Ο Στάθης Μαντζώρος περνάει μία πολύ σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του, από το περασμένο καλοκαίρι, ύστερα από ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη. Στο πλευρό του στέκονται τα αγαπημένα του πρόσωπα, ενώ και ο απλός κόσμος ενδιαφέρεται για την κατάστασή του και παρακολουθεί με ενδιαφέρον τα όσα γίνονται γνωστά. Ο Μιχάλης Αεράκης, καλός του φίλος και συνάδελφός του, μίλησε στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα για τον αγαπημένο ηθοποιό.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στάθης Μαντζώρος έγινε ευρέως γνωστός μέσα από την επιτυχημένη σειρά του ALPHA «Σασμός», στην οποία συνεργάστηκε και με τον Μιχάλη Αεράκη.
«Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου να έρθει η Ανάσταση»
«Ο Στάθης είναι ένας ακριβός μου φίλος. Γνωριστήκαμε στον “Σασμό”, ο “Παντελής” του “Σασμού”. Τον αγαπήσαμε όλοι, γιατί άξιζε αυτής της αγάπης. Ένα υπέροχο πλάσμα, δοτικός, πολύ αγχώδης όμως.
Τώρα και 10 μήνες περίπου, κουβαλάει τον δικό του σταυρό, τον δικό του Γολγοθά. Πραγματικά εύχομαι μέσα από την ψυχή μου, να έρθει η Ανάσταση και σε αυτόν προσωπικά και στην οικογένειά του, η οποία είναι δίπλα του, όπως και αρκετοί συνάδελφοι που έχουμε βοηθήσει», εξήγησε στην αρχή ο Μιχάλης Αεράκης.
Αμέσως μετά, ο επιτυχημένος ηθοποιός είπε ότι: «Τα έξοδα είναι τεράστια, οπότε ο καθένας ό,τι μπορεί να προσφέρει, ας το προσφέρει. Η γυναίκα του είναι ένας βράχος, σε καθημερινή βάση, τώρα και 10 μήνες δίπλα του, στο προσκεφάλι του, στο νοσοκομείο που είναι. Τα παιδιά του, τα οποία έχουν πλήρη συνείδηση το τι συμβαίνει στον πατέρα τους, το μάθανε σιγά-σιγά.
Υπάρχει μία βελτίωση, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Δύναμη στη γυναίκα του, στον φίλο μου τον Στάθη, στα παιδιά και στους γονείς. Να ξεπεράσει γρήγορα αυτόν τον Γολγοθά και να έρθει η πολυπόθητη Ανάσταση, αυτό εύχομαι».
«Έχω πάει μέχρι τον προθάλαμο. Μπορούσα να τον δω, αλλά την τελευταία στιγμή έκανα πίσω. Φοβόμουνα τη συγκινησιακή φόρτιση, και στον Στάθη και σε εμένα. Όμως το έχω πάρει απόφαση, θα τον δω και θα του πω ότι τον αγαπώ πολύ, ότι δεν έχει φύγει από τη σκέψη μου. Θα του πω, με τα μάτια θα μιλήσουμε, ότι: “Άντε, ήρθε η ώρα να σηκωθείς, να βρεθούμε ξανά κάπου”», κατέληξε ο Μιχάλης Αεράκης.