Μήνυμα συνέχισης του αγώνα τους μέχρι η κυβέρνηση να αλλάξει αγροτική πολιτική, επιχείρησαν να στείλουν οι αγρότες, κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι από τον Έβρο έως την Κρήτη, σχεδόν από όλη τη χώρα, την Παρασκευή (13/02), στο Σύνταγμα, έξω από την Βουλή, όπου θα παραμείνουν παρατεταγμένα τα δεκάδες τρακτέρ τους.
Ρεπορτάζ: Κωνσταντίνα Χαϊνά
Οι αγρότες εισήλθαν σταδιακά στην πρωτεύουσα το μεσημέρι της Παρασκευής. Αρχικά, κάποιοι έφτασαν με πούλμαν ή με αυτοκίνητα στην πλατεία Ομονοίας, και κατευθύνθηκαν προς το Σύνταγμα, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η συγκέντρωση διαμαρτυρίας εργατικών σωματείων και συνδικάτων, ενάντια στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.
Όλα τα τρακτέρ των αγροτών, πριν μπουν στην Αθήνα, πέρασαν από απολύμανση για προληπτικούς λόγους, λόγω της ευλογιάς των αιγοπροβάτων, και στην συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το Σύνταγμα, όπου στάθμευσαν, λίγη ώρα πριν από τις 17:00. Η άφιξη των αγροτών μπροστά από την Βουλή, ήταν θορυβώδης, με πατημένες τις κόρνες και εν μέσω χειροκροτημάτων από αλληλέγγυους διαδηλωτές, σωματεία εργαζομένων, και φοιτητικούς συλλόγους που βρέθηκαν στο πλευρό τους.
«Η αγροτική πολιτική της κυβέρνησης μας πνίγει»
Απέναντι από την Βουλή, είχε στηθεί εξέδρα για τις ομιλίες των εκπροσώπων των αγροτών, τονίζοντας πως η κυβέρνηση θα τους βρει μπροστά της, εάν δεν αλλάξει αγροτική πολιτική που να κρατάει την ύπαιθρο ζωντανή, ενώ παράλληλα, έκαναν λόγο για «ερήμωση των χωριών».
«Μια πολιτική που δεν θα επιτρέπει στον βωμό του κέρδους, να μην μπορούμε να ζήσουμε. Μια πολιτική που μας πνίγει, που μας σκοτώνει» είπε συγκεκριμένα ο Κώστας Τζέλλας, Πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, ενώ ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας και μέλος της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, Ρίζος Μαρούδας τόνισε πως ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους.
«Εμείς προσπαθούμε να παραμείνουμε στα χωριά μας, στις καλλιέργειές μας για να παράγουμε ποιοτικά τρόφιμα, τα οποία τα πουλάμε φθηνά και φτάνουν στο τραπέζι πανάκριβα», επεσήμανε.
Σταθμευμένα τα τρακτέρ στο Σύνταγμα
Οι ομιλίες των εκπροσώπων των αγροτών και κτηνοτρόφων ολοκληρώθηκαν λίγη ώρα μετά τις 19:30. Μεταξύ άλλων, διαμαρτύρονται για το κόστος παραγωγής, ενώ στο στόχαστρο βρέθηκαν και η συμφωνία Mercosur και οι εισαγωγές προϊόντων από τη Νότια Αμερική. Παράλληλα, για την ευλογιά των αιγοπροβάτων ζήτησαν εμβολιασμούς, όπως και αναπλήρωση του ζωικού κεφαλαίου.
Στη συνάντηση που είχαν οι εκπρόσωποι της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων με τον Πρωθυπουργό, όπως είπαν, πήραν ψίχουλα και υποσχέσεις που έμειναν στα λόγια. Ταυτόχρονα, τόνισαν πως χιλιάδες αγρότες παραμένουν απλήρωτοι.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, τα τρακτέρ θα παραμείνουν σταθμευμένα στο Σύνταγμα καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και θα αποχωρήσουν συντεταγμένα το μεσημέρι του Σαββάτου.
«Το τρακτέρ είναι η ζωή μου»
Το enikos.gr μίλησε με αγρότες που βρέθηκαν στο Σύνταγμα και συμμετείχαν στο μεγάλο συλλαλητήριο της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων. Όλοι τους, απάντησαν πως βρίσκονται έξω από την Βουλή, επειδή η κυβέρνηση δεν έχει δώσει λύσεις στα προβλήματά τους.
