Το πρόβλημα όταν φορτώνεσαι περισσότερα απ’ όσα σου αναλογούν σε μια σχέση είναι ότι στην αρχή όλα μοιάζουν… διαχειρίσιμα — μέχρι τη μέρα που δεν είναι πλέον. Ξεκινάς με καλή πρόθεση, είσαι γενναιόδωρος, θέλεις να βοηθήσεις, πιστεύεις πως κάνεις το σωστό.
Κι ύστερα, ξαφνικά, δεν είσαι πια σύντροφος. Έχεις γίνει το εναλλακτικό σχέδιο για κάποιον που δεν μπήκε καν στον κόπο να έχει δικό του. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας και η κοπέλα του είναι και οι δύο 25άρηδες, και αυτή τη στιγμή ζουν μαζί, αφού εκείνη μετακόμισε στο σπίτι του ύστερα από έναν χρόνο σχέσης.
Ήταν απολύτως σύμφωνος με αυτό, αφού η κοπέλα του θα φοιτούσε στο κολέγιο στην πόλη όπου έμενε κι εκείνος. Εκείνη του είχε υποσχεθεί ότι θα βοηθούσε με το ενοίκιο.
“Είμαι υπεύθυνος για τα πάντα στη σχέση”
Βασικά, είχε πει ότι ο πατέρας της θα κάλυπτε το μερίδιό της στους λογαριασμούς — και πράγματι το έκανε για μερικούς μήνες… πριν το σταματήσει. Έτσι, εδώ και έναν χρόνο, εκείνος πληρώνει ολόκληρο το ενοίκιο, τα ψώνια, τους λογαριασμούς και ό,τι άλλο χρειάζεται το σπίτι.
Συνολικά, δίνει πάνω από 3.000 ευρώ τον μήνα, και πλέον το βάρος είναι αφόρητο, με τον ίδιο να θεωρεί ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχίσει. Μπορεί να καταλαβαίνει ότι η σύντροφός του δεν μπορεί να δουλεύει και να σπουδάζει ταυτόχρονα, αλλά περίμενε ότι ο πατέρας και η μητέρα της θα αναλάμβαναν το βάρος των εξόδων της.
“Νιώθω ότι μου φόρτωσαν ένα βάρος”
«Είναι φοιτήτρια, αλλά οι γονείς της — ο πατέρας της συγκεκριμένα, που κάνει συνεχώς μακρινά, πανάκριβα ταξίδια, συμμετέχει σε IronMan σε όλο τον κόσμο και ισχυρίζεται ότι είναι εκατομμυριούχος — δεν τη βοηθούν καθόλου», εξήγησε.
«Νιώθω σαν να φόρτωσαν όλη την ευθύνη πάνω μου. Είναι λες και απέκτησα ξαφνικά μια… ενήλικη κόρη. Επιπλέον, είναι συχνά στεναχωρημένη, αγχωμένη, μου λέει ότι “τίποτα δεν της φαίνεται αληθινό”, και συχνά ξεχνάει σοβαρές συζητήσεις που είχαμε — ή τις ακυρώνει μέσα σε λίγες μέρες.»
«Και, κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι άδικο. Δεν υποτιμώ τα συναισθήματά της, αλλά εγώ κουβαλάω όλο το οικονομικό βάρος και όλες τις ενήλικες ευθύνες, και νιώθω πως δεν απολαμβάνω τίποτα από αυτή τη συγκατοίκηση. Αισθάνομαι μόνο άγχος για τα χρήματα που ξοδεύω και τα οποία θα μπορούσα να αποταμιεύω για να επενδύσω στο μέλλον μου»
“Τελικά μήπως ήμουν υπερβολικός;”
Τελικά, είπε στην σύντροφό του ότι κουράστηκε να «κρέμεται» μονίμως πάνω του και ότι δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τη ζωή της, ειδικά από τη στιγμή που οι γονείς της θα έπρεπε να κάνουν κάτι για να τη βοηθήσουν.
Της ανέφερε επίσης ότι θα τερματίσει το συμβόλαιο ενοικίασης και θα μετακομίσει στο σπίτι του πατέρα του, γιατί είναι υπερβολικό βάρος για εκείνον να πληρώνει και για τους δυο τους. Τώρα βέβαια, αναρωτιέται αν ήταν κακός που είπε ξεκάθαρα στην κοπέλα του ότι δεν πρόκειται να πληρώνει άλλο για εκείνη.