Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο Άρης Σερβετάλης αποκάλυψε τι θα ζητούσε από τον Χριστό αν εμφανιζόταν μπροστά του: «Θέλω να με πάρεις μαζί σου, στη Βασιλεία του Θεού».
- Ο ηθοποιός εξομολογήθηκε πως «λίγο πριν πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της», γεγονός που τον οδήγησε στη μετά Χριστόν περίοδο.
- Αναφορικά με τη δημοσιότητα, ο Άρης Σερβετάλης εξήγησε πως «η αλήθεια είναι αυτή, ότι καλλιεργείται η κενοδοξία, η ματαιοδοξία, όλα αυτά», τονίζοντας τον εσωτερικό του εγωισμό.
Για την σχέση του με την πίστη, καθώς και για το πώς γνώρισε τον πνευματικό του, μίλησε ο Άρης Σερβετάλης. «Λίγο πριν πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της και της λέω: “Δεν μπορώ άλλο, πρέπει να πάω εκεί που πας”», εξομολογήθηκε ο γνωστός καλλιτέχνης.
Το απόγευμα της Τρίτης 13 Οκτωβρίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026», πραγματοποιήθηκε μία συζήτηση στην οποία συμμετείχε ο Άρης Σερβετάλης, με θέμα: «Πνευματικό ήθος και η τέχνη του ηθοποιού». Ένα απόσπασμα από τη συζήτηση, προβλήθηκε το πρωί της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, «Super Κατερίνα».
Σχετικά με το αν φοβήθηκε ότι η δημοσιότητα θα τον απομακρύνει από τα πνευματικά πράγματα, ο Άρης Σερβετάλης εξήγησε πως: «Η αλήθεια είναι αυτή, ότι καλλιεργείται η κενοδοξία, η ματαιοδοξία, όλα αυτά. Τουλάχιστον, πλέον προσπαθώ αυτό να το λέω στον εαυτό μου, ότι το κάνω γι’ αυτόν τον λόγο και σιγά σιγά θα βοηθήσει ο Θεός να πάμε σε καμιά σπηλιά. Εγώ έχω υπόκωφο εγωισμό. Υπάρχει πολύ μεγάλο απόθεμα εγωισμού από μέσα».
Όταν ρωτήθηκε για το τι θα ζητούσε από τον Χριστό, αν εμφανιζόταν μπροστά του, ο καλλιτέχνης απάντησε: «Θα είμαι σαν τον ληστή, που την τελευταία στιγμή του είπε: “Θέλω να με πάρεις μαζί σου, στη Βασιλεία του Θεού”».
Σε άλλο σημείο της συζήτησης, ο Άρης Σερβετάλης εξομολογήθηκε πως: «Εγώ μεγάλωσα με τη γιαγιά και τον παππού. Μου διάβαζαν βίους Αγίων και μετά, προς το τέλος του Γυμνασίου είπα στον εαυτό μου ότι: “Ναι, εντάξει, υπάρχει Θεός, αλλά τώρα θέλω να κάνω τα δικά μου”. Και αναλώθηκα και ξοδεύτηκα σε πράγματα άσκοπα.
Αυτό πήρε αρκετά χρόνια, που λίγο πριν νομίζω καταστραφώ εντελώς και βιώνοντας ένα πολύ μεγάλο κενό, το να το καλύψεις με ουσίες, δεν καλύπτεται, ίσα ίσα επιδεινώνεται. Και λίγο πριν πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της. Της είπα: “Δεν μπορώ άλλο, πρέπει να πάω εκεί που πας”.
Εγώ όταν οδηγώ είχα ένα συνήθειο, τώρα δεν το έχω πολύ, έτρωγα τρία τσίζμπεργκερ. Καθώς έτρωγα, άρχιζα να κλαίω με λυγμούς. Και έκλαιγα τρεις ώρες. Φτάνω στο μοναστήρι, τον συναντάω, και μου λέει ότι: “Αυτή η σχέση που θα έχουμε, δεν είναι σαν αυτές τις σχέσεις που κάνεις μέχρι τώρα. Αυτή η σχέση είναι αιώνια”. Και έτσι μπήκα σιγά σιγά στη μετά Χριστόν περίοδο».