Στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης εκδικάστηκε η υπόθεση κακοποίησης 52χρονου άνδρα με αναπηρία, η οποία είχε αποκαλυφθεί τον Ιανουάριο του 2023 και είχε προκαλέσει έντονη κοινωνική αντίδραση. Η υπόθεση αφορούσε τη διαμονή του θύματος σε διαμέρισμα στην ανατολική Θεσσαλονίκη, το οποίο ανήκε σε ενορία ιερού ναού, και έθεσε στο επίκεντρο τις συνθήκες φιλοξενίας ευάλωτων προσώπων.
Η απόφαση του δικαστηρίου
Στο εδώλιο κάθισαν ένας 59χρονος ιερέας, ως υπεύθυνος του χώρου, και ένας 47χρονος άνδρας, στον οποίο φερόταν να είχε ανατεθεί η φροντίδα του 52χρονου. Το δικαστήριο απάλλαξε τον ιερέα λόγω αμφιβολιών για την κατηγορία της έκθεσης, ενώ έκρινε ένοχο τον 47χρονο για επικίνδυνη σωματική βλάβη σε βάρος αδύναμου προσώπου. Οι δικαστές επέβαλαν στον 47χρονο ποινή φυλάκισης δύο ετών με τριετή αναστολή, κλείνοντας το ποινικό σκέλος της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό.
Οι συνθήκες διαβίωσης και η καταγγελία
Η υπόθεση ήρθε στο φως έπειτα από καταγγελία που υπέβαλε στις Αρχές ο αδελφός του θύματος. Η καταγγελία οδήγησε στη σύλληψη των δύο κατηγορουμένων και άνοιξε τον δρόμο για την ποινική διερεύνηση. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά κατά την προδικασία και την ακροαματική διαδικασία, ο 52χρονος διέμενε υπό ιδιαίτερα κακές συνθήκες.
Οι καταγγελίες ανέφεραν ότι ο άνδρας στερούνταν βασικών υπηρεσιών ατομικής υγιεινής, δεν λάμβανε επαρκή σίτιση και παρέμενε δεμένος με ιμάντες στο κρεβάτι. Κατά την αποδεικτική διαδικασία προέκυψε ότι στο συγκεκριμένο διαμέρισμα φιλοξενούνταν άτομα που είχαν ανάγκη φροντίδας και υποστήριξης, ενώ η λειτουργία του γινόταν μέσω σωματείου της ενορίας. Ο αδελφός του 52χρονου, ο οποίος ζει μόνιμα στο εξωτερικό, κατέθεσε ότι κατέβαλλε το ποσό των 1.000 ευρώ μηνιαίως για τη μέριμνα του αδελφού του.
Η μαρτυρία του 52χρονου στο δικαστήριο
Ο ίδιος ο 52χρονος, που είναι τετραπληγικός και καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, περιέγραψε στο δικαστήριο τη μεταβολή της συμπεριφοράς του 47χρονου. Όπως ανέφερε, αρχικά δεχόταν φροντίδα, ωστόσο στη συνέχεια η κατάσταση άλλαξε.
«Δεν τον κατήγγειλα στον αδελφό μου γιατί με απειλούσε ότι δε θα μου δώσουν να φάω. Ο ιερέας είχε υποσχεθεί στον πατέρα μου ότι θα με προσέχει. Του μίλησα στην εξομολόγηση για όσα περνούσα. Σχεδόν όλο το διάστημα που έμεινα εκεί ήμουν βρόμικος. Έκανα υπομονή», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Οι θέσεις των κατηγορουμένων και η εισαγγελική πρόταση
Ο καταδικασθείς αρνήθηκε την κατηγορία μέσω του πληρεξούσιου δικηγόρου του και υποστήριξε ότι ο 52χρονος είχε ανάγκη από φροντίδα σε 24ωρη βάση. Από την πλευρά του, ο ιερέας δήλωσε ότι το διαμέρισμα δεν αποτελούσε οργανωμένη δομή φιλοξενίας, αλλά χώρο που η ενορία παραχωρούσε σε ανθρώπους που χρειάζονταν βοήθεια.
«Δεν το είχαμε για να τα οικονομάμε. Έδωσα τη ζωή και την ψυχή μου στο σύλλογο…», τόνισε, προσθέτοντας ότι ο 47χρονος δεν είχε επίσημη ιδιότητα φροντιστή, αλλά διέμενε στον χώρο και προσέφερε εθελοντικά βοήθεια.
Την ενοχή και των δύο κατηγορουμένων είχε εισηγηθεί η εισαγγελέας της έδρας, η οποία υπογράμμισε στην αγόρευσή της ότι ο 47χρονος «κακομεταχειρίστηκε με τον πιο άθλιο τρόπο έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε να αντιδράσει».