Ήταν το 1986 όταν η Ελλάδα γύριζε σελίδα σε ένα θέμα πολύ ευαίσθητο. Το κράτος και η Πολιτεία αναγνώριζαν το δικαίωμα στη γυναίκα να τερματίζει νόμιμα μία ανεπιθύμητη κύηση και νομιμοποιούσε την άμβλωση. Αυτομάτως αυτό σήμαινε πως τελείωνε μία εποχή παρανομίας και κινδύνου, καθώς για χρόνια οι γυναίκες κατέφευγαν σε “παραβάτες” γιατρούς οι οποίοι προχωρούσαν σε επεμβάσεις σε συνθήκες που προκαλούσαν ζημιά στον οργανισμό αφού δεν υπήρξαν οι απαιτούμενες υποδομές.
Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί το εξής: Στη χώρα μας η άμβλωση δεν ήταν ποτέ παράνομη. Υπήρχε όμως κενό, καθώς δεν προβλέπονταν νομικά, πλην κάποιων εξαιρέσεων.
Το 1986 λοιπόν θεσπίστηκε το δικαίωμα της άμβλωσης στην Ελλάδα, προχωρώντας ένα ακόμη βήμα, σε σχέση με το 1978, όταν και επιτρεπόταν η διακοπή της κύησης σε συγκεκριμένες όμως περιπτώσεις. Ήταν ο νόμος 1609/1986, ο οποίος δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στις 3 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, που άλλαξε τα πάντα.
Το 1978 με το άρθρο 5, παράγραφος 3 του Νόμου 821/1978, επιτρεπόταν η άμβλωση στις παρακάτω περιπτώσεις: α) έως και τη 12η εβδομάδα της εγκυμοσύνης όταν διαπιστωνόταν κίνδυνος για την ψυχική υγεία της μητέρας (μέσω ψυχιατρικής γνωμάτευσης από ιατρό που εργαζόταν σε Νοσηλευτικό Ίδρυμα Δημοσίου Δικαίου και β) έως και την 20ή εβδομάδα της εγκυμοσύνης, εφόσον διαπιστώνονταν με σύγχρονα μέσα προγνωστικού ελέγχου (προγεννητική διάγνωση) σοβαρές ανωμαλίες στο έμβρυο που έχουν ως αποτέλεσμα τη γέννηση παθολογικών νεογνών.
Τι προβλέπει ο νόμος του 1986
Ο νόμος του 1986 με τίτλο «Τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης και προστασίας της υγείας της γυναίκας και άλλες διατάξεις», προβλέπει μεταξύ άλλων:
Άρθρο 1.
1.Η μέριμνα για την προστασία της υγείας της γυναίκας και την εξασφάλιση περίθαλψης σε οργανωμένες νοσηλευτικές μονάδες κατά την τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης είναι υποχρέωση της πολιτείας.
2.Με υπουργική απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και των άλλων συναρμόδιων υπουργών ρυθμίζονται τα θέματα, που αφορούν:
α)την ενημέρωση για την απόκτηση επιθυμητών παιδιών και την αποφυγή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης με επιστημονικώς κατάλληλα μέσα καθώς και για τις συνέπειες της διακοπής της εγκυμοσύνης.
β)την περίθαλψη της γυναίκας σε οργανωμένες νοσηλευτικές μονάδες, τις προδιαγραφές λειτουργίας των μονάδων αυτών, το χρόνο παροχής της γυναίκας από την εργασία και ό,τι άλλο απαιτείται για την αποκατάσταση και προστασία της υγείας της και
γ)τον τρόπο της προγεννητικής διάγνωσης στην περίπτ. β΄ της παρ. 4 του άρθρ. 304 του Ποινικού Κώδικα.
3.Οι δαπάνες που απαιτούνται για την εφαρμογή των προηγούμενων παραγράφων καλύπτονται σύμφωνα με τη νομοθεσία για τις κοινωνικές ασφαλίσεις και με όσα ειδικότερα ορισθούν από την υπουργική απόφαση της προηγούμενης παραγράφου.
Άρθρο 2.
Οι παράγραφοι 4 και 5 ταυ άρθρου 304 του Ποινικού Κώδικα αντικαθίστανται ως εξής:
«4.Δεν είναι άδικη πράξη η τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης που ενεργείται με τη συναίνεση της εγκύου από γιατρό μαιευτήρα – γυναικολόγο με τη συμμετοχή αναισθησιολόγου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, αν συντρέχει μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) Δεν έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
β) Έχουν διαπιστωθεί, με τα σύγχρονα μέσα προγεννητικής διάγνωσης, ενδείξεις σοβαρής ανωμαλίας του εμβρύου που επάγονται τη γέννηση παθολογικού νεογνού και η εγκυμοσύνη δεν έχει διάρκεια περισσότερο από είκοσι τέσσερις εβδομάδες.
γ) Υπάρχει αναπότρεπτος κίνδυνος για τη ζωή της εγκύου ή κίνδυνος σοβαρής και διαρκούς βλάβης της σωματικής ή ψυχικής υγείας της. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται σχετική βεβαίωση και του κατά περίπτωση αρμοδίου γιατρού.
δ) Η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ανήλικης, αιμομιξίας ή κατάχρησης γυναίκας ανίκανης να αντισταθεί και εφόσον δεν έχουν συμπληρωθεί δεκαεννέα εβδομάδες εγκυμοσύνης.
5.Αν η έγκυος είναι ανήλικη, απαιτείται και η συναίνεση ενός από τους γονείς ή αυτού που έχει την επιμέλεια του προσώπου της ανήλικης».Ειδήσεις Υγείας χωρίς δεσμεύσεις με στόχο την ενημέρωση και την παρουσίαση όλων των πλευρών του τομέα της Υγείας από έγκριτους επιστήμονες και δημοσιογράφους.Διαβάστε περισσότερα στο : https://www.healthreport.gr/amvloseis-ti-ischyei-stin-ellada-osa-provlepei-o-nomos/
Η αντίδραση της εκκλησίας
Η Ιερά Σύνοδος καθιέρωσε το 2019 ημέρα κατά των εκτρώσεων ονομάζοντας την «Ημέρα του αγέννητου παιδιού», ενώ έχει πάρει ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα, χαρακτηρίζοντάς τις «φόνο».
Το 2022 η εκκλησία επιχείρησε να θέσει το ζήτημα της αμφισβήτησης του δικαιώματος στην άμβλωση. Όμως τότε δεν είχε βρει πολυπληθές ακροατήριο.