Για χρόνια, ένας άνδρας έδινε την ίδια μάχη ξανά και ξανά: έχανε βάρος για να νιώσει καλύτερα και στη συνέχεια ξαναέπαιρνε τα κιλά που είχε χάσει. Ήταν παγιδευμένος σε έναν φαύλο κύκλο, ώσπου μια πρόταση από το φιλικό του περιβάλλον άλλαξε τα δεδομένα. Πλέον ακολουθεί έναν νέο τρόπο ζωής φροντίζοντας περισσότερο τον εαυτό του.
Η μάχη με τα κιλά και η ρίζα του προβλήματος
Ύστερα από αμέτρητες προσπάθειες να χάσει βάρος, ο Matthew Castillo είχε φτάσει στο σημείο να μην ξέρει τι άλλο να δοκιμάσει. Σε μία φάση της ζωής του έχασε 75 κιλά και στη συνέχεια τα ξαναπήρε, ακολούθησε μια ακόμη αποτυχημένη απώλεια 45 κιλών ενώ στο πλαίσιο μιας τρίτης αποτυχημένης προσπάθειας έχασε 35 κιλά.
«Κάθε χρόνο ξεκινούσα δυναμικά, αλλά στο τέλος τα κιλά επέστρεφαν», ανέφερε ο άνδρας, περιγράφοντας ότι ήταν εγκλωβισμένος σε έναν φαύλο κύκλο που έμοιαζε αδύνατο να σπάσει. Όπως εξηγεί, η ρίζα του προβλήματος βρισκόταν στη σχέση του με το φαγητό. «Ανυπομονούσα υπερβολικά για κάθε γεύμα… ήταν κάτι βαθιά χαραγμένο μέσα μου». Το φαγητό τον ηρεμούσε, ενώ όταν το απέφευγε, τον κατέκλυζαν το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα.
Η καθημερινότητά του ήταν γεμάτη νυχτερινές επιδρομές σε fast food, με εξόδους που συχνά κατέληγαν σε ένα ακόμα γεύμα τα ξημερώματα. Σταματούσε να τρώει μόνο όταν το σώμα του διαμαρτυρόταν. «Δεν έφτανα ποτέ στο σημείο να πω “χόρτασα”. Έψαχνα πάντα αυτό το αίσθημα της απόλυτης πληρότητας», παραδέχεται.
Ήθελε να αλλάξει τρόπο ζωής, αλλά είχε καταλάβει πως ό,τι κι αν δοκίμαζε δεν θα απέδιδε. Η σχέση του με το φαγητό ήταν πιο δυνατή απ’ όσο μπορούσε να διαχειριστεί ο ίδιος. Ένιωθε παγιδευμένος, μέχρι που ένας συνάδελφός του τού πρότεινε μια διαφορετική προσέγγιση.
Μια νέα προσέγγιση που βοήθησε στην απώλεια βάρους
Αν και το βάρος του Castillo παρουσίαζε συχνά διακυμάνσεις, ακολουθούσε πάντα έναν δραστήριο τρόπο ζωής. «Στη Β’ Λυκείου ήμουν 113 κιλά», θυμάται. «Αλλά ήμουν δυνατός, πήγαινα γυμναστήριο και έκανα διάφορες δραστηριότητες».
Συνέχισε να κινείται καθ’ όλη τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του, παίζοντας ποδόσφαιρο, μπάσκετ, σόφτμπολ και χάντμπολ. Ωστόσο, όταν έφτασε τα 260 κιλά, ένιωσε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. «Αρχίζεις να αναπνέεις βαριά και δεν μπορείς να τρέξεις…». Ο άνδρας δυσκολευόταν να βρει μια λύση στο πρόβλημά του.
Η απόφαση που άλλαξε τα δεδομένα
Η λύση για τον τότε 48χρονο ήρθε μέσω ενός συναδέλφου του. «Πάντα γνώριζα για τη χειρουργική επέμβαση με στόχο την απώλεια βάρους», λέει ο Castillo. Όμως, ο φίλος του έδωσε το κίνητρο που χρειαζόταν για να έρθει σε επαφή με έναν βαριατρικό χειρουργό. Ο στόχος ήταν η επέμβαση SADI (Single Anastomosis Duodenal Ileostomy).
«Είχα επισκεφθεί μερικούς γιατρούς και μου είπαν ότι έπρεπε να χάσω 90 με 110 κιλά προτού καν με χειρουργήσουν. Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα: αν μπορούσα να χάσω τόσα κιλά μόνος μου, γιατί να χρειαστώ το χειρουργείο; Είχα αρχίσει να αποθαρρύνομαι. Τότε με παρέπεμψαν στον Dr. David Buchin». Και όλα άλλαξαν.
