Έχει αναλάβει μόνη της τη φροντίδα της πεθεράς της και έχει εκνευριστεί με τον άντρα της – «Εγώ της αλλάζω πάνες και εκείνος δεν κάνει τίποτα»

Έχει αναλάβει μόνη της τη φροντίδα της πεθεράς της - "εγώ της αλλάζω πάνες και ο άνδρας μου δεν κάνει τίποτα". Φωτογραφία: Freepik

Έχει αναλάβει μόνη της τη φροντίδα της πεθεράς της - "εγώ της αλλάζω πάνες και ο άνδρας μου δεν κάνει τίποτα". Φωτογραφία: Freepik

Μετά τον γάμο, οι περισσότεροι άνθρωποι φανταζόμαστε το μέλλον με τον/την σύντροφό μας γεμάτο κοινά όνειρα, κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς και βραδιές με Netflix.

Περιμένουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα θα είναι το ποιος έχει σειρά να βάλει τα πιάτα στο πλυντήριο, κι όχι να αντιμετωπίσουμε τον δύσκολο και μπλεγμένο κόσμο της φροντίδας ηλικιωμένων πριν καν κλείσουμε τα τριάντα.

Η 28χρονη γυναίκα, πρωταγωνίστρια της σημερινής ιστορίας, είναι παντρεμένη με τον 31χρονο άντρα της εδώ και τρία χρόνια.  Πριν από έναν χρόνο, η 62χρονη μητέρα του άντρα της μετακόμισε μαζί τους επειδή η υγεία της είχε αρχίσει να επιδεινώνεται ταχύτατα.

“Δεν έχουμε τα χρήματα να πάρουμε βοήθεια”

Η πεθερά της έχει μια συγκεκριμένη κατάσταση που σημαίνει ότι δεν έχει πάντα τον έλεγχο της κύστης ή των εντέρων της.  “Άρα μιλάμε για βρεγμένα σεντόνια, λερωμένα ρούχα, και αλλαγές πάνας. Είναι άσχημο. Την λυπάμαι, το κάνω πραγματικά. Δεν το κάνει επίτηδες, και ξέρω ότι είναι ταπεινωτικό για εκείνη κιόλας,” εξήγησε.

“Αλλά το θέμα είναι αυτό: Ο άνδρας μου δουλεύει πολλές ώρες και οικονομικά σχεδόν δεν τα βγάζουμε πέρα”.  Εξετάσαμε το ενδεχόμενο να πάρουμε βοήθεια στο σπίτι ή ακόμα και μια νοσοκόμα με μερική απασχόληση, αλλά δεν γίνεται με αυτά που βγάζουμε. Άρα, μαντέψτε ποια το αναλαμβάνει; Εγώ”. 

“Δεν συμφώνησα ποτέ μου ν’ αναλάβω αυτόν τον ρόλο”

“Τις πρώτες φορές που το έκανα, κρατούσα την αναπνοή μου γιατί έλεγα, ‘Εντάξει, είναι προσωρινό, θα βρούμε μια λύση.’ Αλλά δεν βρέθηκε καμία λύση. Απλά έγινε η δουλειά μου”.

Κάθε πρωί, πρέπει να ελέγχει τα σεντόνια της πεθεράς της, και κάθε απόγευμα να δει αν χρειάζεται να την αλλάξει. Η μυρωδιά από μόνη της την αηδιάζει, όπως λέει.

“Έχει επηρεαστεί η ψυχική μου υγεία”

Δεν είναι νοσοκόμα, και το να φροντίζει την πεθερά της είναι μια δουλειά που ποτέ δεν ήθελε να αναλάβει.  Λίγες εβδομάδες μετά, παραδέχτηκε στον άντρα της ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει έτσι.

Ήταν εξαιρετικά ευγενική και δεν του φώναξε όταν του είπε ότι κάτι έπρεπε να αλλάξει, γιατί αυτό άρχισε να επηρεάζει αρνητικά την ψυχική της υγεία. Ο άνδρας της την κατακεραύνωσε και την κατηγόρησε ότι είναι εγωίστρια. Της θύμισε ότι η αδερφή του αρνείται να βοηθήσει, και ότι αυτή είναι η μόνη που μπορεί να το κάνει.

Στη συνέχεια, ο άνδρας της προσπάθησε να τη “ρίξει” με ενοχές και επέμεινε ότι θα έκανε το ίδιο για τη δική της μητέρα και πατέρα, αν χρειαζόταν. Αλλά δεν χρειάζεται να το κάνει, οπότε ήταν εύκολο γι’ αυτόν να το πει.

“Χθες το βράδυ, άρχισε πάλι με τα ενοχικά λόγια, και κάτι μέσα μου έσπασε. Του είπα ότι αν είναι τόσο εύκολο, ας έρθει να το κάνει κατά τη διάρκεια του διαλείμματός του. Του είπα ότι η αδερφή του ζει 20 λεπτά μακριά και δεν έχει εμφανιστεί ούτε μία φορά, οπότε μην μου λες εμένα για την οικογένεια”, πρόσθεσε.

“Του είπα ότι έχω αναλάβει ολοκληρωτικά στη φροντίδα της, ενώ εκείνος μπήκε στο σπίτι και με ρώτησε τι υπάρχει για δείπνο χωρίς να ελέγξει πρώτα τη δική του μητέρα”. ν“Και του είπα ότι αν αυτό με κάνει κακή νύφη, τότε εντάξει, είμαι κακή, αλλά δεν θα συνεχίσω να προσποιούμαι ότι είναι όλα καλά.

Αυτός απλά έμεινε εκεί με το στόμα ανοιχτό γιατί ποτέ σε τρία χρόνια δεν του μίλησα έτσι. Ούτε μία φορά. Νομίζω ότι τον τρόμαξα, ειλικρινά, γιατί δεν είπε τίποτα πίσω, απλά βγήκε από το δωμάτιο”.

Τώρα αναρωτιέται αν είναι “κακιά” που δεν θέλει πια να είναι η νοσοκόμα της πεθεράς της. Ο άνδρας της είναι απαράδεκτος που δεν βοηθάει ούτε τη γυναίκα, ούτε την ίδια του την μητέρα.

Ακούγεται σαν να περνάει μια σοβαρή εξάντληση από φροντίδα, και ίσως θα έπρεπε απλά να σταματήσει, γιατί ο άνδρας της δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να το βρει και να βοηθήσει όταν το καταλάβει.

Ίσως το διαζύγιο να είναι καλύτερη επιλογή από το να παραμείνει σ’ αυτόν τον γάμο.

Εσείς τι νομίζετε;