Φανταστείτε να ανακαλύπτετε ότι ο/η σύζυγός σας είναι εντελώς άφραγκος/η, παρά το γεγονός ότι για χρόνια σας έλεγε να μην ανησυχείτε για τα χρήματα γιατί «έχει πάρα πολλά».
Θα ψάχνατε να βρείτε δικηγόρο, ή θα βοηθούσατε ώστε να συγκεντρώσετε μαζί χρήματα;
Μια 40χρονη γυναίκα έχει έναν γιο από τον πρώτο της γάμο. Μετά το διαζύγιό της, έγινε μονογονέας, και ο πρώην σύζυγός της δεν κατάφερε να πληρώσει τη διατροφή.
Ήταν δύσκολο να μεγαλώνει τον γιο της μόνη της, ενώ παράλληλα ξαναέφτιαχνε τη ζωή της, αλλά τα κατάφερε και τελικά η σχέση τους, εξελίχθηκε όμορφα.
Πριν πέντε χρόνια γνώρισε τον νυν σύζυγό της, που είναι 20 χρόνια μεγαλύτερος. Γνωρίστηκαν στη δουλειά. Ο νέος της άνδρας έχει τη δική του εταιρεία, κι εκείνη έψαχνε να βρει έναν σύντροφο — και έτσι ξεκίνησαν να ταιριάζουν αμέσως.
Μετά από λίγους μήνες σχέσης, ο άνδρας της έμενε τόσο συχνά στο σπίτι της και τελικά μετακόμισε εκεί.
Ένα χρόνο μετά, αρραβωνιάστηκαν, και εκείνη φρόντισε να υπογράψει προγαμιαίο συμφωνητικό πριν παντρευτούν, για να εξασφαλίσει το παιδί της.
“Με καθησύχαζε πάντα”
«Ο γιος μου τον αγαπάει και τον φωνάζει μπαμπά. Η οικογένεια και οι φίλοι μου τον λατρεύουν, και πάντα ήταν καλός και γενναιόδωρος μαζί μας. Μοιραζόμασταν τα έξοδα με τρόπο που μας βόλευε», εξήγησε.
«Πληρώναμε το ενοίκιο 50/50, εγώ αναλάμβανα τους λογαριασμούς του σπιτιού, και εκείνος ήταν υπεύθυνος για τα τρόφιμα και τη διασκέδαση (έξοδοι, δραστηριότητες κ.λπ.).
Λίγο μετά τη μετακόμισή του, αναγκάστηκε να κλείσει την επιχείρησή του, αλλά πάντα με καθησύχαζε ότι ήμασταν οικονομικά καλά. Επειδή πλησιάζει στη συνταξιοδότηση, δεν ήθελα να πιέσω πολύ. Υπέθετα ότι είχε αποταμιεύσεις και ότι όλα ήταν υπό έλεγχο.»
«Τα τελευταία δύο χρόνια, μένει στο σπίτι, ενώ εγώ εργάζομαι πολύ. Μαγειρεύει, καθαρίζει και με στηρίζει στο σπίτι, κάτι που εκτιμώ πολύ. Αλλά με τον καιρό, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Όταν γνωριστήκαμε, ήταν πολύ δραστήριος, πήγαινε γυμναστήριο, είχε φίλους και χόμπι.»
Ο σύζυγός της έχει εξελιχθεί στο να περνάει όλο του τον χρόνο στο σπίτι, κολλημένος στην τηλεόραση. Πλέον δεν γυμνάζεται και δεν αφιερώνει χρόνο στα αγαπημένα του πρόσωπα.
Έχει προσπαθήσει να τον πείσει να βγει περισσότερο έξω, αλλά εκείνος δεν ενδιαφέρεται ούτε για εργασία, ούτε για χόμπι, ούτε για εθελοντισμό – το μόνο που θέλει είναι να λουφάρει στον καναπέ.
Παράλληλα, έχει χαλαρώσει και η σχέση τους. Φέτος έχουν βγει έξω μόνο δύο φορές, μετά από δική της πρωτοβουλία.