Ο διευθυντής βαριατρικής χειρουργικής στο Huntington Hospital ζήτησε και πάλι από τον Castillo να χάσει βάρος, καθώς «η χειρουργική επέμβαση σε αυτόν τον δείκτη μάζας σώματος (BMI) μπορεί να είναι επικίνδυνη». Ωστόσο, δεν του ζήτησε να χάσει τόσα πολλά όσα οι προηγούμενοι γιατροί. Έτσι, ο Castillo ακολούθησε μια υγρή δίαιτα για έξι εβδομάδες πριν από την επέμβαση και έχασε 45 κιλά.
«Η υγρή δίαιτα βοηθά στην απώλεια βάρους, αλλά επίσης συρρικνώνει το μέγεθος του ήπατος, καθιστώντας το χειρουργείο πολύ πιο εύκολο για εμάς», λέει ο Buchin. Το ήπαρ βρίσκεται πάνω από το στομάχι, οπότε κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός έπρεπε να το μετακινήσει ελαφρά. Η μείωση του μεγέθους του ήπατος —το οποίο συχνά είναι διογκωμένο λόγω λίπους σε άτομα με παχυσαρκία— έδωσε στον γιατρό καλύτερη ορατότητα.
Η επέμβαση SADI του Castillo τον Σεπτέμβριο του 2024 ξεκίνησε όπως όλες οι παρόμοιες επεμβάσεις, με μια γαστρεκτομή (μερική αφαίρεση του στομάχου). Ακολούθησε το bypass, όπου ο Buchin συνέδεσε το μικρότερο πλέον στομάχι του Castillo με το τελευταίο τμήμα του λεπτού εντέρου, παρακάμπτοντας ένα μεγάλο μέρος του. Σύμφωνα με την Cleveland Clinic, «αυτό επιτρέπει στο έντερο να απορροφά λιγότερες θερμίδες και θρεπτικά συστατικά».
Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Ο Castillo παρέμεινε στο νοσοκομείο μόνο δύο ημέρες και δεν ένιωσε ιδιαίτερο πόνο.
Αλλαγές στον τρόπο ζωής μετά το χειρουργείο για την απώλεια βάρους
Μετά από δύο εβδομάδες αυστηρής δίαιτας μόνο με υγρά και στη συνέχεια μια περίοδο κατανάλωσης μαλακών τροφών —ώστε να αποφευχθεί η διάταση ή η διάτρηση του νέου, μικρότερου στομάχου του— ο Castillo επέστρεψε στις αγαπημένες του γεύσεις, καταναλώνοντας όμως πολύ μικρότερες ποσότητες.
Η σημασία της πρωτεΐνης στη διατροφή
Η προτεραιότητά του πλέον είναι η πρωτεΐνη. Ο Dr. Buchin, συνιστά στον Castillo να στοχεύει σε 80 έως 100 γραμμάρια πρωτεΐνης καθημερινά, σε συνδυασμό με σύνθετους υδατάνθρακες, λαχανικά και φρούτα. Παρόλο που ο άνδρας δυσκολεύεται μερικές φορές να φτάσει σε αυτόν τον στόχο λόγω ναυτίας μετά το φαγητό, βρίσκει σταδιακά τον ρυθμό του επιλέγοντας συγκεκριμένες τροφές:
- Πρωινό: Αυγά και τυρί.
- Μεσημεριανό: Τονοσαλάτα.
- Βραδινό: Γαλοπούλα ή κοτόπουλο.
- Σνακ: Αγγούρια, σταφύλια και μπανάνες.
Η πορεία προς το ιδανικό βάρος
Σήμερα, ζυγίζοντας 124 κιλά, ο Castillo σημειώνει σταθερή πρόοδο προς το βάρος-στόχο των 90-100 κιλών.
Εκεί που κάποτε δυσκολευόταν να ανέβει τις σκάλες του σπιτιού του και χρειαζόταν συχνά διαλείμματα για να καθαρίσει, τώρα περιποιείται με ευκολία την αυλή του και πηγαίνει στο γυμναστήριο τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα. «Είμαι πολύ πιο δραστήριος», δηλώνει ο ίδιος. Επιπλέον, τα έλκη στα πόδια του, που είχαν προκληθεί από το υπερβολικό βάρος, παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση.
Παρά την επιτυχία, ο Castillo τονίζει ότι το χειρουργείο δεν ήταν μια «μαγική λύση». Βελτίωσε την ποιότητα ζωής του και του χάρισε την απώλεια βάρους που πάντα επιθυμούσε, όμως ο ίδιος συνεχίζει την προσπάθεια για πιο υγιειενές διατροφικές συνήθειες. Όπως αναφέρει, «τα πόδια μου έχουν ακόμα κάποια ζητήματα που διαχειρίζομαι, αλλά ελπίζω ότι όλα θα πάνε καλύτερα στη συνέχεια».
