλλά από τον τρόπο με τον οποίον τα κρίνουμε”.
Το ζητούμε δεν είναι να αρνούμαστε τα συναισθήματά μας, αλλά να τα κατανοούμε και να τα ελέγχουμε”. Φράσεις όπως αυτές που λένε: “Γίνε άνδρας!”, εξισώσουν τη συναισθηματική ειλικρίνεια με την αδυναμία.
“Οι άνδρες δεν κλαίνε”
Μία παρόμοια διαταγή του “Φέρσου σαν άνδρας” είναι το “Οι άνδρες δεν κλαίνε”. Οι ενήλικες μπορεί να κάνουν ένα παιδί να ντρέπεται, επειδή κλαίει.
Ουσιαστικά, του μαθαίνουν να κρύβει τη θλίψη του και την ευαλωτότητα του, πάση θυσία.
Αυτή η εμπειρία συνεχίζεται και στην ενήλικη ζωή. Αργότερα, ο άνδρας αυτός δυσκολεύεται να εκφράσει και να αναλύσει βαθύτερα συναισθήματα – εν μέρει, επειδή έχει εμπεδώσει πως αυτό είναι ενάντια στην ανδρική του φύση.
Το κλάμα, είναι μόνο μια μορφή διαχείρισης του πόνου και της θλίψης. Όταν δεν εκφράζεται, εγκλωβίζεται και, σταδιακά, το απωθημένο συναίσθημα μετατρέπεται σε θυμό, άγχος ή συναισθηματικό “μούδιασμα”.
“Αντιδράς υπερβολικά”
Όταν μετά από μια συναισθηματική εκδήλωση, το παιδί ακούει την κριτική πως “Αντιδρά υπερβολικά”, λαμβάνει το μήνυμα πως, τα συναισθήματά του δεν έχουν αξία.
Αυτό, το κάνει να αμφιβάλλει για όσα νιώθει. Αν σας έχουν πει δραματικό ή υπερβολικά ευαίσθητο, ουσιαστικά έχουν υποτιμήσει τα συναισθήματά σας.
Το αποτέλεσμα; Ένας ενήλικας που δεν μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματά του, επειδή έχει μάθει πως αυτό είναι “υπερβολική αντίδραση”.
Πολλοί άνδρες, έχουν εσωτερικεύσει την αντίληψη αυτή, και την ενεργοποιούν κάθε φορά που βιώνουν έντονα συναισθήματα.
Η αναγνώριση του μοτίβου αυτού, μπορεί να αλλάξει όλα τα δεδομένα, ειδικά στον τομέα των σχέσεων.
“Μην δείχνεις αδύναμος”
Υπάρχουν φορές, που οι γονείς, καλοπροαίρετα, θέλοντας ο γιος τους να έχει αυτοπεποίθηση, και το ωθούν να “μην εκδηλώνεται”. Το θέμα είναι πως, η αυτοπεποίθηση δεν έχει καμία σχέση με την καταπίεση των συναισθημάτων.
Το να διατάζεις ένα αγόρι να μην εκφράζει την αδυναμία του, το οδηγεί σε μια στρεβλή αντίληψη για το τι είναι δύναμη. Πραγματική δύναμη, είναι το θάρρος να δείξεις ευαλωτότητα, να παραδεχτείς πως είσαι φοβισμένος, πληγωμένος ή ότι δυσκολεύεσαι.
Αν στην παιδική ηλικία, ένας άνδρας έμαθε να εξισώνει την ευαλωτότητα με την αδυναμία, ως ενήλικας θα κάνει το παν προκειμένου να κρύβει αυτό το ευαίσθητο κομμάτι του εαυτού του.
“Μην εκδηλώνεσαι”
Το μήνυμα της έκφρασης αυτής, είναι ξεκάθαρο: τα προσωπικά προβλήματα δεν πρέπει να εκφράζονται ποτέ. Η επιβαλλόμενη σιωπή, έχει σημαντικό αντίκτυπο στην ενήλικη ζωή του ανθρώπου.
Αν κάποιος στην παιδική του ηλικία, έμαθε πως, το μοίρασμα των προβλημάτων είναι ταμπού, θα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αργότερα, ακόμη και με τις στενές, συντροφικές σχέσεις στη ζωή του.
Θα του γίνει δεύτερη φύση το να μην εκδηλώνεται και έτσι, θα αναχαιτίζει την υγιή επικοινωνία. Επιπλέον, η συνήθεια αυτή, οδηγεί σε απομόνωση.
Όταν ένας άνθρωπος δεν εκφράζει τα συναισθήματά του, δεν μπορεί να τα επεξεργαστεί. Σταδιακά, η απωθημένη απογοήτευση και θλίψη, συσσωρεύονται με νοσηρό τρόπο – οδηγώντας σε απρόβλεπτα ξεσπάσματα θυμού ή σε κατάθλιψη.
“Να το διορθώσεις μόνος σου”
Μπορεί να είναι μια φράση – παρότρυνση προς το παιδί προκειμένου να γίνει ανεξάρτητο. Στην πραγματικότητα όμως, του στερεί τη συναισθηματική στήριξη.
Αν ένα παιδί μεγαλώνοντας ακούει πως, “πρέπει να αντιμετωπίζει μόνο του τα προβλήματα”, κάθε φορά που παλεύει με κάτι, θα θεωρεί την αναζήτηση στήριξης ως ανικανότητα. Ασφαλώς, η αυτάρκεια είναι πολύτιμη δεξιότητα.
