Συνέντευξη της Άννας Νταλάρα, Υποψήφιας Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στη Β΄Αθηνών στον eniko
Πώς αντιμετωπίζετε τις αντιδράσεις, τις ενστάσεις που έχετε προκαλέσει ως ΠΑΣΟΚ στους πολίτες της Β’ Αθηνών εξαιτίας των πολιτικών σας και προπαντός λόγω του μνημονίου;
Οι ενστάσεις είναι εύλογες. Τα προβλήματα που έχουν προκληθεί είναι πολλά και μεγάλα. Κατά τη γνώμη μου τα μεγαλύτερα είναι η ανεργία και η ύφεση. Ιδιαίτερα σε περιοχές με χαμηλά εισοδήματα, τα σημάδια της κρίσης είναι ανεξίτηλα. Το ΠΑΣΟΚ έχει επίγνωση των αντιδράσεων που έχουν προκληθεί. Γι’ αυτό και ο Πρόεδρός του, Ευάγγελος Βενιζέλος, ζήτησε συγγνώμη επανειλημμένως, ευχαριστώντας παράλληλα τους πολίτες για τις θυσίες τους.
Προσωπικά πιστεύω πως δεν πρέπει να καταφεύγουμε σε απλουστεύσεις και σε εύκολες ερμηνείες. Το μνημόνιο, αλλά και οι σκληρές και επώδυνες πολιτικές που το συνόδευσαν, δεν ήταν προϊόντα βούλησης κάποιων ανάλγητων πολιτικών ηγεσιών. Ήταν οι αναγκαίες αποφάσεις που όφειλε να πάρει η χώρα, προκειμένου να αποφύγει την ανεξέλεγκτη και καταστροφική χρεοκοπία.
Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί και νηφάλιοι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι στο μνημόνιο οδηγηθήκαμε επειδή τα προηγούμενα χρόνια αρνηθήκαμε να πάρουμε τις αναγκαίες αποφάσεις, να υλοποιήσουμε τις αναγκαίες διαρθρωτικές αλλαγές, αλλά και γιατί, λόγω του πολιτικού κόστους, συμφιλιωθήκαμε με λανθασμένες πολιτικές. Κοντολογίς, κρύβαμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί, χωρίς να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας. Στην πραγματικότητα, ενώ γνωρίζαμε ότι ζούμε σε μια επίπλαστη ευημερία, δεν παραδεχτήκαμε ποτέ τη σκληρή πραγματικότητα.
Στις επικείμενες εκλογές ο πολίτης καλείται να αποφασίσει με ψυχραιμία και νηφαλιότητα για το παρόν και το μέλλον της χώρας. Γνωρίζει ότι το δίλημμα που τίθεται είναι υπαρκτό και δεν επιδέχεται υπεκφυγές.
Ή θα αποφασίσουμε να μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη ή με ευθύνη μας θα θέσουμε σε κίνδυνο όχι μόνο τα κεκτημένα μας, αλλά και την ίδια την υπόσταση της χώρας μας.
Δηλαδή πιστεύετε ότι οι πολίτες δεν αντιλαμβάνονται τα προβλήματα που υπάρχουν; Γιατί προσφεύγουν στις αντιμνημονιακές δυνάμεις, οι οποίες όπως φαίνεται στη Β’ Αθηνών εμφανίζουν ισχυρή αποδοχή.
Δεν υποτιμώ καθόλου τα προβλήματα. Όμως όλοι εμείς που διεκδικούμε την ψήφο των πολιτών οφείλουμε να λέμε την αλήθεια, όσο σκληρή κι αν είναι. Θα μπορούσα κι εγώ να σηκώσω τα λάβαρα του αντιμνημονιακού αγώνα, να καταγγείλω τις δυνάμεις του καπιταλισμού, να υποστηρίξω ότι πρέπει να αθετήσουμε τις υποχρεώσεις μας προς τους δανειστές και τους εταίρους μας, να τους καταγγείλω ως κατοχικές δυνάμεις, και να γίνω αρεστή σε όσους προτιμούν τις καταγγελίες, την άρνηση και τις ανέξοδες υποσχέσεις. Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το αρνείσαι τα πάντα, να καταγγέλλεις, να διακηρύσσεις ανυπακοή.
Όμως προσωπικά όλα αυτά τα θεωρώ επιζήμια για τη χώρα μας. Μια χώρα που αποδέχτηκε την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συμμετοχή της στην Ευρωζώνη. Να σας υπενθυμίσω εδώ ότι σε όλες τις πολιτικές έρευνες, πάνω από το 80% των πολιτών θεωρεί αναγκαία την παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.
