Μία γυναίκα, για αρκετά χρόνια, οδηγούσε το τζιπ του πατέρα της, προκειμένου να βοηθά τους γονείς της στη μετακίνησή τους. Ωστόσο, ο αδελφός της άρχισε να παραπονιέται, με αποτέλεσμα οι γονείς τους να του δώσουν το αυτοκίνητο – παρόλο που το σπίτι του, απέχει μόλις 45 λεπτά.
Κάποια στιγμή, οι γονείς ζήτησαν από την κόρη να αγοράσει το δικό της αυτοκίνητο – αλλά εκείνη, αντιστάθηκε. Η γυναίκα, με ανάρτησή της στο Reddit, ζητά συμβουλές από τους αναγνώστες.
Συγκεκριμένα, στην ανάρτησή της, ρωτά αν έχει άδικο που δεν θέλει να βοηθά τους γονείς της στην μετακίνησή τους αφού εκείνοι, έδωσαν το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε η ίδια, στον αδελφό της. Όπως εξηγεί η γυναίκα, εκείνη ήταν που το συντηρούσε και πλήρωνε την ασφάλεια για το αυτοκίνητο που είχαν για πολλά χρόνια οι γονείς της.
«Τους εξυπηρετούσα – Εγώ δεν το χρειάζομαι»
Αν και, η γυναίκα καταλαβαίνει ότι το Jeep Grand Cherokee είναι ιδιοκτησία των γονέων της, ισχυρίζεται ότι έχει αφιερώσει αρκετό χρόνο στη συντήρησή του και η ίδια. Όπως εξηγεί, η μητέρα της δεν το οδηγεί, ενώ από τον πατέρα της αφαίρεσαν το δίπλωμα επειδή τον έπιασαν να οδηγεί υπό την επήρεια μέθης. Έτσι, ήταν η μόνη που μπορούσε να το οδηγεί. Ο πατέρας της το είχε αγοράσει τρία χρόνια πριν του πάρουν το δίπλωμα.
«Το είχαν αποπληρώσει έτσι ανέλαβα εγώ να πληρώνω την ασφάλεια και το ΚΤΕΟ».
Το αυτοκίνητο την εξυπηρετούσε για τέσσερα χρόνια ενώ της ήταν πιο εύκολο να βοηθά τους γονείς της. «Ήταν διευκόλυνση για τις δουλειές του σπιτιού και των γονέων μου», αναφέρει η γυναίκα, σημειώνοντας πως, «είναι πολύ καλύτερο από ένα που θα αγόραζα εγώ».
Η κατάσταση ωστόσο, πήρε άλλη τροπή όταν ο αδελφός της, ο οποίος ζει λίγο πιο κάτω, άρχισε να παραπονιέται. «Ήταν πιο θυμωμένος από ό,τι συνήθως που μου έδιναν το αυτοκίνητο», αναφέρει. «Παραπονιόταν και έλεγε ότι είμαι καλομαθημένη και κατηγορούσε τους γονείς ότι μου δίνουν τα πάντα».
Για να δώσει μια λύση, ο πατέρας αποφάσισε να πάρει πίσω το αυτοκίνητο και να το δώσει στον αδελφό. «Το ξέρω πως δεν είναι δικό μου και δεν το χρειάζομαι», παραδέχεται. Πράγματι, και εκείνη μένει κοντά στους γονείς της και δουλεύει στο σπίτι της.
Οπότε, δεν χρειάζεται το αυτοκίνητο σε καθημερινή βάση. «Δέχομαι τους πελάτες μου στο σπίτι», εξηγεί, σημειώνοντας ότι, έχει φτιάξει το ινστιτούτο αισθητικής της στο ισόγειο του σπιτιού της. Τα ψώνια της, τα παραγγέλνει και της έρχονται στην πόρτα. Όταν χρειάζεται, χρησιμοποιεί τα μέσα μαζικής μεταφοράς. «Δεν έχω ανάγκη το αυτοκίνητο, ούτε τα έξοδά του», λέει χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, η ένταση κλιμακώθηκε όταν της ζήτησε η μητέρα της να την πάει για να αγοράσει ένα ανταλλακτικό για το ακουστικό τους. Τότε, η γυναίκα της θύμισε ότι δεν έχει πλέον αυτοκίνητο.
«Πρότεινα μια δίκαιη λύση»
Ο πατέρας της ανησύχησε μήπως και του ζητήσει να της αγοράσει άλλο αυτοκίνητο. «Είπε πως, ελπίζει να μην του ζητήσω να μου πάρει αυτοκίνητο για να τους μεταφέρω», αναφέρει στην ανάρτησή της. Η γυναίκα υπερασπίστηκε τον εαυτό της, προτείνοντας μια συμβιβαστική λύση.
«Είπα πως δεν θα πάρω αυτοκίνητο, αλλά αν το θέλει, μπορεί να με βοηθήσει και να μοιράσουμε το κόστος του». Τελικά, ο πατέρας της δέχτηκε – απρόθυμα, αλλά μετά ήθελε να το πληρώσει η κόρη του, εξ ολοκλήρου.
«Του ξαναείπα ότι εγώ δεν χρειάζομαι αυτοκίνητο». «Του είπα πως, αν επιμένει, δεν θα δεχτώ να το αγοράσουμε ούτε μισό – μισό».
Η ουσία του προβλήματος, σύμφωνα με την ίδια, δεν είναι το αυτοκίνητο, αλλά η ισότητα και οι δυναμικές της οικογένειας.
Ο αδελφός της και τώρα πλέον, ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, πήγε την μητέρα τους μόνο μια φορά για ψώνια στο σούπερ μάρκετ, αλλά της φέρθηκε απαίσια και την έκανε να νιώθει σαν να είναι βάρος. «Δεν μπορούν να του ζητούν θελήματα», εξηγεί η γυναίκα. «Εγώ τους είπα να ζητήσουν πίσω το αυτοκίνητο αλλά δεν το δέχτηκαν».
Παρά τις προσπάθειές της να βάλει όρια, ο πατέρας της άρχισε να την κατηγορεί πως είναι “αχάριστη και ανώριμη” που δεν θέλει να αντικαταστήσει το αυτοκίνητο, τη στιγμή που χρησιμοποιούσε το δικό του για τόσα χρόνια.
Η γυναίκα αδιαφόρησε.
Ενημερώνοντας την ανάρτησή της, ξεκαθάρισε πως πλέον έχει σταματήσει να πληρώνει την ασφάλεια του αυτοκινήτου, και η κυριότητα παραμένει στον πατέρα της. Παραδέχεται πως, υπήρξαν φορές που πήρε το αυτοκίνητο για προσωπική της χρήση κάποιες φορές, όπως για εξόδους με φίλες ή για να πάει σε ραντεβού.
«Δεν θέλω να ξέρουν άνδρες που δεν γνωρίζω καλά πού μένω», εξηγεί. Η γυναίκα ξεκαθάρισε ότι δεν θέλει τη συμπαράσταση, αλλά την αντικειμενική άποψη των αναγνωστών.
Έχει βάλει όρια, έχει προτείνει μια συμβιβαστική λύση και αρνείται να επωμιστεί τις τύψεις και την ευθύνη που θέλουν να της επιβάλουν οι γονείς της. Τώρα ωστόσο, αναρωτιέται αν αυτό την κάνει την κακιά της ιστορίας.