Οι άνδρες ωστόσο, που μεγαλώνουν με τη συγκεκριμένη νοοτροπία, βιώνουν απίστευτη πίεση προκειμένου να επιλύουν όλα τους τα προβλήματα ολομόναχοι. Ίσως να μην μπορούν να ζητήσουν τη βοήθεια από έναν φίλο ή σύντροφο.
Αυτό συμβαίνει επειδή έχουν πεισθεί πως, οι αληθινοί άνδρες δεν βασίζονται σε κανέναν, όσο περίπλοκη και δύσκολη και αν είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκονται.
Οι άνθρωποι όμως, είμαστε όντα κοινωνικά – και υπάρχει λόγος γι’ αυτό. Ακόμη και οι πιο αυτόνομοι άνθρωποι, έχουν κάπου να βασιστούν.
Η νοοτροπία που μαθαίνει στα αγόρια πως πρέπει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους, μόνα τους, τους στερεί την ευκαιρία της υγιούς και αληθινής σύνδεσης.
“Μην είσαι τόσο αδύναμος”
Μήπως, όταν εκδηλώνατε κάποια ευαισθησία σας, σας έλεγαν αδύναμο; Όταν ακούει αυτή τη φράση ένα αγόρι, μαθαίνει πως, η ευγένεια ή η ευαισθησία, είναι ενδείξεις αδυναμίας. Αυτό δημιουργεί μια εσωτερική σύγκρουση.
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την ικανότητα της ενσυναίσθησης – νιώθουν την ανάγκη να στηρίξουν κάποιον που πονά, να προστατεύσουν τα ζώα, συγκινούνται με τον πόνο των άλλων. Αν μεγαλώνοντας, ακούγατε πως, η ευαισθησία σας κάνει αδύναμο, μπορεί να μάθατε να “κλείνεστε” συναισθηματικά.
“Αυτό δεν είναι πραγματικό πρόβλημα”
Ενώ, το να ενθαρρύνεις ένα παιδί να επιλύσει μόνο του ένα πρόβλημα, προσφέροντας τη στήριξή του, το να του “ακυρώνεις” τα συναισθήματά του, είναι κάτι τελείως διαφορετικό.
Αν για παράδειγμα, ο γονέας δεν αναγνωρίζει τον πόνο του παιδιού, επειδή έχασε ένα ζωάκι, το παιδί μαθαίνει πως, τα συναισθήματά του, δεν έχουν αξία.
Σταδιακά, οι άνδρες μαθαίνουν να ακυρώνουν μόνοι τους τα προβλήματά τους, να τα υποτιμούν χαρακτηρίζοντάς τα ασήμαντα. Μπορεί να φοβούνται πως, αν τα συζητήσουν με άλλους, θα δείξουν αδυναμία ή οι άλλοι θα θεωρήσουν ότι υπερβάλλουν.
Γι’ αυτό, δεν λένε τίποτα. Η αναγνώριση και η αποδοχή των συναισθημάτων του παιδιού, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της υγιούς ανάπτυξης.
Χωρίς την αποδοχή και την επιβεβαίωση, το παιδί δεν πρόκειται να μάθει να διαχειρίζεται αποτελεσματικά τα περίπλοκα συναισθήματα. Ίσως ακόμη, καταλήξει να υποτιμά τον έντονο συναισθηματικό πόνο – επιβαρύνοντας την ψυχική του υγεία.
“Μην αντιμιλάς”
Είναι μια πολύ συνηθισμένη φράση που ακούγεται σε αρκετά σπίτια. Έχει σημασία οι γονείς να μην επιτρέπουν την ασέβεια και να μεγαλώνουν ευγενικά παιδιά.
Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στην απαγόρευση της ασέβειας και την συναισθηματική καταστολή.
Δηλαδή, αυτό που καμιά φορά, οι γονείς ερμηνεύουν ως αυθάδεια, δεν είναι παρά η προσπάθεια επικοινωνίας του παιδιού. Η απαγόρευση της έκφρασης σε ένα παιδί, μπορεί να το οδηγήσει να καταπνίγει τη φωνή και την έκφρασή του στην ενήλικη ζωή.
Tip: Η παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε συναισθηματική καταπίεση
Πολλοί άνδρες έχουν εσωτερικεύσει τις παραπάνω εκφράσεις και τα νοήματά τους. Τα αποτελέσματά τους, οδηγούν σε μια ενήλικη ζωή με συναισθηματική καταπίεση, δυσφορία στην έκφραση, προβλήματα στην αναζήτηση στήριξης, αδυναμία έκφρασης και επεξεργασίας των συναισθημάτων.
Η αναγνώριση, είναι το πρώτο σημαντικό βήμα πριν από την επίλυση. Αν αναγνωρίζετε τα μοτίβα που έχετε μάθει στην παιδική σας ηλικία και την επίδρασή τους στις ενήλικες σχέσεις, τότε έχετε τη δύναμη να σπάσετε τον φαύλο κύκλο.
Η ικανότητα της συναισθηματικής έκφρασης, της αναζήτησης στήριξης ή επαγγελματικής βοήθειας, είναι ένδειξη δύναμης.
