Φρίκη στις ΗΠΑ: Βιντεοσκοπημένη δολοφονία γυναίκας βρέθηκε σε «σπίτι του τρόμου» – Ξύπνησε παλιούς εφιάλτες για τα «snuff» φιλμ

Ένα φρικιαστικό βίντεο δολοφονίας (snuff movie), στο οποίο απεικονίζεται ο στραγγαλισμός μιας γυναίκας, έφεραν στο φως οι αρχές της Φιλαδέλφεια, στις ΗΠΑ, κατά τις έρευνές τους σε κατοικία που συνδέεται με πολλαπλές εξαφανίσεις και δολοφονίες.

Το φρικιαστικό εύρημα και οι σκληροί δίσκοι

Το βιντεοληπτικό υλικό εντοπίστηκε σε σκληρό δίσκο μέσα στο σπίτι που ανήκε στον αποθανόντα πορνογράφο Ρέιμοντ «RC» Χορς, στην περιοχή Όλνεϊ στη βόρεια Φιλαδέλφεια.

Σύμφωνα με πηγές της αστυνομίας που επικαλείται η Philadelphia Inquirer, το βίντεο φαίνεται να καταγράφει τον ίδιο τον Χορς να στραγγαλίζει μια γυναίκα μέσα στο σπίτι του.

Η ταυτότητα της γυναίκας δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, ωστόσο οι αρχές έχουν ήδη ενημερώσει έναν συγγενή της.

Η σορός της δεν έχει βρεθεί ακόμη, αποτελώντας μία από τις πέντε αγνοούμενες γυναίκες που συνδέονται πλέον με το σπίτι όπου ο Χορς ζούσε με τον 44χρονο γιο του, Γιουτζίν, μέχρι τον θάνατό του τον Μάιο του 2025 σε ηλικία 82 ετών.

Οι αρχές συνεχίζουν να «κόσκινίζουν» 50 σκληρούς δίσκους που βρέθηκαν στο σπίτι, οι οποίοι περιέχουν εκατοντάδες χιλιάδες βίντεο, φωτογραφίες και σελίδες με κείμενα-σοκ.

Συνολικά έχουν ανακτηθεί περίπου 600.000 εικόνες και 70.000 βίντεο, συμπεριλαμβανομένου του snuff βίντεο – μια κατηγορία οπτικοακουστικού υλικού που καταγράφει πραγματικές δολοφονίες για σεξουαλική ικανοποίηση, προς πώληση ή προσωπική χρήση.

Παράλληλα, οι αστυνομικοί εντόπισαν πέντε τεφροδόχους με αποτεφρωμένα λείψανα και περισσότερα από 20 δοχεία με άγνωστες χημικές ουσίες.

Η αστυνομία εκτιμά ότι διαθέτει ψηφιακά στοιχεία που αποδεικνύουν τον θάνατο τριών από τις αγνοούμενες γυναίκες, αν και μέχρι στιγμής δεν έχουν βρεθεί ανθρώπινα λείψανα στο ακίνητο.

Οι αγνοούμενες και η σύλληψη του γιου

Η υπόθεση προκάλεσε το πανεθνικό ενδιαφέρον στις ΗΠΑ μετά τη σύλληψη του Γιουτζίν Χορς τον Ιούνιο από την αστυνομία και ομοσπονδιακούς πράκτορες.

Μαζί του βρισκόταν μια γυναίκα, ενώ στην κατοχή του βρέθηκαν ναρκωτικά, γεμάτα πυροβόλα όπλα και μια πλαστή αστυνομική ταυτότητα της υπηρεσίας διώξεων ναρκωτικών (DEA).

Η γυναίκα έφερε μαζί της ταυτότητα που ανήκε στην Μπλερ Τονζέλι, η οποία αγνοείται από το 2023.

Ο Γιουτζίν Χορς αντιμετωπίζει πλέον ομοσπονδιακές κατηγορίες για οπλοκατοχή και πλαστογραφία επίσημων εγγράφων, αλλά μέχρι στιγμής δεν του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για θανάτους.

Τον Αύγουστο, η αστυνομία της Φιλαδέλφεια επιβεβαίωσε ότι βρήκε στους σκληρούς δίσκους εικόνες και βίντεο δύο εκ των αγνοούμενων γυναικών, στις οποίες φαίνονται νεκρές με ορατά τραύματα.

Πρόκειται για τη Μαριμπέλ Φρέσες, η οποία εθεάθη για τελευταία φορά το 2018, και τη Γκάμπριελ Αμαράντο, που αγνοείται από το 2012.

Τα χειρόγραφα

Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης περισσότερες από 10.000 σελίδες κειμένων, χειρογράφων και σχεδίων με αναφορές σε κατά συρροή δολοφόνους και τρόπους εξαφάνισης πτωμάτων.

Η υπεράσπιση του Γιουτζίν Χορς ισχυρίζεται ότι τα στοιχεία αυτά ενδέχεται να ανήκαν στον εκλιπόντα πατέρα του.

Ο Ρέιμοντ είχε χτίσει μια ολόκληρη «καριέρα» παρασύροντας τοξικομανείς γυναίκες από τη συνοικία Κένσινγκτον της Φιλαδέλφεια στο σπίτι του, βιντεοσκοπώντας και φωτογραφίζοντάς τες σε σκληρές πορνογραφικές σκηνές.

