Στα 35 του χρόνια, με μια δεμένη οικογένεια και μια απαιτητική καθημερινότητα, τίποτα δεν προμήνυε την ανατροπή που θα άλλαζε τη ζωή του. Ένας έντονος πόνος στο στομάχι οδήγησε αρχικά στην υποψία της σκωληκοειδίτιδας, όμως η ιατρική διάγνωση αποκάλυψε κάτι πολύ πιο σοβαρό: καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου 3.
Τα πρώτα σημάδια και η διάγνωση που του άλλαξε τη ζωή
Η ξαφνική περιπέτεια με την υγεία του αποτέλεσε ένα σοκ για τον Mark Seguin, αλλά ταυτόχρονα και την αφετηρία ενός δύσκολου αγώνα. Δεν ήταν μόνο η μάχη για τη θεραπεία, αλλά και η υιοθέτηση μιας νέας, υγιεινής στάσης ζωής με στόχο τη μείωση του κινδύνου υποτροπής.
Η ιστορία του αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι τα συμπτώματα του καρκίνου δεν πρέπει ποτέ να αγνοούνται. Η έγκαιρη διάγνωση και η πρόληψη είναι τα πολυτιμότερα όπλα που διαθέτουμε για την προστασία της υγείας μας.
«Ποτέ δεν θα μάθω με βεβαιότητα γιατί εμφάνισα καρκίνο του παχέος εντέρου στα 35 μου. Φυσικά, κοιτάζοντας πίσω, μπορώ να εντοπίσω πράγματα που με απασχολούσαν: το άγχος της δουλειάς, τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα, οι υποχρεώσεις με δύο μικρά παιδιά.
Δεν φρόντιζα το σώμα μου όπως παλιά — ειδικά μετά από κάποιους τραυματισμούς στο snowboarding, είχα παραμελήσει τη φυσική μου κατάσταση. Όμως, δεν θεωρώ υγιές να αναλώνεται κανείς σε τύψεις ή να κατηγορεί τον εαυτό του για τον καρκίνο. Ειδικά όταν άνθρωποι με άριστη φυσική κατάσταση και την πιο καθαρή διατροφή προσβάλλονται από αυτή τη νόσο.
Δεν υπήρχαν πραγματικά εμφανή συμπτώματα ότι νοσούσα. Απλώς μια μέρα ξύπνησα με έναν έντονο, διαπεραστικός πόνος στο κέντρο του στομάχου. Κυριολεκτικά δεν μπορούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Ο πόνος ήταν τόσο δυνατός που δεν μπορούσα να κρατήσω το σώμα μου όρθιο. Ένιωθα σαν κάποιος να στύβει ένα πανί μέσα μου.
Αργότερα έμαθα ότι αυτό συνέβαινε επειδή —χωρίς να το γνωρίζει κανείς— οι τροφές κόλλαγαν πίσω από τον όγκο στο έντερο. Καθώς δεν μπορούσαν να περάσουν σωστά από το σύστημα, τα απόβλητα συσσωρεύονταν προκαλώντας χάος», αποκαλύπτει ο άνδρας.
Από τον πόνο στο στομάχι στην διάγνωση του καρκίνου
«Υπέθεσα απλώς ότι έφαγα κάτι ανθυγιεινό την προηγούμενη μέρα. Αναρωτιόμουν τι μπορεί να ήταν. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας ημέρας ένιωθα καλύτερα, οπότε σηκώθηκα και συνέχισα κανονικά το πρόγραμμά μου. Αλλά περίπου ένα μήνα μετά, συνέβη ξανά. Αυτή τη φορά ήταν ο ίδιος τύπος πόνου στο στομάχι, αλλά όχι τόσο έντονος. Και πάλι σκέφτηκα: “Τι τρώω και μου το προκαλεί αυτό;”.
Πέρασαν μερικοί ακόμη μήνες. Μετά, ο πόνος επέστρεψε, αυτή τη φορά στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς μου. Τότε σήμανε συναγερμός. Σκέφτηκα αμέσως όλες τις ιστορίες που είχα ακούσει για ανθρώπους που αγνόησαν πόνους στην κοιλιά και μετά έσκασε η σκωληκοειδίτιδά τους. Αυτό ήταν το καμπανάκι για να πάω στα επείγοντα. Ακόμα και τότε, ο καρκίνος δεν ήταν στο μυαλό μου. Δεν είδα ποτέ αίμα στα κόπρανα, οπότε δεν πίστευα ότι έπρεπε να ανησυχώ για τον καρκίνο του παχέος εντέρου», αναφέρει ο Mark Seguin.