Ως εκ τούτου οφείλουμε οι πολιτικές που θα επιλέξουμε, οι αποφάσεις που θα προκρίνουμε, να εναρμονίζονται με τη διατήρηση των παραπάνω κεκτημένων μας. Δεν νοείται να θέλουμε να είμαστε στην Ευρωζώνη και την ίδια στιγμή οι πολιτικές μας να μας οδηγούν στην πόρτα της εξόδου.
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου οι πολίτες δεν καλούνται να αξιολογήσουν τα πεπραγμένα, τα λάθη, τις παραλείψεις και την αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Αυτά έχουν κριθεί και έχουν καταγραφεί. Ο καθένας από μας έχει βγάλει τα δικά του πολιτικά συμπεράσματα.
Στην κάλπη της Κυριακής καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα έχουμε το ευρώ ως νόμισμα, αν θέλουμε να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καλούμαστε να προκρίνουμε πολιτικές που πρεσβεύουν τη συνεργασία, τη συνεννόηση και τη συμπαράταξη όλων των φιλοευρωπαϊκών και μεταρρυθμιστικών δυνάμεων. Η ψήφος στις αντιευρωπαϊκές δυνάμεις δεν ενέχει απλώς ρίσκο, αλλά μας επιφυλάσσει μεγάλες εθνικές περιπέτειες. Αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν κινδυνολογώ, δεν υπερβάλλω.
Το ΠΑΣΟΚ έπειτα από πολλά χρόνια μιλά για κυβέρνηση συνεργασίας. Όμως η Νέα Δημοκρατία κατηγορηματικά την απορρίπτει. Μήπως ο στόχος και η επιδίωξή σας βρίσκονται σε πολιτικό κενό;
Οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να καταθέτουν τις προτάσεις τους, χωρίς να προτάσσουν τις κομματικές τους φιλοδοξίες και τα κομματικά συμφέροντα. Σ’ αυτό το μήκος κύματος, σ’ αυτή τη λογική κινείται η πρόταση του ΠΑΣΟΚ.
Έχοντας επίγνωση των μεγάλων προβλημάτων, υποστηρίζει δημοσίως ότι για να αντιμετωπίσει η χώρα τα τραγικά αδιέξοδά της έχει μόνο μία επιλογή: Να ακολουθήσει έναν δρόμο που θα στηρίζεται σε μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική βάση. Μια κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να διασφαλίσει την απρόσκοπτη παρουσία της Ελλάδας στην Ευρώπη και την Ευρωζώνη.
Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία επιδεικνύει έντονη βουλιμία για την εξουσία. Προτάσσει την κομματική φιλοδοξία, ενώ ξέρει ότι τα προβλήματα της χώρας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από μονοκομματική κυβέρνηση, οποιοδήποτε κουστούμι κι αν φοράει αυτή. Άλλωστε, φαίνεται καθαρά πλέον ότι ο στόχος της αυτοδυναμίας θα αποδειχθεί χίμαιρα για τη Νέα Δημοκρατία και η ηγεσία της το γνωρίζει καλά αυτό.
Επιμένει όμως μονότονα στην αυτοδυναμία, γιατί νομίζει ότι μ’ αυτό τον τρόπο θα πετύχει μεγαλύτερο εκλογικό ποσοστό. Ας το αντιληφθεί έστω και τώρα: Η χώρα θα οδηγηθεί σε πολιτικό θάνατο, αν το βράδυ των εκλογών βρεθούμε μπροστά στο αδιέξοδο της ακυβερνησίας.
Γιατί το λέτε αυτό, ο κ. Σαμαράς έχει πει ότι αν είναι ανέφικτη η συγκρότηση αυτοδύναμης κυβέρνησης, τότε είναι αυτονόητη η προσφυγή ξανά στους πολίτες.
Η προσφυγή σε επαναληπτικές εκλογές θα αποτελειώσουν τη χώρα. Όποιος υποστηρίζει τέτοιες προτάσεις δεν αντιλαμβάνεται το μέγεθος των προβλημάτων. Έχει άγνοια κινδύνου, παίζει με τη φωτιά.
Ήδη βλέπουμε τις δυσμενείς συνέπειες που έχει η μικρή προεκλογική περίοδος για την Ελλάδα. Αποφάσεις αναβάλλονται, προηγούμενες αποφάσεις και δεσμεύσεις μας αναστέλλονται. Όλα τα καίρια ζητήματα μετακινούνται σε βάθος χρόνου. Φαντάζεστε λοιπόν τι θα σήμαιναν οι επαναληπτικές εκλογές. Τουλάχιστον πλήρη αποδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, στασιμότητα στις παραγωγικές δραστηριότητες, μετάθεση των προβλημάτων στο μέλλον.