Ο κ. Θέμης Λέκκας, αγρότης από την Λάρισα, δεν έλειψε ούτε μια ημέρα από το μπλόκο της Νίκαιας, όπου είχαν παραταχθεί χιλιάδες τρακτέρ για 55 ημέρες. Σήμερα, βρίσκεται στο Σύνταγμα με το τρακτέρ του, μαζί με τους συναδέλφους του. «Αυτό το τρακτέρ είναι όλη μου η ζωή» αναφέρει και προσθέτει πως δεν πρόκειται να «χαρίσουμε την γη σε αυτούς που θέλουν να μείνουμε στο τίποτα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν βολεμένοι αγρότες, αλλά οι περισσότεροι, όπως και αυτός, είναι απλήρωτοι. «Δεν έχω πάρει ούτε ένα ευρώ από την κακοκαιρία Daniel, τρία χρόνια αργότερα περίπου. Η αγροτική πολιτική είναι τραγική. Η αγροτιά πρέπει να στηθεί από την αρχή για να πάρουμε έστω μια ανάσα».
Ο κ. Λέκκας, είναι τρίτη γενιά αγρότης. Όπως λέει, όλη του την ζωή, προσπάθησε να ετοιμάσει τα χωράφια του και τις υποδομές, για να αφήσει κάτι στα παιδιά του. «Όμως δεν υπάρχει μέλλον. Έχω δώσει 650.000 ευρώ στην αγροτιά, και τώρα ανοίγω καφετέρια για να ζήσω. Αναγκάστηκα να αλλάξω επάγγελμα και πλέον τα δέντρα μου τα έχω για χόμπι. Είμαι συντετριμμένος, γιατί εγώ στην γη γεννήθηκα και εκεί θέλω να πεθάνω. Νιώθω σαν να με ξερίζωσαν από το σπίτι μου. Φέτος έχω δώσει 250.000 ευρώ, και έμειναν στην τσέπη μου 2.500 ευρώ για όλη την υπόλοιπη χρονιά. Δεν γίνεται να ζούμε έτσι».
«Έχουμε επενδύσει την ζωή μας στην αγροτιά»
Από την πλευρά του, ο κ. Διονύσης Δρένος, από την Αριδαία, βρέθηκε στην Αθήνα, όπως λέει, σε ακόμη ένα μεγάλο συλλαλητήριο. «Δεν χάνω ούτε μια μεγάλη συγκέντρωση. Βρισκόμαστε εδώ γιατί κανένα από τα προβλήματά μας δεν έχει λυθεί. Η αλήθεια είναι πως πλέον δεν νομίζω πως θα αλλάξει κάτι. Ενδεχομένως να μας δώσουν κάποια ψίχουλα, αλλά μέχρι εκεί».
Στην περιοχή του, οι περισσότεροι αγρότες απασχολούνται με τα κεράσια. Όμως τον Μάρτιο του 2025, λόγω παγετού, καταστράφηκαν τα πάντα, σύμφωνα με τον ίδιο. «Συνολικά 11.500 άνθρωποι περιμένουν να αποζημιωθούν, και δεν γνωρίζουν καν εάν θα πάρουν χρήματα, ενώ έχει περάσει σχεδόν ένας χρόνος. Είναι τρομερό».
Δύο από τα 6 του παιδιά, ακολούθησαν το επάγγελμα του πατέρα τους, και πλέον, που είναι 28 και 38 ετών, έχουν απελπιστεί. «Προσπαθώ να τους κρατάω δυνατούς γιατί έχουμε επενδύσει την ζωή μας σε αυτό το πράγμα. Έχουμε επενδύσει την ζωή μας στην αγροτιά. Στο χωριό μου σχεδόν όλοι ασχολούνται με τα χωράφια, και αυτή τη στιγμή πολλά σπίτια δεν έχουν ρεύμα επειδή δεν έχουν να πληρώσουν».
«Είναι η πρώτη φορά που μας έχουν φτάσει στο αμήν»
Ο κ. Χαρίλαος Σκόδρας, είναι 40 χρόνια αγρότης στην Λάρισα, και απασχολείται με περιβόλια και αμπέλια. «Η κυβέρνηση μας δίνει μόνο υποσχέσεις και εμείς δεν ξέρουμε πώς θα ζήσουμε την επόμενη ημέρα που μας ξημερώνει. Δεν υπάρχει μέλλον στην γεωργία δυστυχώς. Είναι η πρώτη φορά που μας έχουν φτάσει στο αμήν».
Όπως λέει, κάθε χρόνο μειώνεται το εισόδημα, και έχει φτάσει στο σημείο να μην μπορεί να ζήσει. «Μας οδηγούν στην καταστροφή και νομίζουν πως εμείς υπερβάλουμε και κάνουμε πλάκα 55 ημέρες στα μπλόκα».
Λίγη ώρα μετά τις 21:00, οι περισσότεροι αγρότες αποχώρησαν από το Σύνταγμα, ενώ τα τρακτέρ τους παραμένουν σταθμευμένα ακριβώς μπροστά από την Βουλή.
Όσοι έχουν μείνει στο σημείο, συνεχίζουν να συζητάνε για τον αγώνα τους και κυρίως για τα προβλήματα που ταλανίζουν τον πρωτογενή τομέα.
