Μετά το τέλος της καριέρας του στο κολεγιακό ποδόσφαιρο, ο Tre Hubbard βρέθηκε ξαφνικά χωρίς τη δομή και το αυστηρό πρόγραμμα που είχε συνηθίσει ως αθλητής. Η αλλαγή αυτή επηρέασε την καθημερινότητά του και σταδιακά άρχισε να παίρνει βάρος.
Αντί να στραφεί σε ακραίες δίαιτες ή γρήγορες λύσεις, επέλεξε μια διαφορετική προσέγγιση: μικρές αλλά σταθερές αλλαγές στον τρόπο ζωής του. Έτσι, κατάφερε να χάσει συνολικά 55 κιλά μέσα σε 10 μήνες. Ο άνδρας μοιράζεται την προσωπική εμπειρία αποκαλύπτοντας τις 5 συνήθειες που τον βοήθησαν στην απώλεια βάρους.
«Με συνέπεια και υπομονή, οι προσπάθειές μου απέδωσαν»
«Μετά το τέλος της καριέρας μου στο κολεγιακό ποδόσφαιρο, η καθημερινότητά μου άλλαξε ριζικά. Η δομή και η πειθαρχία που είχα ως αθλητής χάθηκαν, και σύντομα άρχισα να παίρνω βάρος. Αντί όμως να στραφώ σε ακραίες δίαιτες ή γρήγορες λύσεις, αποφάσισα να κάνω μικρές, σταθερές αλλαγές στον τρόπο ζωής μου ώστε να επανέλθω σε μια πιο υγιή πορεία.
Με απλές αλλά συνειδητές επιλογές στη διατροφή και εφαρμόζοντας τον «κανόνα των 24 ωρών», κατάφερα να αλλάξω σταδιακά τις συνήθειές μου. Εκείνη την περίοδο είχα φτάσει τα 136 κιλά και ένιωθα πως, χωρίς τον αθλητισμό, είχα χάσει όχι μόνο τη ρουτίνα μου αλλά και ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου.
Αντί να πιέσω τον εαυτό μου με ένα αυστηρό και εξαντλητικό πρόγραμμα αδυνατίσματος, επέλεξα να επικεντρωθώ στη δημιουργία καθημερινών συνηθειών που θα μπορούσα να τηρήσω μακροπρόθεσμα. Η πορεία δεν ήταν πάντα εύκολη και υπήρξαν στιγμές αμφιβολίας. Ωστόσο, με συνέπεια και υπομονή, αυτές οι αλλαγές απέδωσαν.
Μέσα σε 10 μήνες κατάφερα να χάσω 55 κιλά και να ανακτήσω την αυτοπεποίθηση και την ισορροπία που νόμιζα ότι είχα χάσει. Περισσότερο από την απώλεια βάρους, ήταν μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού και επιστροφής σε μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου», εξομολογήθηκε ο Tre Hubbard.
Τα 5 πράγματα που βοήθησαν τον άνδρα στην απώλεια βάρους
Μιλώντας για την προσωπική του ιστορία απώλειας βάρους, ο Tre Hubbard αναφέρει ότι έκανε τα εξής:
- Έξυπνες επιλογές για μια διατροφή χωρίς στερήσεις
- Δοκίμασα ένα άθλημα που με φόβιζε: Η δύναμη της πυγμαχίας
- Η επίτευξη των καθημερινών μου στόχων έγινε αδιαπραγμάτευτη
- Ενσωμάτωσα τα αγαπημένα μου φαγητά στο πλάνο διατροφής μου
- Ο «κανόνας των 24 ωρών» με κράτησε σταθερό στην πορεία μου
Έξυπνες επιλογές για μια διατροφή χωρίς στερήσεις
«Κατανοώντας πόσο κρίσιμη είναι η υγιεινή διατροφή για την απώλεια βάρους, προσπάθησα συνειδητά να βρω γεύματα που ήταν εύκολα στην παρασκευή τους, θρεπτικά και αρκετά νόστιμα ώστε να θέλω να τα τρώω ξανά και ξανά.
- Πρωινό: Συνδύαζα ολόκληρα αυγά με ασπράδια, συνοδευόμενα από τοστ ή βρώμη.
- Μεσημεριανό και Βραδινό: Σχεδόν πάντα επέλεγα κιμά γαλοπούλας ή κοτόπουλο με λαχανικά και ρύζι ή πατάτες.
Το μυστικό για να μην βαρεθώ ήταν οι μικρές γευστικές αλλαγές. Εναλλάσσω τις γεύσεις προσθέτοντας μικρές ποσότητες από καυτερή σάλτσα, σάλτσα μπάρμπεκιου χωρίς ζάχαρη ή yum yum sauce. Επίσης, έδινα ένταση στο κρέας και τα λαχανικά μου με μπαχαρικά για τάκος, σκόρδο, σάλτσα Buffalo και άλλες μαρινάδες.
Στην ουσία τους, τα γεύματα παρέμεναν ίδια, αλλά οι γεύσεις άλλαζαν, κάνοντας τα πιάτα να φαίνονται φρέσκα και ενδιαφέροντα. Αυτές οι μικρές εναλλαγές με βοήθησαν να μείνω συνεπής, και η συνέπεια ήταν αυτή που σταθεροποίησε το αίσθημα της πείνας μου».
