Εάν πάρεις στα χέρια σου ένα άλμπουμ με παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της Αθήνας θα διαπιστώσεις πως στο πέρασμα των δεκαετιών η πόλη έχει αλλάξει ριζικά.
Το «πρόσωπο» της πρωτεύουσας έχει αλλάξει πολλές φορές και σήμερα σχεδόν τίποτα δεν θυμίζει την Αθήνα του 20′ ή του 30′. Δυστυχώς, κάποια από τα πανέμορφα νεοκλασικά κτίρια δεν υπάρχουν πια.
Ακόμα και οι κάτοικοι μεγαλύτερης ηλικίας ίσως δυσκολευτούν να αναγνωρίσουν την πόλη και τις περιοχές της, αν δουν φωτογραφίες της με άρωμα άλλης εποχής. Μία τέτοια φωτογραφία είναι και η παρακάτω. Αναγνωρίζεις ποια είναι η εκκλησία της φωτογραφίας; Είτε είσαι κάτοικος Αθηνών είτε απλός επισκέπτης, σίγουρα έχεις περάσει από εκεί. Βεβαίως, η γύρω περιοχή είναι αγνώριστη.
Κουίζ για την παλιά Αθήνα: Αναγνωρίζεις το σημείο; Είναι ένας από τους πιο γνωστούς ναούς της πόλης
- Ιερός Ναός των Αγίων Θεοδώρων
- Ιερός Ναός της Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοσπηλαιωτίσσης
- Ιερός Ναός Αγίας Ειρήνης
- Ιερός Ναός Αγίας Αικατερίνης
Η απάντηση στο κουίζ για την παλιά Αθήνα
Στη φωτογραφία που είναι από τη συλλογή της Mary E. Norton και έχει τραβηχτεί τη δεκαετία του 1970, βλέπετε τονΙερός Ναός της Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοσπηλαιωτίσσης.
Ο ναός της Παναγίας Χρυσοσπηλιώτισσας είναι χριστιανικός ναός, ο οποίος βρίσκεται στην οδό Αιόλου και είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο σημερινός ναός κατασκευάστηκε την περίοδο 1863-1892 στη θέση παλαιότερου ναού. Ο ναός σχεδιάστηκε από τον Δημήτριο Ζέζο, αλλά την κατασκευή επιτήρησαν ο Παναγής Κάλκος και έπειτα ο Ερνστ Τσίλερ.
Ο πρώτος ναός στον χώρο κτίστηκε το 1705. Έλαβε την ονομασία Χρυσοσπηλιώτισσα, καθώς στην κατασκευή συνέδραμε η Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Ο ναός από πλευράς αρχιτεκτονικής ήταν βασιλική μετρίων διαστάσεων, με τους πλάγιους τοίχους να υποστηρίζονται από αντηρίδες. Ο ναός αυτός υπέστη καταστροφές κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, ιδίως κατά την πολιορκία της Αθήνας το 1827. Ο ναός επισκευάστηκε πρόχειρα μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, και επαναδραστηριοποιήθηκε το 1835.
Το 1846 ενορίτες του ναού, προεξάχοντος του Σπύρου Παυλίδη, αγόρασαν οικόπεδα γειτονικά στο ναό με στόχο τη κατασκευή ενός μεγαλύτερου ναού. Τα σχέδια του ναού εκπόνησε ο Δημήτριος Ζέζος, ο οποίος όμως απεβίωσε το 1857, ενώ ακόμη δεν είχε αρχίσει η κατασκευή του ναού, λόγω του μεγάλου οικονομικού κόστους του έργου, καθώς και άρνησης του Δήμου Αθηναίων να εκδώσει την άδεια κατασκευής. Ο ναός άρχισε να κατασκευάζεται το 1863, αρχικά υπό την επίβλεψη του Παναγή Κάλκου, και, μετά τον θάνατό του το 1878, υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλερ. Ο Παναγής Κάλκος προσέθεσε μερικά νεοκλασικά στοιχεία, και μέχρι τον θάνατό του είχε ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο τμήμα του ναού. Ο Τσίλερ επανασχεδίασε τον τρούλο, αλλά μετά από αντιδράσεις που ζητούσαν να κατασκευαστεί ο αρχικός τρούλος, παραιτήθηκε. Τον τρούλο ολοκλήρωσε ο Δημήτριος Σούτσος. Τα καμπαναριά προστέθηκαν το 1888 το βόρειο, και το 1892 το νότιο.
Ο ναός χαρακτηρίστηκε μνημείο χρήζων ειδικής προστασίας με την ΥΑ 124786/1455/24-10-1955 – ΦΕΚ 239/Β/30-12-1955, το 1955