Τα βασικά σημεία του άρθρου
- Ο καθηγητής Κώστας Υφαντής εκτίμησε ότι η κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου «δεν είναι σε καμία περίπτωση ήττα», σημειώνοντας πως πλέον «δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπαίνει η Αθήνα σε μια διαπραγμάτευση με τη Λιβύη».
- Παράλληλα, τόνισε ότι «το timing είναι κατάλληλο για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης σε μια πρώτη φάση».
- Όπως εξήγησε, η κίνηση αυτή αποτελεί μονομερές δικαίωμα και θα λειτουργήσει ως «ένα μήνυμα που θα εκπέμψει η Αθήνα και προς την Τρίπολη και την Βεγγάζη αλλά και προς την Άγκυρα».
Για την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και την επόμενη ημέρα μετά την εξέλιξη αυτή μίλησε ο Κώστας Υφαντής στον Realfm 97,8 και την εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου.
Ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε ερώτηση για το τι σημαίνει η εξέλιξη αυτή και αν συνιστά εθνική ήττα, απάντησε ότι «εγώ ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσα τον όρο εθνική ήττα γι’ αυτή την εξέλιξη. Η χώρα έχει υποστεί στην ιστορία της ήττες. Αυτή, κατά τη δική μου, ταπεινή, ενδεχομένως και λανθασμένη εκτίμηση, δεν είναι σε καμία περίπτωση ήττα. Τώρα, ως προς το άλλο, το οποίο κατ’ εμέ είναι το πιο σημαντικό, δηλαδή τι σημαίνει αυτό… Κοιτάξτε, εγώ κάνω στον εαυτό μου την εξής ερώτηση. Εάν δεν υπήρχε αυτή η εξέλιξη, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά από ό, τι τα περιμένουμε; Αν υποθέσουμε ότι δεν είχαμε την κύρωση τώρα, την είχαμε του χρόνου ή δεν την είχαμε και ποτέ, τι θα σήμαινε αυτό για τα επόμενα βήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις; Θα άλλαζε η συμπεριφορά της Τουρκίας στο ζήτημα του καλωδίου, για παράδειγμα; Θα άλλαζε η συμπεριφορά της Τουρκίας ως προς το τουρκολιβυκό; Δηλαδή υπήρχε περίπτωση να αναδιπλωθεί η Τουρκία και η Λιβύη; Εκεί ενδεχομένως να υπήρχε μια προσδοκία ότι τα πράγματα μετά τις εκλογές θα μπορούσαν – κατά την άποψή μου ουτοπική προσδοκία- να έχουν μια διαφορετική εξέλιξη. Υπό την έννοια ότι υπάρχει μια τεχνική διαπραγμάτευση σε εξέλιξη ή υπήρχε μέχρι προχθές, φαντάζομαι, μια τεχνική διαπραγμάτευση, δηλαδή με τα τεχνικά κλιμάκια για την ΑΟΖ» και συνέχισε λέγοντας:
«Από τη στιγμή που πια η εσωτερική στη Λιβύη νομιμοποίηση του τουρκο-λιβυκού έχει ολοκληρωθεί, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπαίνει η Αθήνα σε μια διαπραγμάτευση με τη Λιβύη, γιατί σε καμία περίπτωση εμείς δεν θα δεχτούμε μια οριοθέτηση δυτικά του τουρκο-λιβυκού και η Λιβύη, φαντάζομαι, δεν πρόκειται να δεχτεί μια οριοθέτηση δυτικά της ελληνο- αιγυπτιακής συμφωνίας. Άρα εδώ έχουμε τοίχο μπροστά μας».
Ο κ. Υφαντής πρόσθεσε όσον αφορά στη σχέση με την Τουρκία ότι «δεν αλλάζει κάτι στο πεδίο».
Σε ερώτηση για το εάν απομακρύνεται η πιθανότητα μιας συμφωνίας με τη Λιβύη για την ΑΟΖ, ο κ. Υφαντής είπε:
«Είναι το τέλος της συζήτησης. Δηλαδή πια δεν υπάρχει λόγος η χώρα να επενδύσει άλλο διπλωματικό ή πολιτικό κεφάλαιο στη Λιβύη. Μπορεί να εκμεταλλευτεί το status quo όπως υπάρχει σήμερα. Ποιο είναι αυτό; Δηλαδή ο νόμος Μανιάτη με τα δυνητικά απώτατα όρια της ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στη μέση γραμμή. Η Λιβύη θα μπορούσε να κερδίσει κάτι σε μια καλόπιστη διαπραγμάτευση όπως έγινε με την Αίγυπτο. Τώρα πια δεν υπάρχει κανένας λόγος. Υπάρχει η ελληνο- αιγυπτιακή συμφωνία που είναι ο άλλος μεγάλος πυλώνας του status quo. Και βεβαίως θεωρώ ότι πια το timing είναι κατάλληλο για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης σε μια πρώτη φάση».
Όπως εξήγησε: «Πολύ καιρό έχει αναγγελθεί, ότι θα γίνει κάποια στιγμή. Νομίζω ότι στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης με τη Λιβύη, αυτό θα γινόταν μόλις ολοκληρωνόταν μια συμφωνία. Αυτή είναι η δική μου εικασία. Όπως έγινε με την Ιταλία. Ολοκληρώθηκε μια συμφωνία για την οριοθέτηση και έγινε και η επέκταση των χωρικών υδάτων.
«Βέβαια, είναι μονομερές δικαίωμα η επέκταση. Αλλά εν πάση περιπτώσει στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης, θα μπορούσε. Τώρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένουμε. Ίσα – ίσα νομίζω ότι θα είναι και ένα μήνυμα που θα εκπέμψει η Αθήνα και προς την Τρίπολη και την Βεγγάζη αλλά και προς την Άγκυρα».
Ακούστε το ηχητικό: