Πολλές από τις ταινίες τρόμου που έχουν κυκλοφορήσει μέσα στα χρόνια, ξεκινούν με μία οικογένεια που μετακομίζει. Φυσικά, η απόφαση αυτή είναι πάντα λάθος, καθώς έτσι αρχίζει ο εφιάλτης τους, ο οποίος συνήθως περιλαμβάνει ένα ή και περισσότερα πνεύματα, που δεν θέλουν να συγκατοικήσουν ειρηνικά με τους καινούργιους ιδιοκτήτες, της μονοκατοικίας που κλασσικά στοιχειώνουν. Τι γίνεται όμως όταν μια ταινία διάρκειας μίας ώρας και 30 λεπτών διατηρεί την αρκετά πετυχημένη αυτή βάση, αλλά προσφέρει στον θεατή κάποιες πολύ καλές ανατροπές;
Της Ελένης Φλισκουνάκη
Ο Οκτώβρης είναι ο μήνας του Halloween και δεν χρειάζεται να περιμένεις μέχρι την τελευταία ημέρα (31/10) για να μαζέψεις τους φίλους σου στο σπίτι για μια βραδιά τρόμου.
Κάλεσε τους αυτό το Σαββατοκύριακο και επιλέξτε μια ταινία η οποία να μην είναι ακραία τρομακτική, αλλά να έχει τις ανατροπές και την αγωνία που χρειάζεται, για να την παρακολουθήσετε ευχάριστα και όσοι είστε φαν τους είδους, αλλά και όσοι δεν το επιλέγετε εύκολα.
Κλασσική μέχρι το σημείο που παύει να είναι
Το «Φωνές μέσα από τους τοίχους», που κυκλοφόρησε το 2016 και μπορείτε να το βρείτε στο Netflix, διαρκεί μία ώρα και 3ο λεπτά, και αρχικά δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ότι βλέπει κάτι που έχει δει ξανά, καθώς περιλαμβάνει κάποια βασικά στοιχεία, που μπορεί να βρει κανείς και σε άλλες ταινίες τρόμου.
Ένας άνδρας παντρεύεται για δεύτερη φορά και μετακομίζει σε μια διώροφη κατοικία, σε μια καλή γειτονιά, μαζί με τη νέα του σύζυγο και την έφηβη κόρη του, η οποία δεν ενθουσιάστηκε με την απόφαση να αλλάξουν σπίτι και περιοχή.
Γρήγορα ο θεατής αντιλαμβάνεται ότι η απόφαση του πατέρα δεν ήταν και η καλύτερη και πώς στο νέο σπίτι, η τριμελής οικογένεια δεν είναι σίγουρα μόνη της.
Το σενάριο υπογράφει ο Gary Dauberman, ενώ τη σκηνοθεσία ο Philip Claydon. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βλέπουμε τον Michael Vartan, την Erin Moriarty και την Nadine Velázquez.
Η ταινία βασίζεται περισσότερο στην αγωνία που δημιουργεί στον θεατή και λιγότερο στον τρόμο, ενώ το τι ακριβώς συμβαίνει αποκαλύπτεται σιγά σιγά.
Το «Φωνές μέσα από τους τοίχους» δεν είναι κάποια τρομερή ταινία τρόμου, που θα σε κάνει να χάσεις τον ύπνο σου ή θα έχει μία σκηνή που θα σε κοψοχολιάζει ανά δέκα λεπτά, αλλά την παρακολουθείς ευχάριστα, εξαιτίας κυρίως των δύο ανατροπών της.
Οπότε, αν θέλετε να δείτε κάτι χαλαρό με τους φίλους σου, ίσως η συγκεκριμένη ταινία να είναι μια αρκετά καλή επιλογή για εσάς.