«Ένας γαστρεντερολόγος βρήκε τελικά την αιτία: καρκίνος του παχέος εντέρου. Ευτυχώς, δεν ήταν σκωληκοειδίτιδα, αλλά ο γιατρός των επειγόντων με παρέπεμψε σε γαστρεντερολόγο για περαιτέρω εξετάσεις. Ο ειδικός είπε ότι ήμουν νέος και υγιής, οπότε πιθανότατα δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας, αλλά πρότεινε μια κολονοσκόπηση για σιγουριά.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα του όταν μπήκε στο δωμάτιο για τα αποτελέσματα. Έμοιαζε σαν να είχε δει φάντασμα. “Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι έχεις καρκίνο”, είπε. Και ήταν σοβαρό: καρκίνος του παχέος εντέρου σταδίου 3, που είχε επεκταθεί στους λεμφαδένες. Όταν έλαβα την διάγνωση αναρωτήθηκα: Ποιο είναι το επόμενο βήμα;»
Η θεραπεία και τις παρενέργειες
Ο Mark Seguin υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, ακολούθησε εξαντλητικές χημειοθεραπείες και πέρασε αμέτρητες μέρες στο κρεβάτι. «Η θεραπεία με έκανε υπερευαίσθητο στο κρύο. Η εισπνοή κρύου αέρα ή το κρύο νερό έμοιαζε σαν να σχίζει το εσωτερικό του λαιμού μου. Δεν μπορούσα να πιω τίποτα παγωμένο, ενώ τα ζεστά ροφήματα μου προκαλούσαν ναυτία. Έφτασα στο σημείο να με αηδιάζει ακόμα και η μυρωδιά του νερού. Χρειάστηκε να κάνω ενδοφλέβια ενυδάτωση περίπου έξι φορές κατά τη διάρκεια της θεραπείας, γιατί απλά δεν μπορούσα να φάω ή να πιω τίποτα», λέει ο ίδιος.
Μετά τον καρκίνο: Η δύναμη της προπόνησης ενδυνάμωσης
«Όταν ολοκληρώθηκαν οι χημειοθεραπείες, περίπου πέντε μήνες μετά τη διάγνωση, ένιωθα αδύναμος. Είχα χάσει 15 κιλά. Μισούσα αυτή την αίσθηση. Ήθελα να μπορώ να σηκώνω τα παιδιά μου. Ο μικρότερος γιος μου ήταν μόλις 5 ετών όταν διαγνώστηκα. Δεν μπορούσα να αφήσω τα αγόρια μου να με ξεπεράσουν ακόμα!
Έτσι, μόλις τελείωσα τις θεραπείες, ξεκίνησα ένα πρόγραμμα ενδυνάμωσης (strength training). Ήταν το ίδιο πρόγραμμα που ακολουθούσα στο λύκειο, σχεδιασμένο από τον προπονητή Eric Cressey, ο οποίος γυμνάζει επαγγελματίες αθλητές των New York Yankees.
Στην αρχή ανησυχούσα: Είναι η γυμναστική ασφαλής για έναν καρκινοπαθή; Μήπως επηρεάσει την ανάρρωσή μου; Αρχικά, ακόμα και οι σύντομες πεζοπορίες με εξαντλούσαν, αλλά επέμεινα, εντάσσοντας καθίσματα (squats), πιέσεις και άλματα στη ρουτίνα μου».
Η γυμναστική ως «φάρμακο» κατά της υποτροπής
«Αποδεικνύεται ότι υπάρχει ένα ολοένα αυξανόμενο σώμα επιστημονικών δεδομένων που υποδηλώνει ότι η άσκηση είναι εξαιρετική για την αποκατάσταση από τον καρκίνο — ειδικά για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Μετά από έξι μήνες, ένιωθα ενθουσιασμένος που κατέρριπτα τα προσωπικά μου ρεκόρ στις άρσεις.
Μάλιστα, μια μελέτη του 2025 έδειξε ότι η άσκηση μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική στην πρόληψη της υποτροπής του καρκίνου όσο και τα φάρμακα. Αυτό το εύρημα ενθουσίασε τους ογκολόγους σε όλη τη χώρα όταν παρουσιάστηκε στο μεγαλύτερο συνέδριο για τον καρκίνο πέρυσι.
Σήμερα, η ρουτίνα μου περιλαμβάνει δύο ημέρες την εβδομάδα προπόνηση δύναμης και λίγη αερόβια άσκηση, όπως πεζοπορία με γιλέκο βάρους ή τρέξιμο σε διάδρομο με κλίση».