Τα έργα του εστιάζαν συχνά σε ωμή βία, όπως πνιγμούς και στραγγαλισμούς, ενώ ο ίδιος υιοθετούσε το προφίλ ενός κατά συρροή δολοφόνου με «ενσυναίσθηση», που σκότωνε εθισμένα άτομα για να «σταματήσει τον πόνο τους».

Πρώην αναλυτής του FBI για το προφίλ του πορνογράφου πατέρα

Ο πρώην αναλυτής προφίλ εγκληματιών του FBI, Τζέιμς Ρ. Φιτζέραλντ, μιλώντας στη New York Post, υπογράμμισε την επικινδυνότητα για τα θύματα σε μια τόσο σύνθετη υπόθεση, αναφερόμενος στην πρώην σύζυγο του Ρέιμοντ, Έιμι ΜακΧέιλ, η οποία εξαφανίστηκε το 2016.

«Κάποια σαν την Έιμι ΜακΧέιλ με τα προβλήματα εθισμού που είχε, το να συναναστρέφεται με έναν τύπο σαν τον Ρέιμοντ Χορς θα την κατατάσσει στο επίπεδο ενός θύματος υψηλού κινδύνου».

Ο Φιτζέραλντ, ο οποίος μεγάλωσε στη γειτονιά Όλνεϊ μόλις λίγα τετράγωνα μακριά από το «σπίτι του τρόμου», περιέγραψε την περιοχή όπως ήταν τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ως μια «γειτονιά με συνεχόμενες κατοικίες, κυρίως Ιταλών, Γερμανών και Ιρλανδών, με πάρα πολύ χαμηλή εγκληματικότητα», πριν εισβάλουν τα ναρκωτικά.

Ο ίδιος ερευνά αυτή τη στιγμή την ανεξιχνίαστη δολοφονία του φίλου του, Τζο Ουέλς, «περίπου οκτώ οικοδομικά τετράγωνα μακριά από εκεί που ζούσε ο Χορς».

Σχετικά με τις έρευνες για τον Γιουτζίν Χορς, ο Φιτζέραλντ σημείωσε: «Η προηγούμενη συμπεριφορά είναι ο καλύτερος δείκτης πρόβλεψης για τη μελλοντική συμπεριφορά».

«Αν υπάρχουν πολλές αγνοούμενες γυναίκες και ο Γιουτζίν βρέθηκε με την ταυτότητα μιας αγνοούμενης γυναίκας… το μήλο συνήθως θα πέσει κάτω από τη μιλά. Είναι πολύ πιθανό ο γιος να εμπλέκεται σε ορισμένες από τις ίδιες δραστηριότητες με τον μακαρίτη τον πατέρα του», πρόσθεσε.

«Και χωρίς αμφιβολία, μέσω της συμπεριφοράς που διδάχθηκε, η εκτίμησή του για τις γυναίκες και η απαξίωσή του προς αυτές, ειδικά προς τις περιθωριοποιημένες και ευάλωτες γυναίκες, πιθανότατα κυμαίνονται στην ίδια κατηγορία με του πατέρα του».

Τι είναι οι ταινίες «snuff» και ο αστικός μύθος γύρω από αυτές

Ως ταινία «snuff» (snuff movie ή snuff film) ορίζεται η βιντεοσκόπηση μιας πραγματικής δολοφονίας, η οποία έχει σχεδιαστεί και καταγραφεί στοχευμένα με σκοπό την εμπορική εκμετάλλευση ή την ψυχαγωγία, εμπεριέχοντας συχνά βίαιο σεξουαλικό περιεχόμενο.

Πρόκειται για παραγωγές όπου η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής είναι προμελετημένη από τους δημιουργούς και λαμβάνει χώρα μπροστά στην κάμερα. Συνήθως η πράξη του φόνου τοποθετείται στην κορύφωση της σκηνής.

Στη ποπ κουλτούρα, η έννοια της ταινίας snuff απέκτησε διαστάσεις σύγχρονου μύθου μέσα από την κινηματογραφική ταινία «8mm» (1999).

Το σκοτεινό αυτό αστυνομικό θρίλερ, με πρωταγωνιστή τον Νίκολας Κέιτζ, δομήθηκε εξ ολοκλήρου γύρω από αυτόν τον αστικό θρύλο: ένας ιδιωτικός ντετέκτιβ προσλαμβάνεται για να εξακριβώσει αν μια μπομπίνα 8mm που αποτυπώνει τη δολοφονία μιας γυναίκας είναι πραγματική, με την έρευνά του να τον παρασέρνει στον βίαιο υπόκοσμο της ακραίας πορνογραφίας και του οργανωμένου εγκλήματος.

Παρά τις κυρίως αρνητικές κριτικές που έλαβε τότε, το έργο καθιερώθηκε ως μια από τις πιο γνωστές μυθοπλαστικές προσεγγίσεις του θέματος, ενισχύοντας τους φόβους της κοινής γνώμης για την ύπαρξη «πραγματικών» δολοφονιών που κινηματογραφούνται σε τέτοιου είδους ταινίες.

Ωστόσο, η κοινή παραδοχή ανάμεσα σε ερευνητές, εγκληματολογικές αρχές και αναλυτές είναι ότι οι εμπορικές, κερδοσκοπικές ταινίες snuff αποτελούν έναν αστικό μύθο.

Παρά τις δεκαετίες φημολογιών και εκτεταμένων ερευνών, δεν έχει ταυτοποιηθεί ποτέ με βεβαιότητα καμία επαγγελματική παραγωγή τέτοιου τύπου που να δημιουργήθηκε αποκλειστικά για λόγους ψυχαγωγίας.