• Φωτεινή Δάρρα: «Η Βάνου μου είχε πει: Αλίμονο αν οι καλοί τραγουδιστές δεν έλεγαν τραγούδια καλών τραγουδιστών!»

    2:45 μμ, Πέμπτη 08 Μάρ 2018 2:45 μμ, