Την τελευταία του ομιλία, από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, έκανε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο οποίος παραδίδει την έδρα του μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.
«Δεν κρύφτηκα ποτέ και από κανέναν. Τήρησα πιστά το γράμμα του Συντάγματος, ότι ο βουλευτής βουλεύεται ελεύθερα, και παράλληλα υπήρξα απόλυτα πιστός στις αρχές του κόμματός μου, χωρίς να παρεκκλίνω ή να τις προδώσω στις πιο δύσκολες στιγμές» τόνισε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, που μέχρι πρότινος ήταν και αντιπρόεδρος της Βουλής.
Ο κ. Κωνσταντινόπουλος είπε πως έβαλε πλάτη στα δύσκολα όλα τα χρόνια που ήταν βουλευτής στο ΠΑΣΟΚ, τονίζοντας μεταξύ άλλων, ότι υπερασπίστηκε τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός του, έλεγε πάντα την άποψή του, ψήφιζε πάντα με βάση την θέση της ΚΟ.
«Πάλεψα για την Αρκαδία με όλες μου τις δυνάμεις και καταφέραμε πολλά. Ύστερα από 17 χρόνια στη Βουλή, ένα όμορφο ταξίδι που οφείλω στους Αρκάδες, στο ΠΑΣΟΚ, στην οικογένειά μου και στους συνεργάτες μου, κλείνει τον κύκλο του. Τους ευχαριστώ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Η χώρα χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση και δυστυχώς δεν την έχει»
Ο πρώην πλέον βουλευτής σημείωσε πως η αγωνία του να «μείνει το ΠΑΣΟΚ μια παράταξη με κοινωνική ευαισθησία στην ψυχή του λαού μας, ώστε να εκφράσει τους πόθους και τις ελπίδες του και να ξαναγίνει μεγάλη και να κυβερνήσει τον τόπο», είναι το μόνο κίνητρό του. «Η χώρα αυτή τη στιγμή χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση, και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μία κομματική απόφαση», επισήμανε.
«Δεν υπήρξα οπαδός του εκκρεμούς. Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα, υπογράμμισε ο κ. Κωνσταντινόπουλος. Και ελπίζω το παράδειγμα μου, που δεν είναι μόνο η παράδοση της έδρας, αλλά κυρίως η διατύπωση της ελεύθερης γνώμης μου που βοηθά την παράταξη και την πατρίδα, να γίνει κατανοητό από την ηγεσία του κόμματος», υπογράμμισε.
«Εγώ όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας, διατύπωση τη γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία και αποφάσισε να με διαγράψει», τόνισε ο κ. Κωνσταντινόπουλος και συμπλήρωσε: «Εύχομαι και ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές. Μέχρι στιγμής, όμως, οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις της με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού. Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να κερδίζεις και να υπηρετείς τις ανάγκες του, όχι τις προσωπικές επιδιώξεις. Εγώ απέδειξα ότι δεν είχα καμία προσωπική επιδίωξη, ούτε όταν στήριξα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε όταν αυτός με διέγραψε»
Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών, δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα. Υπερήφανα αποχωρώ από την αίθουσα αυτή, κατέληξε ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Ολόκληρη η ομιλία του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου
Στην πολιτική υπάρχουν ερωτήματα και διλήμματα. Συνήθως δεν είναι δύσκολο να απαντήσεις στα ερωτήματα, έχεις άλλωστε πολλές επιλογές: από τη σιωπή, ως τη θορυβώδη διαμαρτυρία ή την αποχή, ο δρόμος είναι μακρύς. Εγώ στη ζωή μου επέλεξα να μην μείνω σιωπηλός ούτε αμέτοχος.
Ιδιαίτερα τα τελευταία 17 χρόνια, ως βουλευτής ενός μεγάλου ιστορικού κόμματος της πατρίδας μας, του ΠΑΣΟΚ, δεν κρύφτηκα ποτέ και από κανέναν. Τήρησα πιστά το γράμμα του Συντάγματος, ότι ο βουλευτής βουλεύεται ελεύθερα, και παράλληλα υπήρξα απόλυτα πιστός στις αρχές του κόμματός μου, χωρίς να παρεκκλίνω ή να τις προδώσω στις πιο δύσκολες στιγμές.
Γιατί από τότε που εκλέχτηκα, μόνο εύκολες στιγμές δεν βίωσα. Εκλέχτηκα από το 2009 με την ψήφο των συμπατριωτών μου οκτώ φορές. Μέσα από το αξίωμα του βουλευτή υπερασπίστηκα τη χώρα μου στην πιο δύσκολη οικονομική συγκυρία, χωρίς να φοβηθώ το πολιτικό κόστος. Μόλις λίγους μήνες μετά την εκλογή μου, πάλεψα για να παραμείνει η χώρα στην Ευρώπη και στο Ευρώ, με μεγάλο προσωπικό κόστος.
