Ορισμένοι άνθρωποι περπατούν με το κεφάλι ψηλά. Άλλοι, σκύβουν τους ώμους, χαμηλώνουν τη φωνή και θάβουν βαθιά τα συναισθήματά τους. Εξωτερικά, μπορεί να δείχνουν μια χαρά – είναι ευγενικοί, αξιόπιστοι, χαρούμενοι.
Κάτω από την επιφάνεια ωστόσο, υπάρχει κάτι που τους τρώει την ψυχή. Ένα αθόρυβο μίσος για τον εαυτό τους, το οποίο εκδηλώνεται με κάποιες χαρακτηριστικές συμπεριφορές. Δεν το συνειδητοποιούν πάντα, αλλά, αν δώσετε προσοχή, θα προσέξετε τα σημάδια.
Οι άνθρωποι που μισούν κρυφά τον εαυτό τους, συνήθως εμφανίζουν αυτές τις 10 συμπεριφορές χωρίς να το συνειδητοποιούν
- Ζητούν συνέχεια συγγνώμη – ακόμη και αν δεν έχουν κάνει τίποτα λάθος
- Δεν δέχονται κομπλιμέντα
- Σαμποτάρουν τα θετικά
- Αποφεύγουν να δουν τον καθρέφτη – και, όταν το κάνουν, είναι πάντα επικριτικοί
- Εξαντλούν τον εαυτό τους – και νιώθουν πάντα ότι δεν είναι αρκετοί
- Υποτιμούν ασυνείδητα τον εαυτό τους
- Έχουν εμμονή με την παραγωγικότητα – η ξεκούραση τους γεμίζει με τύψεις
- Αποφεύγουν την επαφή με τα μάτια
- Μένουν σε καταστάσεις και με ανθρώπους που τους εξαντλούν
- Σπάνια υπερασπίζονται τον εαυτό τους – ακόμη και όταν πρέπει
Ζητούν συνέχεια συγγνώμη – ακόμη και αν δεν έχουν κάνει τίποτα λάθος
Οι άνθρωποι που κουβαλούν βαθιά αμφιβολία για τον εαυτό τους συχνά ξεκινούν τις προτάσεις τους με ένα “Συγγνώμη…” — πριν καν πουν οτιδήποτε. Σκοντάφτουν πάνω σε κάποιον και ζητούν συγγνώμη.
Μοιράζονται μια σκέψη και ζητούν συγγνώμη. Υπάρχουν — και παρ’ όλα αυτά νιώθουν πως είναι βάρος. Δεν πρόκειται για ευγένεια. Πρόκειται για εσωτερικευμένη πεποίθηση. Μια βαθιά ριζωμένη ιδέα ότι η παρουσία τους ενοχλεί, και ότι η φωνή τους είναι υπερβολικά δυνατή — ακόμα κι όταν μόλις που ακούγεται.
Δεν δέχονται κομπλιμέντα
Πείτε κάτι όμορφο — για την εμφάνισή τους, για το πώς διαχειρίστηκαν μια κατάσταση, για το πόσα σημαίνουν για εσάς — και παρατηρήστε πόσο γρήγορα το απορρίπτουν.
Θα πουν: “Έλα τώρα…”, ή “Απλώς είσαι ευγενικός”, ή “Δεν ήταν τίποτα σπουδαίο”. Όχι επειδή είναι ταπεινοί — αλλά επειδή δεν το πιστεύουν.
Έχουν χτίσει την ταυτότητά τους γύρω από την αντίληψη ότι δεν είναι αρκετοί. Κι όταν κάποιος λέει το αντίθετο, αυτό συγκρούεται τόσο έντονα με το εσωτερικό τους αφήγημα, που δεν μπορούν να το δεχτούν.
Σαμποτάρουν τα θετικά
Οι άνθρωποι που μισούν τον εαυτό τους, σε μια υγιή σχέση — και βρίσκουν τρόπους να τη σαμποτάρουν. Πιάνουν μια καινούρια δουλειά — και ξαφνικά πείθουν τον εαυτό τους ότι δεν είναι αρκετά ικανοί.
Δέχονται αναγνώριση ή επαίνους — και αμέσως νιώθουν εκτεθειμένοι.
Γιατί; Επειδή, βαθιά μέσα τους, δεν πιστεύουν ότι αξίζουν τα καλά πράγματα. Και γι’ αυτό τα καταστρέφουν οι ίδιοι — πριν προλάβει να το κάνει κάποιος άλλος.
Αποφεύγουν να δουν τον καθρέφτη – και, όταν το κάνουν, είναι πάντα επικριτικοί
Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν τον εαυτό τους συχνά δεν αντέχουν την αντανάκλασή τους. Και δεν έχει να κάνει μόνο με την εμφάνιση — έχει να κάνει με την ντροπή. Εστιάζουν στα ελαττώματά τους. Γυρνούν γρήγορα το βλέμμα αλλού. Ή αποφεύγουν εντελώς τους καθρέφτες.
Μπορεί ακόμα και να το αστειευτούν: “Μην κοιτάζομαι, θα σπάσει ο καθρέφτης”. Αλλά αυτό το χιούμορ; Είναι απλώς πανοπλία. Προτιμούν να παραμένουν στο παρασκήνιο.
Εξαντλούν τον εαυτό τους – και νιώθουν πάντα ότι δεν είναι αρκετοί
Αν μεγαλώσατε μαθαίνοντας να συνδέετε την αξία σας με το τι κάνετε και όχι με το ποιοι είστε, πιθανότατα μάθατε να παλεύετε συνεχώς για αποδοχή. Αυτοί οι άνθρωποι αναλαμβάνουν επιπλέον βάρδιες. Λένε «ναι» σε κάθε αίτημα. Προσφέρουν βοήθεια, ακόμα κι όταν είναι εξαντλημένοι.
