Πόσοι θα μείνουμε

Ο αριθμός των μελών της Ευρωζώνης σαφώς δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος, η κατεύθυνση όμως που επιχειρείται να δοθεί είναι αυτή της αυξημένης ευθύνης, του καταλογισμού και της μεταφοράς επιπλέον εξουσιών στο κεντρικό επίπεδο. Σε αυτό το πλαίσιο θα συναντηθούν στις 23 του μήνα η Α.Μέρκελ με τον Φρ.Ολάντ, και με την ίδια λογική ενδέχεται να συγκληθεί και μια σειρά Συνόδων Κορυφής τους επόμενους μήνες. Στην ίδια σειρά συναντήσεων θα κριθεί και το ελληνικό αίτημα για ηπιότερη προσαρμογή, απλωμένη σε τέσσερα αντί για δύο ακόμα έτη. Οι Γερμανοί, πολιτική ηγεσία, επιχειρηματικός κόσμος και πολίτες έχουν σαφώς αποφασίσει ότι όχι μόνο το ευρώ ως νόμισμα πρέπει να διατηρηθεί, αλλά ταυτόχρονα να ενισχυθεί ως δομή η ευρωζώνη και να μεταβιβαστούν και άλλες εξουσίες στις Βρυξέλλες.Μέχρι στιγμής το δίπτυχο αυτό υπάρχει στις επιδιώξεις της καγκελαρίου Α.Μέρκελ στο κοινοτικό επίπεδο, στη ρητορική όλων των βασικών κομμάτων σ��ο εσωτερικό της ομοσπονδίας, στην κριτική της αντιπολίτευσης (που θέλει να γίνουν πιο πολλά, πιο γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση), στις αναλύσεις των μεγάλων βιομηχανιών, στις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν τις διαθέσεις των πολιτών, αλλά και στα κείμενα των ειδικών, με πρόσφατο το άρθρο στον Guardian των Bofinger και Habermass. Παρομοίως οι διπλωμάτες που μετέχουν στο Συμβούλιο μεταδίδουν ότι η γερμανική στάση συνηγορεί στην κατεύθυνση του μετασχηματισμού της ΕΕ και της ευρωζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο κατανοείται και η κριτική και αυστηρή στάση σε σχέση με την ελληνική υπόθεση. Για τους Γερμανούς και τους άλλους δανειστές ο μόνος που μπορεί να πιστοποιήσει ότι η συμφωνία εξακολουθεί να ισχύει είναι η τρόικα. Γι αυτό και το ελληνικό αίτημα για επιμήκυνση θα κριθεί περισσότερο στην Αθήνα και λιγότερο στις Βρυξέλλες ή το Βερολίνο. ΠΗΓΗ: real.gr