FT: Το Eurogroup ζητά από την Ελλάδα το… αδύνατο

Η ιστορική εμπειρία, όχι μόνο η ελληνική αλλά αυτή μιας τυπικής ανεπτυγμένης χώρας, είναι ασύμμετρη με το μονοπάτι δημοσιονομικών πλεονασμάτων που θα κάνουν το χρέος της Ελλάδας βιώσιμο, σύμφωνα με την ανάλυση των Jeromin Zettelmeyer, Eike Kreplin και Ugo Panizza, του Peterson Institute.Χάρη στους ευνοϊκούς όρους της διακρατικής χρηματοδότησης (GLF), του EFSF και του ESM, πληρώνει πραγματικό επιτόκιο κάτω του 2%. Αν κλειδώσει αυτό το επιτοκιακό κόστος για παρατεταμένη χρονική περίοδο, το βάρος του χρέους σταδιακά θα μειωθεί. Το μόνο που θα χρειαστεί είναι η ονομαστική ανάπτυξη της οικονομίας να μείνει πάνω από το 2% και ο προϋπολογισμός (εξαιρουμένων των πληρωμών για τόκους) να παραμείνει σε ελαφρύ πλεόνασμα (το εάν αυτό θα είναι αρκετό για την κοινωνία που υπέφερε περισσότερο από σχεδόν κάθε χώρα του κόσμου σε καιρό ειρήνης είναι άλλη ερώτηση…).Τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο αβέβαια, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν συνέχιζε να στηρίζεται στους ευνοϊκούς όρους χρηματοδότησης και έπρεπε να βγει στις αγορές. Η ιταλική κυβέρνηση πληρώνει πραγματικό επιτόκιο περίπου 2,7% και η πορτογαλική 3,3%. Επιβάλλοντας 3%, τον μέσο όρο των παραπάνω (χαμηλών) ποσοστών, στην Ελλάδα, θα αυξήσει τον λογαριασμό των τόκων για τη χώρα πάνω από 50%, σχεδόν διπλασιάζοντας το συνολικό έλλειμμα της χώρας.Διαβάστε περισσότερα στο enikonomia.gr