Μία ομάδα αρχαιολόγων έφερε στο φως σημαντικά ιστορικά τεχνουργήματα στην κοινότητα Pacé, της Βρετάνης, στην βορειοδυτική Γαλλία, τα οποία χρονολογούνται από την Εποχή του Χαλκού μέχρι τον Μεσαίωνα. Ανάμεσα στα πιο αξιοσημείωτα ευρήματα, είναι ένα χρυσό ρωμαϊκό δαχτυλίδι, το οποίο χρονολογείται μεταξύ του 2ου και του 3ου αιώνα μ.Χ.
Η ανακάλυψη του δαχτυλιδιού σε ρωμαϊκό δρόμο
Το δαχτυλίδι ανακαλύφθηκε κατά μήκος ενός ρωμαϊκού δρόμου, ο οποίος εξερευνάται στο πλαίσιο της ανασκαφής. Αυτή η διαδρομή, η οποία κατασκευάστηκε μεταξύ του 2ου και του 4ου αιώνα μ.Χ., είναι γνωστή για τη δομή της, η οποία απαρτίζεται από ένα στρώμα χαλικιών χαλαζία πάνω στο έδαφος και περιβάλλεται από πλευρικές τάφρους, οι οποίες οριοθετούν τη διάβασή του. Οι ορατές αυλακιές από τον τροχό, είναι η απόδειξη της έντονης χρήσης του δρόμου κατά τη διάρκεια της αρχαιότητας.
Το κομψοτεχνημένο δαχτυλίδι, το οποίο παρέμεινε άθικτο στο πέρασμα του χρόνου, έχει μία εξαιρετικά λαξευμένη βάση και ένα σκάλισμα σε ημί – πολύτιμο λίθο ο οποίος είχε μεγάλη αξία στη ρωμαϊκή κοσμηματοποιία. Αναπαριστά την Αφροδίτη Νικήτρια, τη θεά που συμβολίζει την ομορφιά και τη νίκη.
Η Αφροδίτη Νικήτρια που απεικονίζεται στο δαχτυλίδι
Στην αρχαία Ρώμη, η Αφροδίτη Νικήτρια ήταν μια εμβληματική μορφή, η οποία λατρευόταν ως η θεά που έφερνε επιτυχία στον πόλεμο και τη ζωή. Η απεικόνισή της σε ένα κόσμημα όπως αυτό, δεν είχε μόνο διακοσμητικό σκοπό, αλλά είχε και πνευματικό και προσωπικό νόημα.
Τα δαχτυλίδια με λαξεύματα ήταν αρκετά συνηθισμένα για τις ρωμαϊκές ελίτ, αποτελώντας τόσο προσωπικά στοιχεία διακόσμησης, όσο και μοναδικές σφραγίδες για την υπογραφή εγγράφων και προσωπικών αντικειμένων.
Στην Ρωμαϊκή Εποχή, υποδομές όπως ο δρόμος όπου ανακαλύφθηκε το δαχτυλίδι, εκτός από το ότι διευκόλυναν το εμπόριο και τα ταξίδια, συνέδεαν τους αγροτικούς οικισμούς με τα αστικά κέντρα.
Στην περίπτωση της κοινότητας Pacé, ο δρόμος μπορεί να συνδεόταν με έναν κοντινό οικισμό που ήταν δραστήριος μεταξύ του 2ου και του 4ου αιώνα μ.Χ.
Η κατάσταση διατήρησης και το σχέδιο του δαχτυλιδιού, υποδηλώνουν ότι μάλλον ανήκε σε άτομο υψηλής κοινωνικής τάξης, ίσως με δραστηριότητα στο εμπόριο ή την τοπική διοίκηση.
Η ανακάλυψη εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης αρχαιολογικής μελέτης στην οποία, περιλαμβάνονται ευρήματα από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Τα σημαντικότερα ευρήματα, είναι ένα χάλκινο αντικείμενο που κατασκευάστηκε σε εργαστήριο, ταφικές δομές από την πρώτη χιλιετία π.Χ., νομίσματα της δυναστείας των Καρολιδών, και ένας μεσαιωνικός οικισμός που άνθισε μεταξύ του 7ου και του 8ου αιώνα.
