Ο ταλαντούχος ηθοποιός που απολαμβάνουμε στον “Άγιο Έρωτα” μιλά στο enikos.gr για τη μέχρι σήμερα πορεία του στο χώρο της υποκριτικής και αποκαλύπτει τους συμμάχους του στο όνειρό του να γίνει ηθοποιός που δεν είναι άλλοι από τους γονείς του.
της Νάντιας Ρηγάτου
Με βήματα σταθερά σε έναν χώρο που μοιάζει με κινούμενη άμμο όπως είναι ο καλλιτεχνικός χώρος, ο Αλέξανδρος Δαβιλάς με όπλο το ταλέντο του, την εργατικότητά του αλλά και την τύχη χαράζει τη δική του διαδρομή με ωραίες δουλειές τόσο στο θέατρο όσο και την τηλεόραση.
Για την παράσταση «Η Ανάστασις» του Λ. Τολστόι, σε σκηνοθεσία του Βασίλη Τριανταφύλλου που πρωταγωνιστεί στο θέατρο Nous, τον ρόλο του στον “Άγιο Έρωτα” αλλά και τα ευτράπελα στη σκηνή που τώρα θυμάται και γελάει κάναμε μια όμορφη κουβέντα!
-Νομίζω ανήκεις στους τυχερούς νέους ηθοποιούς που κάθε σεζόν τα τελευταία χρόνια είσαι σε σειρά. Συμφωνείς;
Θεωρώ ότι είμαι τυχερός, ναι. Αλλά πιστεύω πώς είναι και αποτέλεσμα δουλειάς. Προσπαθώ να είμαι παρών, να δουλεύω και να εξελίσσομαι. Και το ότι έχω συνέχεια δουλειά είναι κάτι που το εκτιμάω πολύ.
-Μίλησέ μου για την φετινή σου τηλεοπτική σεζόν…
Φέτος ήταν μια χρονιά που ένιωσα πιο σίγουρος μέσα στη δουλειά. Έχω έναν ρόλο που μου δίνει χώρο να δείξω πράγματα, να ψάξω λίγο παραπάνω τον εαυτό μου. Είναι μια ωραία εμπειρία συνολικά.
-Τι εξέλιξη έχει ο ρόλος σου στον Άγιο Έρωτα;
Ο Τάσος είναι ένα παιδί πολύ καθαρό, πολύ δοτικό. Πλέον έχει «μπλέξει» με τον Μαρκόπουλο που τον βάζει να κάνει πράγματα τα οποία τον δυσκολεύουν και τον αναγκάζουν να γίνεται κακός. Δεν ξέρω πως θα εξελιχθεί, αλλά ελπίζω να μπορέσει να αποδείξει ότι πραγματικά είναι καλό παιδί.
-Εσύ τη μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα τη βίωσες με τον Σασμό; Θυμάσαι κάτι από τότε;
Και όμως όχι, την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα την βίωσα στη πρώτη μου σειρά στην Επιστροφή. Αυτό που θυμάμαι πιο πολύ είναι η επαφή με τον κόσμο. Να σε σταματάνε και να σου μιλάνε με τόση οικειότητα, ήταν κάτι καινούριο για μένα και πολύ όμορφο.
-Παράλληλα με την τηλεόραση κάνεις και θέατρο και εκεί νομίζω ότι υποδύεσαι πολλούς ρόλους στην ίδια παράσταση..
Ναι, ισχύει. Βρίσκομαι στο θέατρο Nous στην παράσταση « Η Ανάστασις» του Λ. Τολστόι , σε σκηνοθεσία του Βασίλη Τριανταφύλλου. Οι πολλοί ρόλοι, είναι κάτι που έχει δυσκολία, γιατί πρέπει να αλλάζεις πολύ γρήγορα από τον έναν χαρακτήρα στον άλλον. Αλλά είναι και πολύ δημιουργικό. Σε κρατάει σε εγρήγορση. Μπορείς να δείξεις διάφορες ποιότητες.
-Ποιο είναι το μήνυμα του έργου;
Νομίζω ότι το βασικό μήνυμα της παράστασης, είναι ότι ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις. Να δεις τα λάθη σου, να τα παραδεχτείς και να προσπαθήσεις να γίνεις καλύτερος. Είναι αυτό το “κάλιο αργά παρά ποτέ”.
Και το ωραίο είναι ότι δεν το λέει εύκολα ή επιφανειακά… δείχνει πόσο δύσκολη είναι αυτή η διαδρομή, αλλά και πόσο αναγκαία.
-Ποιο είναι το πιο αστείο που σου έχει συμβεί στη σκηνή από όταν ξεκίνησες να παίζεις θέατρο;
Σε μία από τις πρώτες παραστάσεις που είχα κάνει, υπήρχε μια σκηνή που έπρεπε να καθίσουμε τέσσερα άτομα ταυτόχρονα σε έναν καναπέ. Στην πρεμιέρα, λοιπόν, με το που καθίσαμε… ο καναπές έσπασε και βρεθήκαμε και οι τέσσερις στο πάτωμα. Φυσικά δεν μπορούσαμε να κρατηθούμε, ούτε εμείς ούτε το κοινό. Είχαμε μείνει κάτω και γελάγαμε όλοι μαζί, προσπαθώντας κάπως να συνεχίσουμε την παράσταση.
-Έχει χρειαστεί να κάνεις άλλη δουλειά μέχρι σήμερα;
Ναι, έχω κάνει. Και θεωρώ ότι είναι πολύ χρήσιμο. Σε κρατάει σε επαφή με την πραγματικότητα και σου θυμίζει ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η αλήθεια είναι πως είμαι όντως τυχερός. Οι γονείς μου ακόμα και τώρα αν χρειαστεί θα με στηρίξουν. Πραγματικά τους ευχαριστώ, γιατί ότι κάνω αυτή την δουλειά, το χρωστάω καθαρά και μόνο σε αυτούς.
Info παράστασης
«Η Ανάστασις» του Λέοντος Τολστόι
Κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 19:00
ΘΕΑΤΡΟ NOŪS Creative
Δείτε το τρέιλερ
