Μαρίνα Ασλάνογλου: «Πέρασα μία πολύ έντονη δυσκολία σε ένα θέμα υγείας – Έχασα μεγάλο μέρος των μαλλιών μου, είχα πολυεστιακή αλωπεκία»

Για την περιπέτεια που πέρασε πρόσφατα με την πολυεστιακή αλωπεκία μίλησε για πρώτη φορά δημόσια η Μαρίνα Ασλάνογλου, ως καλεσμένη στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου. 

Μαρίνα Ασλάνογλου

Φωτογραφία: Instagram/marina_aslanoglou_official

Τα βασικά σημεία του άρθρου

  • Για την περιπέτεια που πέρασε πρόσφατα με ένα θέμα υγείας μίλησε για πρώτη φορά δημόσια η Μαρίνα Ασλάνογλου, αποκαλύπτοντας ότι είχε πολυεστιακή αλωπεκία και έχασε μεγάλο μέρος των μαλλιών της.
  • «Το ότι το μοιράζομαι τώρα, είναι γιατί ξέρω ότι υπάρχουν γυναίκες που το περνάνε, και θέλω να πάρουν και αυτές δύναμη», εξομολογήθηκε η ηθοποιός.
  • «Οι γιατροί μου έλεγαν ότι δεν θα αγχώνομαι, δεν θα στεναχωριέμαι και δεν θα θυμώνω, γιατί όλο αυτό είναι πυροδοτικό για αυτό που μου συμβαίνει», εξήγησε.

Για την περιπέτεια που πέρασε πρόσφατα με ένα θέμα υγείας, μίλησε για πρώτη φορά δημόσια η Μαρίνα Ασλάνογλου. Καλεσμένη στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, η επιτυχημένη ηθοποιός αναφέρθηκε στα όσα έζησε, καθώς είχε πολυεστιακή αλωπεκία.

«Πέρασα έναν δύσκολο χειμώνα κι εγώ, που βρήκα τον εαυτό μου και πέρασα μία πολύ έντονη δυσκολία σε ένα θέμα υγείας. Αποφάσισα να κάνω αυτό το έργο, γιατί είναι και γυναικεία υπόθεση και για να δείξω ότι η μοναξιά και το να βρίσκεις τον εαυτό σου και να βρίσκεις δύναμη μέσα σου, είναι πάρα πολύ σημαντικό», εξομολογήθηκε στη διάρκεια της συνέντευξής της η Μαρίνα Ασλάνογλου.

«Δεν ήθελα να πω μία λυπημένη ιστορία»

Επιπλέον, η αγαπημένη ηθοποιός μιλώντας με την Κατερίνα Καινούργιου, είπε πως: «Δεν είχα μοιραστεί τίποτα, είναι η πρώτη φορά που το λέω τώρα εδώ. Πέρυσι καθόμουν σ’ αυτόν τον καναπέ με τον Αλέκο και ήμουν η Μαρίνα η χαμογελαστή, η περιποιημένη, η όμορφη, αλλά πίσω από αυτό κρυβόταν μία γυναίκα που δοκιμαζόταν πολύ ψυχολογικά. Πέρασα ένα αυτοάνοσο και έχασα τα μαλλιά μου. Ήμουν με περούκα πέρυσι εδώ, δεν το είχε καταλάβει κανένας. Έχασα μεγάλο μέρος των μαλλιών μου, είχα πολυεστιακή αλωπεκία.

Δεν μπορούσα ούτε να το μοιραστώ, γιατί δεν μπορούσα να το διαχειριστώ. Γιατί δεν ήθελα να πω μία λυπημένη ιστορία. Ήθελα να πω μια ιστορία χαράς, ελπίδας και δύναμης. Και το ότι συγκινούμαι τώρα, δεν είναι γι’ αυτό που πέρασα, είναι γι’ αυτό που κατάφερα. Γιατί έβλεπα τον εαυτό μου το πρωί που ξυπνούσα, κι έλεγα: “Δεν είναι όνειρο τελικά, το ζω”. Είδα τον εαυτό μου και λέω: “Μαρίνα, θα βγάλεις μαλλιά”.

Έκανα πολλές θεραπείες με κορτιζόνες ενέσιμες στο κεφάλι. Είχα ένα ραντεβού για φαγητό με την Θάλεια Ματίκα, την κολλητή μου, και την Ντέπη Παπάζογλου, και πήγα και τους είπα: “Κορίτσια εγώ θα βγάλω μαλλιά. Τέλος!”. Πάγωσα το συναίσθημά μου. Την 1η Μαΐου ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψα το πρώτο κενό στο κεφάλι μου, στα γενέθλιά μου». 

«Βγήκα πολύ δυνατή από αυτό»

«Οι γιατροί μου έλεγαν ότι δεν θα αγχώνομαι, δεν θα στεναχωριέμαι και δεν θα θυμώνω, γιατί όλο αυτό είναι πυροδοτικό για αυτό που μου συμβαίνει. Ουσιαστικά το ίδιο μου το ανοσοποιητικό, ο εαυτός μου, επιτίθεται στο κεφάλι μου, στους θύλακες, και έχανα τα μαλλιά μου. Σε πολύ μεγάλο ποσοστό και πολλά κενά. Τώρα τα έχω και με βλέπω και είμαι πάρα πολύ χαρούμενη γι’ αυτό που έχω καταφέρει. Ήταν κάτι που βγήκα πολύ δυνατή από αυτό.

Αυτό λειτουργεί αθροιστικά. Περνάς όλη τη στεναχώρια, το στρες, μετά τον χωρισμό όλα αυτά. Οπότε την ώρα της δικής μου αποθεραπείας της ψυχικής, εμφανίστηκε αυτό. Γιατί εκεί σου χτυπάει ο οργανισμός το καμπανάκι. Οπότε εγώ για ένα διάστημα πάγωσα λίγο το συναίσθημά μου, να αποστασιοποιηθώ από πράγματα που μπορούσαν να με πληγώσουν, να με στεναχωρήσουν και να με θυμώσουν», εξήγησε αμέσως μετά η επιτυχημένη καλλιτέχνις.

Επιπλέον, η Μαρίνα Ασλάνογλου ανέφερε πως: «Δεν το έδειξα ποτέ. Υπήρξαν βράδια που λύγισα, κανένας δεν είναι άτρωτος. Που έκλαψα, που φοβήθηκα. Αλλά ήμουν πάρα πολύ τυχερή, γιατί δεν έχασα φρύδια και βλεφαρίδες. Που θα μπορούσα να τα είχα χάσει.

Το ότι το μοιράζομαι τώρα, είναι γιατί ξέρω ότι υπάρχουν γυναίκες που το περνάνε, και θέλω να πάρουν και αυτές δύναμη, όπως έπαιρνα και εγώ από αυτές, από τις δικές τους ιστορίες, όταν τις άκουγα.

Ο γιος μου, μου έδινε θάρρος να προχωρήσω. Οι φίλοι μου και η οικογένειά μου. Ο γιος μου είχε δει την εικόνα μου, στεναχωριόταν, και έπαθε ένα σοκ βέβαια όταν με είδε με την περούκα. Με ρώτησε γιατί τη φοράω. Του είπα ότι μέχρι να βγουν τα κανονικά μαλλιά μου από κάτω. Μου είπε: “Δεν θέλω να τη φοράς”. Παρ΄ όλα αυτά μετά το συνήθισε, του εξήγησα, και έβλεπε την πορεία μου και τη διαδικασία μου σε όλο αυτό, και έπαιρνε χαρά. Τώρα είναι και πάρα πολύ χαρούμενος».