Κι όμως, ξαπλώνουν το βράδυ και σκέφτονται: “Θα μπορούσα να είχα κάνει περισσότερα”.
Η αλήθεια είναι πως όσο κι αν προσπαθεί κανείς, δεν μπορεί να γιατρέψει μια καρδιά που δεν πιστεύει ότι αξίζει να ξεκουραστεί.
Υποτιμούν ασυνείδητα τον εαυτό τους
Μπορεί να έχει διάφορες μορφές – να εκδηλώνεται με φράσεις όπως: “Είμαι χαζός”, “Γιατί να ενδιαφερθεί κανείς για το τι σκέφτομαι;», “Κλασικά —τα κάνω όλα χάλια, όπως πάντα”.
Τα λένε με ένα γελάκι. Ή με έναν αδιάφορο μορφασμό. Ή σαν να πρόκειται για κάτι αυτονόητο. Όμως αυτά τα λόγια έχουν σημασία.
Διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον εαυτό μας — και επηρεάζουν τον τρόπο που μας βλέπουν και οι άλλοι. Όταν ο αρνητικός εσωτερικός μονόλογος, γίνεται η αυτόματη αντίδρασή σας, δεν μένει απλώς μέσα σας. Διαρρέει προς τα έξω.
Έχουν εμμονή με την παραγωγικότητα – η ξεκούραση τους γεμίζει με τύψεις
Δεν είναι κακό να θέλεις να είσαι παραγωγικός. Αλλά όταν κάποιος δεν μπορεί να καθίσει ήσυχος, δεν μπορεί να απολαύσει ένα ήρεμο πρωινό, δεν μπορεί να χαλαρώσει χωρίς να νιώθει τεμπέλης — αυτό είναι συχνά σημάδι ότι νιώθει πως έχει αξία μόνο όταν εργάζεται.
Αντιμετωπίζει την ακινησία σαν αποτυχία. Γιατί αν δεν παράγει, φοβάται ότι δεν αξίζει τίποτα. Και αυτή η πεποίθηση; Δεν αφορά τη διαχείριση του χρόνου. Αφορά την αίσθηση της προσωπικής αξίας.
Αποφεύγουν την επαφή με τα μάτια
Αυτό δεν ισχύει πάντα — αλλά συχνά, οι άνθρωποι που νιώθουν απέχθεια για τον εαυτό τους αποφεύγουν να κοιτάξουν τους άλλους στα μάτια. Γιατί η βλεμματική επαφή δημιουργεί σύνδεση.
Και όταν δεν αγαπάτε τον εαυτό σας, η σύνδεση μοιάζει απειλητική.
Φοβάστε μήπως οι άλλοι δουν κάτω από την επιφάνεια. Μήπως αντιληφθούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Μήπως επιβεβαιώσουν όσα βαθιά μέσα σας ήδη πιστεύετε για τον εαυτό σας.
Γι’ αυτό και ρίχνετε το βλέμμα αλλού. Κοιτάτε τα παπούτσια σας. Φοράτε ένα ψεύτικο χαμόγελο και ελπίζετε να μη σας πλησιάσει κανείς πολύ.
Μένουν σε καταστάσεις και με ανθρώπους που τους εξαντλούν
Οι άνθρωποι που δεν αγαπούν τον εαυτό τους τείνουν να παραμένουν σε σχέσεις, δουλειές ή κοινωνικά περιβάλλοντα που επαληθεύουν τον εσωτερικό τους διάλογο. Ανέχονται την έλλειψη σεβασμού. Υποβαθμίζουν τις ανάγκες τους. Δέχονται ψίχουλα και τα βαφτίζουν γιορτή.
Γιατί; Επειδή δεν πιστεύουν ότι αξίζουν κάτι καλύτερο. Κι όσο αυτή η πεποίθηση δεν αλλάζει, θα συνεχίσουν να επιλέγουν ό,τι επιβεβαιώνει την αρνητική εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους—όσο κι αν αυτό τους πληγώνει.
Σπάνια υπερασπίζονται τον εαυτό τους – ακόμη και όταν πρέπει
Σιωπούν στις συναντήσεις. Αφήνουν τους άλλους να τους διακόπτουν. Δεν εκφράζονται όταν κάτι τους φαίνεται λάθος. Αφήνουν τα όνειρά τους να μαζεύουν σκόνη στο ράφι, γιατί “δεν θέλουν να δημιουργήσουν φασαρία”.
Οι άνθρωποι που νιώθουν απέχθεια προς τον εαυτό τους συχνά ζουν μια ήρεμη και ταπεινή ζωή — όχι επειδή τους λείπουν ικανότητες, αλλά επειδή έχουν εσωτερικεύσει την ιδέα ότι πρέπει να ζουν έτσι.
Πιστεύουν ότι προστατεύουν τους άλλους από την παρουσία τους. Στην πραγματικότητα, όμως, προστατεύουν τον εαυτό τους από την απόρριψη.
Tip: Σας αξίζει να αγαπηθείτε
Το μίσος για τον εαυτό μας δεν είναι πάντα έκδηλο. Πολλές φορές είναι ήρεμο, αθόρυβο, επιτηδευμένο. Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας στις παραπάνω συμπεριφορές, να θυμάστε ότι, δεν είστε μόνοι.
Σας αξίζει να αγαπηθείτε. Μπορείτε να μάθετε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης, με προσπάθεια, επανάληψη και μικρές αλλαγές. Αντί για “συγγνώμη”, πείτε “ευχαριστώ”. Κάτω από το μίσος προς τον εαυτό, υπάρχει ένας άνθρωπος που αξίζει να αγαπηθεί, να θεραπευτεί, να νιώσει σεβασμό.