Η επιβίωση για πάνω από έναν χρόνο χωρίς φαγητό ή νερό ακούγεται σαν κάτι αδύνατο, όμως ένας άνδρας κατάφερε να το κάνει με θαυμαστό τρόπο. O Χοσέ Σαλβαδόρ Αλβαρένγκα υποτίθεται θα πήγαινε για διήμερο ψάρεμα, όμως κατέληξε χαμένος στη θάλασσα για συνολικά 15 μήνες, διανύοντας περισσότερα από 10.000 χιλιόμετρα.
Ο έμπειρος ψαράς και το κρίσιμο λάθος
Ο Αλβαρένγκα ήταν 33 ετών την εποχή του ταξιδιού και ήταν έμπειρος ψαράς, κυνηγώντας για χρόνια καρχαρίες. Είχε σχεδιάσει να πάει ψάρεμα με έναν φίλο του, αλλά επειδή δεν ήταν διαθέσιμος, αποφάσισε να πάρει μαζί του έναν άπειρο εργάτη, τον Εσεκιέλ Κόρδοβα, που ήταν μόλις 22 ετών.
Οι δυο τους έφυγαν από το Μεξικό το 2012 και όλα πήγαν καλά στην αρχή. Έτσι, ακόμη κι όταν ξέσπασε καταιγίδα, αποφάσισαν να το ρισκάρουν και να παραμείνουν στη θάλασσα.
Η καταιγίδα που σφράγισε την τύχη τους
Όμως αυτή ήταν η αρχή σοβαρών προβλημάτων. Τεράστια κύματα πλημμύρισαν τη μηχανή της βάρκας τους, με αποτέλεσμα να παρασυρθούν στα ανοιχτά, εκεί όπου η καταιγίδα δυνάμωσε ακόμη περισσότερο.
Ο άνεμος, η βροχή και τα κύματα χτυπούσαν αλύπητα το σκάφος, και έχασαν τον μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού που είχαν πάρει μαζί τους.
Η τελευταία κλήση βοήθειας
Σύμφωνα με τον Guardian, είχε πακετάρει «70 γαλόνια βενζίνης, 16 γαλόνια νερού, 23 κιλά σαρδέλες για δόλωμα, 700 αγκίστρια, μίλια από πετονιά, ένα καμάκι, τρία μαχαίρια, τρεις κουβάδες για άντληση νερού, ένα κινητό τηλέφωνο (σε πλαστική σακούλα για να μείνει στεγνό), μια συσκευή GPS (όχι αδιάβροχη), έναν ασύρματο (με μισογεμάτη μπαταρία), διάφορα κλειδιά για τη μηχανή και 91 κιλά πάγο».
Ο Αλβαρένγκα κατάφερε να επικοινωνήσει με τη στεριά μέσω ασυρμάτου, ζητώντας βοήθεια. Του είπαν να ρίξει άγκυρα, αλλά αυτή έλειπε.
Τα τελευταία του λόγια που ακούστηκαν ήταν: «αρχίζω να τρελαίνομαι εδώ έξω».
Χαμένοι στο απόλυτο χάος
Δεν ήταν απλώς μια μικρή καταιγίδα. Διήρκεσε ολόκληρη εβδομάδα και όταν τελικά κόπασε, οι δύο άνδρες βρέθηκαν πραγματικά χαμένοι στη θάλασσα. Δεν είχαν μαζί τους ούτε φαγητό ούτε νερό και σύντομα συνειδητοποίησαν ότι, για να επιβιώσουν, θα έπρεπε να γίνουν δημιουργικοί στο κυνήγι.
Έπιναν το αίμα των πουλιών και έτρωγαν χελώνες και ψάρια, ενώ ο Αλβαρένγκα πρόσθεσε ότι οι δύο τους συζητούσαν για τις μητέρες τους και «πόσο άσχημα συμπεριφερόμασταν».
«Ζητήσαμε από τον Θεό να μας συγχωρέσει που ήμασταν τόσο κακοί γιοι. Φανταζόμασταν ότι μπορούσαμε να τις αγκαλιάσουμε, να τις φιλήσουμε. Υποσχεθήκαμε να δουλέψουμε πιο σκληρά, ώστε να μην χρειαστεί να εργαστούν πια. Αλλά ήταν πολύ αργά», είπε.
Δυστυχώς, ο Κόρδοβα πέθανε έπειτα από 10 εβδομάδες στη θάλασσα, αφού αρρώστησε σοβαρά ύστερα από την κατανάλωση ενός πουλιού. Μετά τον θάνατό του, ο Αλβαρένγκα άρχισε να έχει παραισθήσεις, καθώς τον εαυτό του να μιλάει με τον Κόρδοβα.
Άρχισε επίσης να νιώθει τύψεις, κατηγορώντας τον εαυτό του για το θάνατό του. Ο Αλβαρένγκα είπε στον πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στις Νήσους Μάρσαλ, Τομ Άρμπρουστερ, ότι εντόπισε ένα εμπορικό πλοίο και έκανε σήμα, αλλά δεν τον έσωσαν.
Ο Άρμπρουστερ είπε: «Είδε ένα πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων να περνάει και του έκανε σήμα. Οι άνδρες του πληρώματος του έκαναν νόημα, αλλά συνέχισαν την πορεία τους, και ήταν φανερό ότι αυτό τον συντάραξε. Αυτή ήταν πιθανώς η στιγμή που έχασε την πίστη του και αναρωτήθηκε αν θα κατάφερνε ποτέ να βγει από αυτή την κατάσταση».
Τελικά, παρασύρθηκε σε ένα μικρό νησάκι, που αποδείχθηκε ότι ήταν μια απομακρυσμένη γωνιά των Νήσων Μάρσαλ.
Στις 30 Ιανουαρίου 2014, βρήκε ένα παραθαλάσσιο σπίτι που ανήκε σε ένα ζευγάρι ντόπιων, οι οποίοι μπόρεσαν να τον βοηθήσουν να βγει από την επικίνδυνη κατάσταση.
Σύντομα ονομάστηκε «ο πραγματικός Life Of Pi», λόγω των ομοιοτήτων με την ιστορία που μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο και στο θέατρο.
Πηγή: FOXreport.gr