Καλεσμένη στην εκπομπή της Μαρίας Ηλιάκη και του Κρατερού Κατσούλη ήταν η Λένα Μαντά, το πρωί της Τρίτης 7 Απριλίου. Η καταξιωμένη συγγραφέας μίλησε για τον θάνατο του συζύγου της και το πώς την βοήθησε το γράψιμο στο να αντιμετωπίσει το γεγονός πως ο συνοδοιπόρος της έφυγε από τη ζωή. Ακόμα, περιέγραψε τον σημαντικό ρόλο που έπαιζαν τα τραγούδια στη κοινή τους ζωή, αποκαλύπτοντας το πώς την επηρέασε η είδηση της απώλειας της Μαρινέλλας.
Ανάμεσα σε άλλα, η Λένα Μαντά ανέφερε στη συνέντευξή της πως: «Εγώ γράφω κάθε μέρα. Είναι ανάγκη, το έχω ανάγκη εκείνη την ώρα! Πάντα ήταν τρόπος έκφρασης, αλλά από τη στιγμή που “έφυγε” ο Γιώργος, είναι επιτακτική ανάγκη. Αυτό που θα βγει τώρα, η “Ελένη Δαρζέντα”, ξεκίνησα να το γράφω 16 Αυγούστου. Δύο μήνες ακριβώς μετά που “έφυγε” ο Γιώργος.
Καθόμουν στο μπαλκόνι, έκλαιγα, όπως πάντα και ξαφνικά λέω “κάτι πρέπει να κάνεις”. Άνοιξα τον υπολογιστή μου, βρήκα κάτι σημειώσεις παλιές που είχα και ξεκίνησα. Έγραφα χαμένη στον κόσμο της “Δαρζέντα” εκείνη την ώρα, δεν καταλάβαινα τίποτα. Με το που έκλεινα τον υπολογιστή, εκεί ορμούσαν οι μνήμες, έλλειψη, απουσία, κλάμα. Ήταν η ψυχοθεραπεία μου!».
«Δεν ξέρεις τι θα πυροδοτήσει το κλάμα»
Όταν ρωτήθηκε για το αν το κλάμα έχει τελειώσει, αν στέρεψε, η συγγραφέας απάντησε: «Ποτέ! Σίγουρα δεν κλαις κάθε μέρα. Δεν κλαις όλη μέρα. Δεν ξέρεις τι θα πυροδοτήσει το κλάμα. Δηλαδή εγώ πέρασα ένα Σαββατοκύριακο κλαίγοντας, όταν πέθανε η Μαρινέλλα.
Με τον Γιώργο μιλάγαμε με τραγούδια από την αρχή της σχέσης μας. Αφιερώναμε ο ένας στον άλλον. Όταν τον γνώρισα, ο Γιώργος είχε ένα σύστημα τότε, μου είχε ζητήσει να του γράψω μία κασέτα με τα τραγούδια που άκουγα. Ξέρεις γιατί; Γιατί είχε ακούσει πολλά σκυλοτράγουδα και καψουροτράγουδα, και ήθελε να δει τι “κουβαλάω” εγώ στο μυαλό μου».