Αφιερωμένο στον Άγγελό της…

Ήταν βράδυ Σαββάτου, 24 Μαρτίου, όταν ο Γιάννης άφησε την τελευταία του πνοή. Ήταν αναπάντεχο, ήταν ξαφνικό. Ο μονάκριβος γιος της Μπέλλα Κυδωνάκη ήταν μόλις 25 ετών. Η Μπέλλα έχει επιστρατεύει όση δύναμη της έχει απομείνει και προσπαθεί να δει, μακρυά από τον πόνο του σήμερα. Προσπαθεί να βρει το γιο της μέσα στο αιώνιο φως…Διαβάστε το κείμενο που έγραψε για τον γιο της… “Αφιερωμένο στον Άγγελό μου που έφυγε πρόωρα από κοντά μου…O μεγάλος πόνος σε σπρώχνει αναγκαστικά στο φως και σε «πλαταίνει» για να αντέξεις.

Το υπαρξιακό θέμα που διαπραγματεύεται το αληθινό βίωμα της απώλειας και όχι πλέον την διανοητική εμπειρία που παίρνεις μέσα από τα βιβλία και τη διάθεση για μεταφυσική αναζήτηση σε σπρώχνει να καταταχτείς πλέον σε στρατιώτη του φωτός και όχι αναζητητής.Ποια είναι η διαφορά; Ο αναζητητής του φωτός ερευνά χαλαρά το φως και ακολουθεί μέσα του κάποιες ανάγκες της ψυχής του ενώ αντίθετα ο στρατιώτης επιβάλλεται να κάνει πράξη αυτά που έχει διδαχτεί για τον πόλεμο. Έτσι, αναγάγεται σε Πολεμιστή του φωτός. Ζητώντας αποδείξεις που τις ορίζει πλέον η ψυχή μου και αναζητώντας ένα σημάδι για να πιαστώ, αναγνωρίζοντας την επιτακτική μου ανάγκη να επικοινωνήσω για να μειωθεί ο εφιαλτικός πόνος του φυσικού μου σώματος, λόγω του αιφνίδιου αποχωρισμού και βρισκόμενη πλέον εμπρός σε ένα ερωτηματικό, αν πέρα του ορατού κόσμου υπάρχει τελικά το αόρατο, το οποίο όχι μόνο πρέσβευα αλλά το δίδασκα, το διαλαλούσα με μεγάλη πίστη και ήταν όπως έλεγα η ίδια μου η ζωή. Και να, τώρα που βρέθηκα ξαφνικά σε αυτόν το αιφνίδιο και τρομακτικό θάνατο, αμφισβητώ τα πάντα. Παρόλο που έκανα γενναίες προσπάθειες να ακούσω τα παρήγορα λόγια πολλών εγώ δεν έβρισκα πουθενά ανακούφιση. Το σημάδι που ζητούσα ήρθε ξαφνικά, αναπάντεχα από μια φωτογραφία που έλαβα με έναν μεγάλο και γαλήνιο Άγγελο που μου είχε στείλει μια φίλη μου με την λέξη από κάτω τώρα «ο Γιάννης σου είναι Άγγελος».Αυτή ήταν ίσως η πρώτη μικρή αχνή ηλιαχτίδα που μπήκε μέσα μου και κάπως για ένα λεπτό με ανακούφισε. Αν και η παιδεία μου και η πορεία τόσων χρόνων ήταν μόνιμα με μεταφυσικές, φιλοσοφικές και θεολογικές ενασχολήσεις, τίποτε δεν ήταν ικανό να με ανακουφίσει. Με μια ματιά που έριξα στην φωτογραφία σαν κάτι μέσα μου πολύ μικρό και ανεπαίσθητο να άλλαξε και ένοιωσα να με λυτρώνει από τις σκιές μου…” Πηγή: astrology.gr

Exit mobile version