Ο Λάκης Λαζόπουλος αποχαιρέτησε από το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» την Μαρινέλλα μοιραζόμενος με το κοινό μια συγκινητική ιστορία μαζί της από ένα βράδυ γενεθλίων του.
«Ό,τι και να πω για τη Μαρινέλλα θα της αξίζει. Είναι από τις μεγάλες γυναίκες των καιρών μας, Πάντα, όταν της έστελνα μηνύματα, ξεκίναγα… Μαρινέλλα, γυναίκα της ζωής μου. ‘Γυναίκα της ζωής μας’. Ένιωθα, ρε παιδί μου, πάντα ότι είχε αυτό το απείθαρχο της θηλυκότητας.
Το οποίο δεν συμβιβάζεται με κανέναν κανένα συντηρητικό. Μόνο με τους κανόνες που έβαζε η ίδια για τον εαυτό της. Τους οποίους κανόνες τους σεβόταν όπως τις νότες στα πλήκτρα του πιάνου. Αλλά ό,τι ήταν εκτός των δικών της κανόνων, σαν απείθαρχο θηλυκό, τους πέταγε.
Πέταξε την καρέκλα, σηκώθηκε όρθια. Έβαλε παντελόνι, χόρεψε τσιφτετέλι μπροστά στον Καζαντζίδη. Εξόρισε τα πιάτα από τις πίστες, έφερε τις γαρδένιες. Γιατί το πιάτο συμβολίζει κάθε τι που κάνουμε με μια εποχή. Σπάμε τα πιάτα γιατί θέλουμε να σπάσουμε τη ζωή που πέρασε, τα νεύρα που έχουμε», περιέγραψε ο Λάκης Λαζόπουλος.
«Στα γενέθλια μου είχαμε βρεθεί παρέα πολύ καλών φίλων. Το κρατάω αυτό το βράδυ, γιατί θέλω να το θυμάμαι κυρίως με την αίσθηση αυτή που θα μείνει με τα χρόνια.
Γιατί οι φωτογραφίες σου δείχνουν μια στιγμή και ξεχνάς όλο το υπόλοιπο, δεν το νιώθεις και νιώθεις μόνο αυτό που βλέπεις στην φωτογραφία. Εγώ θέλω να θυμάμαι την αίσθηση. Νομίζω πως το νιώθω είναι ρήμα που μου πάει περισσότερο από το βλέπω και πάντα θέλω να νιώθω», είπε με συγκίνηση.
