Οι παροιμίες και οι λαϊκές ρήσεις αποτελούν έναν ανεκτίμητο θησαυρό της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Είναι σαν μικρές κάψουλες χρόνου, που περιέχουν μέσα τους συμπυκνωμένη τη σοφία και την εμπειρία πολλών γενεών.
Οι παροιμίες και οι λαϊκές ρήσεις αποτελούν έναν εύκολο και αποτελεσματικό τρόπο για να μεταδοθούν από γενιά σε γενιά σημαντικές αξίες, ηθικές αρχές και πρακτικές συμβουλές για τη ζωή. Είναι διαχρονικές, καθώς αν και δημιουργήθηκαν σε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους, διατηρούν τη σημασία τους ακόμη και σήμερα, καθώς οι ανθρώπινες εμπειρίες και τα προβλήματα παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ίδια.
Ουσιαστικά είναι η πολιτισμική ταυτότητα ενός λαού και αποτελούν πλούτο γνώσης και εμπειρίας. Μας βοηθούν να κατανοήσουμε τον κόσμο γύρω μας και να αναπτύξουμε κριτική σκέψη, ενώ η εύστοχη χρήση τους σε μια συζήτηση μπορεί να δώσει χιούμορ, ζωντάνια και έμφαση στα λεγόμενά μας.
Μάθε πώς βγήκε η φράση «θα τον κάνω εικόνισμα»
Πολλές φορές ακούμε τη φράση «θα τον κάνω εικόνισμα». Γιατί όμως τη λέμε και από πού προέρχεται; Την χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε τον θαυμασμό και την αφοσίωση μας σε ένα πρόσωπο, συνήθως κάποιον που μας ευεργέτησε ή μας βοήθησε σε μία δύσκολη στιγμή.
Σύμφωνα με τον Τάκη Νατσούλη, η φράση προέρχεται από την εποχή της Εικονομαχίας στο Βυζάντιο. Ο κόσμος είχε χωριστεί σε εικονολάτρες και εικονοφάγους, επίθετο που τα μετέπειτα χρόνια έφτασε να φανερώνει τον ασεβή και θεομπαίχτη.
Γι’ αυτό, για να τιμήσουν τα εικονίσματα, έδωσαν τις φράσεις: «θα τον κάνω εικόνα ή κόνισμα», «σ’ έχω σαν εικόνα», «μα τ’ άγια κονίσματα». Για χρόνια, οι κάτοικοι της Σμύρνης λέγαν: «μη με κονομαχείς», αντί να πουν «μη με πιέζεις, μη με στενοχωρείς».
Συνοψίζοντας, οι παροιμίες και οι λαϊκές ρήσεις αποτελούν ανεκτίμητο θησαυρό γνώσης και σοφίας. Είναι ο καθρέφτης του λαϊκού μας πνεύματος, αποτυπώνοντας την κοσμοθεωρία, τις αξίες και την καθημερινότητα των προγόνων μας. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να τις μεταλαμπαδεύουμε στις επόμενες γενιές.
Πηγή: FOXreport.gr
