Αν ο σύντροφός σας ήθελε να σας παντρευτεί, αλλά ζούσε με μια πραγματικά «εφιαλτική» οικογένεια, θα του ζητούσατε να αγοράσει ένα δεύτερο σπίτι, ώστε να μη χρειαστεί να ζήσετε κι εσείς μαζί με τους δικούς του ανθρώπους;
Ο σύντροφος αυτής της γυναίκας είναι ένας πλούσιος δικηγόρος, αρκετά μεγαλύτερός της, και το τελευταίο διάστημα οι δυο τους συζητούν σοβαρά το ενδεχόμενο του γάμου. Αυτή την περίοδο, εκείνος ζει μαζί με την ενήλικη κόρη του. Η κόρη του συντρόφου της είναι κακομαθημένη, ατημέλητη και ιδιαίτερα αγενής.
Όταν τη γνώρισε για πρώτη φορά, προσπάθησε να της φερθεί όσο πιο γλυκά γινόταν, πιστεύοντας πως απλώς ήταν απότομη στον τρόπο της. Όμως, βλέποντας τη νεαρή να ξεσπά σαν μικρό παιδί και να συνεχίζει την απαράδεκτη συμπεριφορά της, κατάλαβε πολύ γρήγορα πως είχε να κάνει με πραγματικό εφιάλτη.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μαζί με τον σύντροφό της και την κόρη του ζει και η 95χρονη μητέρα του. Ο ίδιος της είπε πως, όταν παντρευτούν, θα προσλάβει έναν άνθρωπο πλήρους απασχόλησης, ο οποίος θα μένει στο σπίτι και θα φροντίζει τη μητέρα του.
Η ίδια βγαίνει μαζί του εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, όμως και μόνο η σκέψη να μετακομίσει στο σπίτι του και να ζήσει κάτω από την ίδια στέγη με την κόρη και την ηλικιωμένη μητέρα του την κάνει να ασφυκτιά.
«Θέλω να νιώθω ασφαλής στο σπίτι μας»
«Έχει επίσης στην ιδιοκτησία του αρκετά ακίνητα και σκέφτηκα: γιατί να μην του ζητήσω να μετακομίσουμε σε ένα από τα άλλα σπίτια του και να το κάνουμε το “σπίτι του γάμου μας”; Το μόνο που ζητάω είναι λίγη ιδιωτικότητα και να μπορώ να νιώθω ασφαλής στον δικό μου χώρο», εξήγησε.
«Και, για να είμαι ειλικρινής, περνάω κάθε Σαββατοκύριακο στο σπίτι του, αφού και οι δύο είμαστε πολυάσχολοι τις καθημερινές, όμως δεν νιώθω πραγματικά ασφαλής εκεί. Εκείνος μπορεί ανά πάσα στιγμή να φροντίζει τη μητέρα του, να την παίρνει μαζί του όπου θέλει, αλλά και να επικοινωνεί μαζί της μέσω τηλεφώνου και μηνυμάτων ή ακόμη και να την επισκέπτεται όποτε θέλει.
Μπορεί επίσης να κρατήσει το σημερινό του υπνοδωμάτιο, ώστε να μπορούμε να κοιμόμαστε και στα δύο σπίτια, έχοντας όμως ένα νέο, κύριο σπίτι ως συζυγική μας κατοικία. Θα ζητούσα πάρα πολλά; Εσείς τι πιστεύετε; Νιώθω πως θα αισθανόμουν πολύ πιο ασφαλής αν μετακομίζαμε μαζί σε ένα άλλο σπίτι, ενώ εκείνος θα είχε απόλυτη ελευθερία να φροντίζει τη μητέρα του και εγώ θα μπορούσα να διατηρήσω τον δικό μου, ιδιωτικό χώρο».
Ο σύντροφός της δεν έχει ζήσει ποτέ μακριά από τη μητέρα του, ούτε καν κατά τη διάρκεια του πρώτου του γάμου. Η ίδια παραδέχεται πως ίσως αποτελεί ένα τεράστιο βήμα για εκείνον να φύγει επιτέλους από το πατρικό του σπίτι.
Δεν είναι πάντως παράλογο να θέλει ένα δικό της σπίτι, ώστε να έχει τον προσωπικό χώρο και την ιδιωτικότητά της…