Υπέρ των δανειοληπτών που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη για τον τρόπο υπολογισμού των τόκων κατέληξε η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (σε διάσκεψη), με μεγάλη πλειοψηφία.
της Άννας Κανδύλη
Έτσι, ο υπολογισμός των οφειλόμενων τόκων για τα κόκκινα δάνεια θα υπολογίζεται πλέον στη μηνιαία δόση τους και όχι στο σύνολο του ποσού, όπως επιδίωκαν οι εταιρείες διαχείρισης –funds κάτι το οποίο επιβάρυνε σημαντικά τους δανειολήπτες.
Σύμφωνα πληροφορίες, κατά τη διάσκεψη, 35 δικαστές τάχθηκαν υπέρ των δανειοληπτών που υπάχθηκαν στο νόμο Κατσέλη και ακόμη 12 υπέρ των funds.
Πλέον αναμένεται πλέον η καθαρογραφή της απόφασης προκειμένου να γίνει γνωστό το σκεπτικό των δικαστών.
Λυρίτσης: Απόφαση με βαθιά θεσμικό και ταυτόχρονα κοινωνικό ορόσημο
«Η σημερινή απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου αποτελεί ένα βαθιά θεσμικό και ταυτόχρονα κοινωνικό ορόσημο. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη ερμηνευτική κρίση, αλλά για μια απόφαση με πραγματικό αποτύπωμα στη ζωή χιλιάδων πολιτών, που για χρόνια δοκιμάστηκαν από την υπερχρέωση και βρήκαν στον ν. 3869/2010 το τελευταίο καταφύγιο προστασίας και αξιοπρέπειας» τονίζει ο Δημήτριος Α. Λυρίτσης, μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων – παραστάς δικηγόρος στη δίκη για την απόφαση της Ολομέλειας του ανώτατου δικαστηρίου σχετικά με τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη.
Όπως υπογραμμίζει, «με ευρύτατη πλειοψηφία και τη σαφή τοποθέτησή του στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν να απογυμνωθούν εκ των υστέρων από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Επιβεβαιώνει ότι η δικαστική προστασία δεν είναι τυπική υπόσχεση, αλλά ουσιαστική εγγύηση – και ότι το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των ισχυρών. Η απόφαση αυτή είναι, πρωτίστως, μια νίκη των αδύναμων απέναντι στους ισχυρούς» και προσθέτει: «Μια νίκη της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη χρηματοοικονομική ισχύ. Μια υπενθύμιση ότι η έννομη τάξη δεν ανέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο μηχανισμό επιβάρυνσης. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, που με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και νομική επάρκεια ανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική άποψη αλλά μια κοινωνική ανάγκη. Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και τις πιο άνισες συγκρούσεις».
«Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή συνιστά και μια βαθιά δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει νόημα ακόμη και όταν συγκρούεται με κατεστημένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Κυρίως, όμως, δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και περίμεναν – συχνά για χρόνια – να επιβεβαιωθεί ότι δεν είχαν άδικο να ελπίζουν. Η σημερινή απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες: ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να νικά», προσθέτει στη δήλωσή του.