Βίωσα πρωτόγνωρες καταστάσεις, δεν τα παράτησα. Ακόμα και όταν σε κάθε ψηφοφορία, κάποιος από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έφευγε, έμενα εκεί, βάζοντας πλάτη στα δύσκολα. Υπερασπίστηκα τη δημοκρατική λειτουργία του κόμματός μου, έλεγα πάντα την άποψή μου και ψήφιζα πάντα με βάση τη θέση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ούτε ένα άρθρο δεν έχω καταψηφίσει στα 17 χρόνια, αντίθετα με την εισήγηση και θέση της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Υπερασπίστηκα τη δημοκρατία απέναντι στη νεοναζιστική μισαλλοδοξία. Μαζί με το δημοκρατικό κόσμο της Αρκαδίας, στις εκλογές του 2015 νικήσαμε, και δεν εκλέχθηκε βουλευτής της Χρυσής Αυγής. Υπερασπίστηκα το θεσμό της δικαιοσύνης, όχι γιατί δε αναγνωρίζω τα προβλήματα, αλλά γιατί πιστεύω ότι η ενδυνάμωση των θεσμών περνά μέσα από τη δημόσια στήριξή τους.
Θα θυμάστε το θόρυβο που δημιουργήθηκε με τη δήλωσή μου και τα γνωστά δημοσιεύματα για την τότε πιθανή διαγραφή μου. Με εξέπληξε, γιατί ο πρόεδρος ήξερε ότι όταν ανακαλύφθηκε το θέμα των υποκλοπών, έπαιξα καθοριστικό ρόλο στο να μην δεχθεί να ενημερωθεί από την κυβέρνηση, αλλά να ακολουθήσει το θεσμικό πλαίσιο της δικαιοσύνης με τα γνωστά αποτελέσματα.
Υπερασπίστηκα τη Βουλή και το σεβασμό απέναντι στους συναδέλφους και τις γυναίκες, χωρίς να σκεφτώ το κόμμα προέλευσης τους. Υπερασπίστηκα τη χρηστή διαχείριση και τη διαφάνεια του δημόσιου πλούτου ως υφυπουργός Ανάπτυξης αρμόδιος για το ΕΣΠΑ, για το οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μας συνεχάρη.
Πάλεψα για την Αρκαδία με όλες μου τις δυνάμεις και καταφέραμε πολλά. Μετά από 17 χρόνια στη Βουλή, ένα όμορφο ταξίδι που οφείλω στους Αρκάδες, στο ΠΑΣΟΚ, στην οικογένειά μου και στους συνεργάτες μου, κλείνει τον κύκλο του. Τους ευχαριστώ.
Όμως, θέλω να μιλήσω για την παράταξή μου. Η αγωνία μου είναι να μείνει μια παράταξη με κοινωνική ευαισθησία στην ψυχή του λαού μας, ώστε να εκφράσει τους πόθους και τις ελπίδες του και να ξαναγίνει μεγάλη και να κυβερνήσει τον τόπο, είναι το μόνο κίνητρό μου. Η χώρα αυτή τη στιγμή χρειάζεται ισχυρή αντιπολίτευση, και δυστυχώς δεν την έχει. Αυτή είναι η αλήθεια και η αλήθεια δεν διαγράφεται με μία κομματική απόφαση.
Το δίλημμα που έχει ένας βουλευτής, όπως είχα εγώ, είναι για να φανεί χρήσιμος στην παράταξη και στην πατρίδα, οφείλει να συμπλέει με την αλήθεια, να φιλτράρει το λαϊκό αίσθημα και οφείλει χωρίς δεύτερες, υστερόβουλες σκέψεις, να το διατυπώνει ορθά και κοφτά. Δεν ήμουν οπαδός του εκκρεμούς. Και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα. Ήθελα να είμαι χρήσιμος κι ελπίζω το παράδειγμά μου, το οποίο δεν είναι μόνο η παράδοση της έδρας, αλλά κυρίως η διατύπωση ελεύθερα της γνώμης μου που βοηθά την παράταξη και την πατρίδα μου, να γίνει κατανοητό από την ηγεσία του κόμματος.
Εγώ, όταν βρέθηκα σε δυσαρμονία με τις απόψεις της ηγεσίας, διατύπωσα τη γνώμη μου. Δεν άρεσε στην ηγεσία και αποφάσισε να με διαγράψει. Εύχομαι και ελπίζω το κόμμα μου να θριαμβεύσει στις επόμενες εκλογές. Μέχρι στιγμής, όμως, οι επιλογές της ηγεσίας δείχνουν ότι υπάρχει μάλλον δυσαρμονία στις σχέσεις της με την παράταξη και τις ανάγκες του λαού.
Ο θρίαμβος στους κομματικούς μηχανισμούς είναι παροδικός. Τον λαό πρέπει να κερδίζεις και να υπηρετείς τις ανάγκες του, όχι τις προσωπικές επιδιώξεις. Εγώ απέδειξα ότι δεν είχα καμία προσωπική επιδίωξη, ούτε όταν στήριξα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ούτε όταν αυτός με διέγραψε.
Γι’ αυτό παραδίδω την έδρα μου στο κόμμα μου. Δεν διαπραγματεύομαι την εντολή των πολιτών, δεν την περιφέρω από κόμμα σε κόμμα για την προσωπική μου επιβίωση. Υπερήφανα αποχωρώ όπως εισήλθα στην αίθουσα αυτή, ευχαριστώντας πρώτα απ’ όλα τους συναδέλφους του ΠΑΣΟΚ, αλλά και όλους εσάς που με τιμήσατε, εκλέγοντάς με αντιπρόεδρο της Βουλής. Τους εργαζόμενους και όλους αυτούς που τις τελευταίες μέρες μου έδωσαν την αγάπη και τη στήριξή τους, αλλά και τους Αρκάδες που με τίμησαν. Θέλω να πιστεύω ότι τους ανταπόδωσα με θάρρος και παρρησία την τιμή αυτή. Ευχαριστώ πολύ.
