ΙΔΑΝΙΚΟΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΕΣ Λυπάμαι βαθιά για το πόσο κατώτεροι των περιστάσεων είμαστε όλοι μας.
Αυτό δεν είναι Βουλή. Αυτό είναι «αγορά». Λαϊκή αγορά. Με μια διαφορά. Ότι τα προϊόντα στις λαϊκές είναι φθηνά και ο κοσμάκης σπεύδει. Ενώ τα προϊόντα αυτής της «αγοράς» είναι πολύ ακριβά και τα πληρώνει η χώρα και κοσμάκης. Μοιραία τα παράγωγα μιας Βουλής που είναι «αγορά» είναι αγοραία.
Τα καθήκοντα και τα δικαιώματα του βουλευτή, χρόνια τώρα, κουρελιάζονται. Οι βουλευτές έχουμε δώσει όρκο. Άρθρο 59 παρ. 1. Στον όρκο αυτόν λέμε μέσα ότι πρέπει να εκπληρώνουμε ευσυνείδητα τα καθήκοντά μας. Στο επόμενο άρθρο του Συντάγματός μας, στο άρθρο 60, έχουμε μια προσταγή από τη μεριά της Πολιτείας. Αυτή μας επιβάλλει ρητά ότι οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση.
Όλα τα κόμματα επιβάλλουν πολλές φορές την καταναγκαστική σιγή των βουλευτών, που μετατρέπεται σε «σιγή των αμνών». Πολλές φορές τα κόμματα βλέπουν τους βουλευτές ως εξαρτήματά τους και τους αντιμετωπίζουν σαν αθύρματα. Είκοσι δύο χρόνια μέσα στο Κοινοβούλιο βαρέθηκα αυτή τη θητεία. Δεν έχει τέλος. Δεν είμαστε βουλευτές. Είμαστε «ιδανικοί αυτόχειρες». Πιστεύω ότι ο εχθρός του λαού ένας είναι και είναι μέγας. Εχθρός του λαού τώρα και πάντα ήταν και είναι η Διχόνοια. Σήμερα τη βλέπω να φουντώνει και πάλι. Δεν είναι για μένα εχθρός το ΚΚΕ, η Αριστερά, οι Σοσιαλιστές, η Δεξιά, το ΛΑ.Ο.Σ. Δεν είναι εχθροί η τρόικα, η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. Ο αφανής Ιούδας του λαού μας είναι η Διχόνοια. Αυτή ήταν πάντα ο Εφιάλτης της Ελλάδας. Η «διχόνοια η δολερή», όπως την αποκαλεί ο Κάλβος. Αυτή δείχνει το κρυφό μονοπάτι των Θερμοπυλών στους Πέρσες. Και κάποιοι μίσθαρνοι ανοίγουν τις κερκόπορτες αυτής της χώρας.
Από ’κεί εισβάλλουν και εισέβαλαν οι Μήδοι, ο Μωάμεθ, οι Αμερικανοί, και εσχάτως, οι Ευρωπαίοι. Τελευταία το ρόλο αυτό τον έχουν αναλάβει σχεδόν μόνιμα οι Ευρωπαίοι φίλοι μας. Είναι ολοφάνερο πια ότι, πέρα από τις δικές μας τεράστιες ευθύνες, αυτοί έχουν αποφασίσει τον Τρωικό πόλεμο και θέλουν την Ελλάδα στο ρόλο της Ιφιγένειας.
Τα Χερουβίμ της Δύσης λοιπόν ανάβουν, και δεν σβήνουν, την πυρκαγιά στη χώρα. Οι Αρχάγγελοι της Εσπερίας ξέρουν ότι δικό τους έργο είναι το αποτρόπαιο μνημόνιο, το ανθρωποβόρο, και κυνικά αναγνωρίζουν πλέον ότι απέτυχε, αλλά το φέρνουν χειρότερο με άλλη μορφή. Τώρα το λένε «δανειακή σύμβαση». Οι ταρτούφοι των Βρυξελλών έχουν καταφέρει να μαίνονται στη χώρα καθημερινά μικροί εμφύλιοι. Το πρώτο πράγμα λοιπόν που μας χρειάζεται, πριν από όλα τα άλλα, είναι αυτή η πολυθρύλητη ενότητα. Το «Έλληνες γρηγορείτε». Αυτό δεν μπορούμε να το αναζητήσουμε στην ευρωπαϊκή σατραπεία. Αυτό είναι θέμα της ψυχής μας. Είναι τα δύσκολα και ανεκτίμητα «εύγε» του Καβάφη.
«Αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία
Και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις»