Δοκίμασα ένα άθλημα που με φόβιζε: Η δύναμη της πυγμαχίας
«Το πρόγραμμα προπόνησής μου στο ποδόσφαιρο με οδηγούσε πάντα στα γυμναστήρια, οπότε ήμουν εξοικειωμένος με τα βάρη και την καλή φυσική κατάσταση. Παρόλα αυτά, πάντα ένιωθα περιέργεια για τα μαχητικά αθλήματα, αλλά φοβόμουν να τα δοκιμάσω. Η πρώτη φορά που μπήκα σε ένα γυμναστήριο πυγμαχίας ήταν τρομακτική. Ένιωθα ότι δεν ανήκα σε ένα τόσο έντονο περιβάλλον, αλλά επέμεινα γιατί χρειαζόμουν μια νέα σωματική και πνευματική πρόκληση.
Η προπόνηση από το μποξ με βοήθησε σημαντικά να χάσω κιλά. Τα pad work και οι γύροι στον σάκο κρατούσαν τους παλμούς μου υψηλούς για μεγάλα διαστήματα, συνδυάζοντας την αερόβια άσκηση με την ενδυνάμωση. Η πυγμαχία με προκάλεσε να κινήσω το σώμα μου με νέους τρόπους. Αυτό με βοήθησε να κάψω περισσότερες θερμίδες από οποιαδήποτε παραδοσιακή αερόβια άσκηση. Τελικά, ερωτεύτηκα το άθλημα. Από εκεί που φοβόμουν να περάσω την πόρτα, έφτασα στο σημείο να λαμβάνω μέρος σε αγώνες».
Η επίτευξη των καθημερινών μου στόχων έγινε αδιαπραγμάτευτη
«Πριν αφοσιωθώ στο fitness, συνήθιζα να πατάω αναβολή στο ξυπνητήρι, να αποφεύγω τις προπονήσεις και να βρίσκω δικαιολογίες για τις ανθυγιεινές μου συνήθειες. Όταν σταμάτησα να “διαπραγματεύομαι” με τον εαυτό μου, άρχισα να βλέπω πραγματικά αποτελέσματα. Έθεσα ορισμένους ξεκάθαρους στόχους (benchmarks) που έπρεπε να πετυχαίνω καθημερινά, ανεξάρτητα από τη διάθεσή μου:
- Τουλάχιστον 10.000 βήματα.
- 40 λεπτά αερόβια άσκηση (cardio).
- Τουλάχιστον 7 ώρες ύπνου.
Η ρουτίνα μου δεν βασιζόταν στο κίνητρο της στιγμής. Αντί να με περιορίζει, με προστάτευε από αποφάσεις που βασίζονταν στο συναίσθημα και δεν ευθυγραμμίζονταν με τους μακροπρόθεσμους στόχους μου».
Ενσωμάτωσα τα αγαπημένα μου φαγητά στο πλάνο διατροφής μου
«Οι αυστηροί περιορισμοί συχνά φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Ήθελα να βρω τρόπους να απολαμβάνω τα αγαπημένα μου γεύματα χωρίς να εμποδίζω την απώλεια βάρους.
Το πρώτο βήμα ήταν να αφαιρέσω τις «κενές» θερμίδες και τη ζάχαρη. Έκοψα τα αναψυκτικά, τις βαριές σάλτσες και τα σνακ με πολλές θερμίδες που δεν με χόρταιναν. Στη συνέχεια, έκανα μια λίστα με τα φαγητά που αγαπώ και αναρωτήθηκα: “Πώς μπορώ να τα κάνω πιο υγιεινά;”
Για παράδειγμα, λατρεύω την πίτσα, οπότε άρχισα να φτιάχνω πίτσα με τορτίγια χαμηλών υδατανθράκων, σάλτσα με λίγες θερμίδες και τυρί χωρίς λιπαρά. Αντικατέστησα τα κανονικά αναψυκτικά και τα παχύρρευστα συνοδευτικά με εκδοχές που είχαν ωραία γεύση αλλά δεν δούλευαν ενάντια στον στόχο μου. Με αυτόν τον τρόπο, δεν ένιωσα ποτέ ότι στερούμαι τις γεύσεις που μου αρέσουν».
Ο «κανόνας των 24 ωρών» με κράτησε σταθερό στην πορεία μου
«Τα επίπεδα του κινήτρου μου παρουσίαζαν σκαμπανεβάσματα, ειδικά στην αρχή. Κάθε φορά που ήθελα να τα παρατήσω, έλεγα στον εαυτό μου: “Αν νιώθεις το ίδιο και αύριο, μπορείς να σταματήσεις. Απλώς βγάλε τη σημερινή μέρα”.
Μέχρι να λήξει αυτή η “προθεσμία”, είχα ήδη εστιάσει ξανά στους στόχους μου. Σταδιακά, κατάλαβα ότι η απογοήτευση και η έλλειψη διάθεσης είναι παροδικές καταστάσεις και έμαθα να τις ξεπερνώ. Καθώς οι μέρες έγιναν εβδομάδες και οι εβδομάδες μήνες, δεν τα παράτησα ποτέ—παρόλο που πάντα έδινα στον εαυτό μου την επιλογή του “κανόνα των 24 ωρών”. Απλώς δεν τον χρησιμοποίησα ποτέ».
@trehubbard♬ Healing in Stillness – 고요 속의 치유 – 만물상 아저씨