«Τρώω πιο υγιεινά πλέον, αλλά παραμένω ρεαλιστής»
«Έχω αλλάξει τη διατροφή μου, εντάσσοντας περισσότερες τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες στην καθημερινότητά μου. Μεγάλωσα στην “εποχή του fast food”, αλλά πλέον προσπαθώ να αποφεύγω τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα και τα αλλαντικά που συνδέονται άμεσα με τον καρκίνο του παχέος εντέρου, όπως τα λουκάνικα και το μπέικον. (Πλέον σπάνια τρώω μπέικον, και αυτό είναι κάπως δυσάρεστο).
Προσπαθώ να προσθέτω περισσότερα λαχανικά και όσπρια στη διατροφή μου, στοιχεία που γνωρίζουμε ότι κάνουν καλό στην υγεία του εντέρου. Ακολουθώντας τα πρότυπα της Μεσογειακής Διατροφής, φροντίζω τα δείπνα μου να περιλαμβάνουν πάντα κάτι πράσινο — αν φάω κοτόπουλο, προσθέτω μπρόκολο· αν φάω μακαρόνια, τα συνοδεύω με φασολάκια.
Δεν είμαι τέλειος, αλλά πιστεύω ότι κάθε μικρή προσπάθεια μετράει. Όταν φτιάχνω tacos, ανακατεύω τον κιμά με πουρέ μαύρων φασολιών. Έτσι, μειώνω την ποσότητα του κρέατος και κερδίζω τις φυτικές ίνες των οσπρίων. Δεν άλλαξα ριζικά τη ζωή μου, αλλά βρήκα μικρές, επιστημονικά τεκμηριωμένες ευκαιρίες για βελτίωση, κάτι που θεωρώ πιο ρεαλιστική στρατηγική».
Η ζωή μετά την μάχη με τον καρκίνο
«Έχουν περάσει πέντε χρόνια από τη διάγνωσή μου. Οι γιατροί λένε πως αν η επόμενη απεικόνιση είναι καλή και οι αιματολογικές εξετάσεις παραμείνουν καθαρές μέχρι το τέλος του χρόνου, θα πάρω το τελικό εξιτήριο. Είναι τρομακτικό να βγαίνεις στον κόσμο χωρίς τη συνεχή επίβλεψη της ογκολογικής ομάδας. Βρήκα όμως την ηρεμία μου κάνοντας πράγματα που μειώνουν τις πιθανότητες υποτροπής: περισσότερη άσκηση, καλύτερη διατροφή και λιγότερο άγχος».
3 κανόνες για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου του παχέος εντέρου
Ο Mark Seguin μετά την περιπέτεια με την υγεία του αναφέρει: «Προσπαθώ πάντα να θυμάμαι μερικά βασικά πράγματα που βοηθούν στον έγκαιρο εντοπισμό του καρκίνου και τα μοιράζομαι με τους φίλους μου όποτε μπορώ.
- Ακούστε το σώμα σας: Αν νιώθετε ότι κάτι δεν πάει καλά, πηγαίνετε να το εξετάσετε.
- Μην αμελείτε τον τακτικό έλεγχο: Ο γιατρός μου είπε ότι το σπουδαιότερο που έκανα —και που πολλοί παραλείπουν— ήταν που πήγα στο επόμενο ραντεβού μετά τα επείγοντα. Μην καθυστερείτε τη φροντίδα που μπορεί να σας σώσει τη ζωή.
- Στα 45, κάντε κολονοσκόπηση: Μην παραμελείτε τον έλεγχο της υγείας του εντέρου σας. Δεν χάνω ευκαιρία να ρωτάω: “Είσαι 45, έτσι; Έκλεισες ραντεβού για κολονοσκόπηση;”
Θέλω να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε νεαρές ηλικίες. Πλέον, είναι η νούμερο ένα αιτία θανάτου από καρκίνο σε άτομα κάτω των 50 ετών και ο μόνος τύπος καρκίνου που γίνεται πιο θανατηφόρος στη δική μου ηλικιακή ομάδα. Αν μπορέσω να βοηθήσω έστω και έναν άνθρωπο να εξεταστεί νωρίτερα, αυτό είναι επιτυχία».
“Listen to your body while it’s whispering, so you don’t have to deal with it while it’s screaming” – Mark Seguin
September is #PainAwarenessMonth. You know your body better than anyone else — get a second opinion if you feel something isn’t right. pic.twitter.com/XpD3TaHhC6
— Colorectal Cancer Alliance (@CCAlliance) September 1, 2025