Και τότε, τη Δευτέρα που πέρασε, ήρθε η αποκάλυψη που ταρακούνησε τα πάντα: Ο σύζυγός της είναι παντελώς άφραγκος. Δεν έχει ούτε ένα ευρώ.
“Όλα εξαρτώνται από εμένα”
«Οι οικονομίες του έχουν εξαφανιστεί, και τα υπόλοιπα χρήματα που συνδέονταν με την επιχείρησή του δεν είναι πλέον διαθέσιμα.
Αυτό που με πλήγωσε δεν ήταν τα χρήματα καθ’ αυτά – ήταν ότι ποτέ δεν μου είπε ότι τα πράγματα είχαν φτάσει σε τέτοιο χάλι», πρόσθεσε.
«Τώρα ξαφνικά, είμαι εγώ υπεύθυνη για όλα οικονομικά, και ο τωρινός τρόπος ζωής μας ειλικρινά δεν είναι κάτι που μπορώ να αντέξω μόνη μου. Πάντα ήμουν ξεκάθαρη μαζί του για το τι μπορώ και τι δεν μπορώ να καλύψω. Όταν του είπα ότι ήμουν αναστατωμένη, είπε ότι νομίζει πως ήμουν καλά πριν, γιατί υπήρχαν χρήματα, και τώρα είμαι αναστατωμένη μόνο επειδή δεν υπάρχουν.»
«Αλλά εγώ δεν το βλέπω έτσι. Είμαι αναστατωμένη γιατί έκρυψε την κατάσταση, δεν προσπάθησε ποτέ πραγματικά να σώσει την επιχείρηση, να βρει δουλειά ή να σχεδιάσει το μέλλον μαζί μου, και εγώ έπρεπε να τα κάνω όλα μόνη μου (ακόμα δεν έχει κάνει τίποτα – εγώ λύνω μόνη μου αυτή την κατάσταση).
Επίσης, έχω προσπαθήσει να του μιλήσω ξανά για το πώς ένιωθα πριν από τη μεγάλη “βόμβα”, αλλά καταλαβαίνω ότι ποτέ δεν άκουσε πραγματικά αυτά που λέω.
Η απάντησή του ήταν: ‘Σε αγαπώ τόσο πολύ, ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι πριν, είμαι τόσο ευτυχισμένος μαζί σου, δεν χρειάζομαι κανέναν ή τίποτα άλλο.’»
Η ίδια απάντησε ότι ήρθε η ώρα ο σύζυγός της να αρχίσει να είναι ξανά αρχηγός του σπιτιού τους, να φέρεται ως σύντροφος και ως άντρας. Δεν μπορεί να συνεχίσει να μένει σπίτι, ειδικά τώρα που δεν έχει καθόλου χρήματα.
Όσο για τα χρήματα, είναι έξαλλη που ο σύζυγός της της έλεγε συνεχώς ότι όλα ήταν οικονομικά εντάξει και ότι είχε χρήματα διαθέσιμα. Δεν σκέφτηκε καν να ζητήσει τραπεζικές καταστάσεις γιατί τον εμπιστευόταν.
Δεν είχε ποτέ φανταστεί ότι ένας άνδρας στην ηλικία του, είκοσι χρόνια μεγαλύτερος από εκείνη, θα χρειαζόταν τη δική της «επιτήρηση» για τα οικονομικά του ή για το πώς ξοδεύει τα χρήματά του.
Παρόλο που εκτιμάει ότι ο σύζυγός της βοηθάει τόσο πολύ με τις δουλειές του σπιτιού, πρέπει να ωριμάσει και να αναλάβει τις ευθύνες της ζωής του αντί να την κάνει κέντρο του σύμπαντός του – ενώ πρέπει και να βρει έναν τρόπο να συμβάλλει στα έξοδα.
Ωστόσο, η ίδια νιώθει ενοχές που αμφισβητεί τον γάμο της εν μέσω των προβλημάτων του συζύγου της και αναρωτιέται αν κάνει λάθος που είναι τόσο θυμωμένη.