Καλεσμένος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» βρέθηκε ο Γιωργής Τσουρής, σε μία συνέντευξη όπου μίλησε για τη διαδρομή του στο θέατρο, την καθημερινότητα και τη μακροχρόνια σχέση με την σύζυγό του.
Ο Γιωργής Τσουρής ανακάλεσε στη μνήμη του τα πρώτα του βήματα στο σανίδι, τονίζοντας ότι το άγχος που ένιωθε παιδί παραμένει το ίδιο και σήμερα: «Θυμάμαι τον εαυτό μου από 7 ετών να έχει αγωνίες. Έπαιξα πρώτη φορά στο θέατρο ως παιδάκι και θυμάμαι τι στρες είχα τότε. Το ίδιο στρες έχω και τώρα. Δηλαδή πριν βγω στη σκηνή, όλο το “πακέτο” είναι ακριβώς ίδιο. Δεν το μετάνιωσα που ήταν ο πατέρας μου ηθοποιός και κάπως βγήκα κι εγώ στη σκηνή νωρίς. Τώρα λέγω χαριτολογώντας, είμαι 30 χρόνια στο σανίδι».
Αναφερόμενος στα εφηβικά του χρόνια, περιέγραψε μια περίοδο εσωστρέφειας και ανασφάλειας, μακριά από τις αναμενόμενες εφηβικές αντιδράσεις: «Δεν έκανα επανάσταση στην εφηβεία, έκανα… μάζεμα. Στην εφηβεία ντρεπόμουν να περπατήσω. Ειδικά στο γυμνάσιο θυμάμαι μια εποχή, έκανα διάλειμμα στο σχολείο και έμενα μέσα στην τάξη».
Ο Γιωργής Τσουρής μίλησε και για τη σχέση του με τον ίδιο του τον εαυτό, παραδεχόμενος ότι δυσκολεύεται να τον επιβραβεύσει και ότι οι εσωτερικές του μεταπτώσεις επηρεάζουν τους ανθρώπους γύρω του: «Δεν λέω “μπράβο” στον εαυτό μου. Είμαι πολύ τσιγκούνης με τον εαυτό μου, όχι όμως σε σημείο που πρέπει να πω “πω πω, υποφέρω με τον εαυτό μου”. Υποφέρουν οι γύρω μου. Δηλαδή όταν πάνε πολύ καλά τα πράγματα, είμαι “α, πάνε καλά τα πράγματα”, και με το που στραβώσει κάτι παθαίνω ντουβρουτζά. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μου που με αγαπάνε και το ζουν μαζί μου».
Η συνέντευξη έκλεισε με αναφορά στη σύζυγό του και στη σχέση ζωής που έχουν χτίσει εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες. Με λόγια γεμάτα συναίσθημα, ο ίδιος εξήγησε τι σημαίνει για εκείνον αυτός ο δεσμός: «Πολλά πράγματα θαυμάζω στη γυναίκα μου. Θαυμάζω όλη αυτή την ορμή που με παίρνει και με σαρώνει, αλλά δεν μπορώ να κάνω χωρίς αυτήν. Και πολλές φορές “τρώω ξύλο και δίνω ξύλο”. Είμαστε 17 χρόνια και ακόμα ανακαλύπτω πράγματα».
