Συγκλονιστική ήταν η εξομολόγηση της Γιούλης Ζήκου, έναν χρόνο μετά την απώλεια του συζύγου της, Γιάννη Μόρτζου. Η ηθοποιός, μιλώντας στην εκπομπή Buongiorno του MEGA, αποκάλυψε ότι πέρασε από σκοτεινά μονοπάτια και έφτασε στο σημείο να σκέφτεται να τερματίσει τη ζωή της.
Για το μνημόσυνο που πραγματοποιήθηκε προς τιμήν του, δήλωσε: «Καλύτερο αφιέρωμα δεν θα μπορούσε να γίνει στη μνήμη του δασκάλου τους. Ήταν το καλύτερο μνημόσυνο που θα μπορούσε να γίνει με αφορμή τον ένα χρόνο από τον θάνατό του».
Η ίδια πρόσθεσε πως η αγάπη των μαθητών του συνεχίζει να την συγκλονίζει καθημερινά, καθώς, όπως είπε, βρίσκει πάνω στο μνήμα του λουλούδια και σημειώματά τους.
Η Γιούλη Ζήκου περιέγραψε με απόλυτη ειλικρίνεια πόσο δύσκολο είναι το πένθος μετά από έναν χρόνο, ανατρέποντας τον μύθο ότι “ο χρόνος γιατρεύει”.
«Είναι πιο δύσκολα τώρα. Όταν τον έχασα ήθελα να βάλω τέλος στη ζωή μου και μου έλεγαν μετά από έναν χρόνο δεν θα σκέφτεσαι τίποτα από αυτά και ότι ο χρόνος είναι γιατρός. Θύμωνα πολύ. Τώρα νιώθω χειρότερα. Συνειδητοποιώ ότι δεν θα τον έχω στη ζωή μου και στη δουλειά. Μου λείπει όταν πηγαίναμε να κοιμηθούμε που κρατούσαμε ο ένας το χέρι του άλλου», είπε η Γιούλη Ζήκου.
«Μου δίδαξε να είμαι καλός άνθρωπος, αλλά από όταν τον έχασα έχω τόσο θυμό που δεν μπορώ να είμαι καθόλου καλός άνθρωπος. Στην αρχή θύμωσα με τον Θεό και μετά με ανθρώπους. Δεν τίμησαν τη μνήμη του και προσπαθήσαν να εκμεταλλευτούν τον όνομά του, από το οικογενειακό περιβάλλον» συνέχισε με δάκρυα στα μάτια η ηθοποιός περιγράφοντας πώς η απώλεια του συζύγου της έχει επηρεάσει τον χαρακτήρα της.