Για χρόνια, η Amanda ένιωθε έντονους πόνους στην κοιλιακή χώρα και επέμενε να ζητά απαντήσεις από τους γιατρούς. Αντί όμως για εξετάσεις και λύσεις, λάμβανε επανειλημμένα καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις και λανθασμένες διαγνώσεις. Η αλήθεια αποκαλύφθηκε αργά και παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή.
«Με έκαναν να πιστεύω ότι όλα ήταν στο μυαλό μου»
H 54χρονη Amanda Harbron από το Gateshead στο Tyne and Wear υπέφερε από έντονους, διαπεραστικούς πόνους στο κάτω δεξί μέρος της κοιλιάς της. Ωστόσο, κάθε φορά που η μητέρα και υπάλληλος εσόδων επισκεπτόταν τον γενικό γιατρό, της έλεγαν ότι πιθανότατα πρόκειται για «γυναικολογικά θέματα».
Αρχικά, ο γιατρός της απέδωσε τον πόνο σε κύστεις ωοθηκών και την παρέπεμψε σε γυναικολόγο. Εκείνη, όμως, της είπε ότι οι κύστεις συνήθως προκαλούν θαμπό ή οξύ πόνο, όχι τον διαρκή διαπεραστικό πόνο που περιέγραφε η Amanda.
Παρόλα αυτά, ο πόνος συνέχισε και επιδεινώθηκε τους επόμενους μήνες, οδηγώντας την σε αλλεπάλληλες επισκέψεις σε γιατρούς. Κάθε φορά, όμως, η διάγνωση ήταν λανθασμένη και η ίδια ένιωθε ότι κανείς δεν την άκουγε πραγματικά.
«Κάθε φορά που πήγαινα στον γιατρό ένιωθα πως δεν με έπαιρναν στα σοβαρά. Γύριζα σπίτι και έκλαιγα. Με έκαναν να αισθάνομαι ότι όλα ήταν στο μυαλό μου», λέει η ίδια.
Η λανθασμένη διάγνωση πριν αποκαλυφθεί η αλήθεια
Σε μία ιδιαίτερα ανησυχητική επίσκεψη, ο γιατρός της υποψιάστηκε σκωληκοειδίτιδα και την έστειλε επειγόντως στα επείγοντα. Παρά τις εξετάσεις αίματος και ούρων στο νοσοκομείο, οι γιατροί τη διέγνωσαν με ουρολοίμωξη και την έστειλαν σπίτι με αντιβίωση.
Η εμπειρία αυτή την έκανε να αμφισβητεί ακόμη και τον ίδιο της τον εαυτό. Τελικά έφτασε σε σημείο απόλυτης εξάντλησης, μέχρι που μια στενή φίλη της την έπεισε να μην τα παρατήσει. «Με πήρε τηλέφωνο και έκλαιγα από τον πόνο. Είχα πια παραιτηθεί από το να ψάχνω απαντήσεις και πίστευα ότι απλώς υπερέβαλα», εξηγεί.
Η διάγνωση που άλλαξε τα πάντα
Η παρέμβαση της φίλης της αποδείχθηκε σωτήρια. Δύο χρόνια μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, οι γιατροί εντόπισαν έναν όγκο στο δεξί νεφρό της Amanda. Λίγους μήνες αργότερα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεσή του.
Ο όγκος αποδείχθηκε κακοήθης και οι γιατροί της ανακοίνωσαν ότι έπασχε από ccRCC, μια σπάνια και επιθετική μορφή καρκίνου του νεφρού, η οποία μπορεί να εξαπλωθεί και να αποδειχθεί θανατηφόρα αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα.
«Δεν είχα σκεφτεί καν ότι μπορεί να είναι καρκίνος», λέει η Amanda. «Νόμιζα ότι ίσως ήταν πέτρες στους νεφρούς ή πρόβλημα στη χολή, γιατί και οι γονείς μου είχαν ιστορικό».
«Στάθηκα τυχερή – θα μπορούσα να μην είμαι εδώ»
Ευτυχώς, η επέμβαση πήγε καλά και χωρίς επιπλοκές. «Έμεινα στο νοσοκομείο μόνο ένα βράδυ και την επόμενη μέρα ήμουν σπίτι. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα», αναφέρει.
Σήμερα, η Amanda αναρρώνει και μιλά ανοιχτά για την εμπειρία της, ελπίζοντας ότι η ιστορία της θα ενθαρρύνει και άλλους να διεκδικούν απαντήσεις και να μην αγνοούν τα επίμονα συμπτώματα.
«Η εμπειρία μου μού έμαθε ότι οι άνθρωποι πρέπει να ακούν το ίδιο τους το σώμα», λέει χαρακτηριστικά. «Μην φοβάστε να ζητήσετε μια εξέταση ή να συγκεκριμένες απαντήσεις. Εσείς γνωρίζετε καλύτερα το σώμα σας. Να είστε ξεκάθαροι για το πώς αισθάνεστε και τι χρειάζεστε – ακόμη κι αν ο γιατρός πιστεύει ότι υπερβάλλετε».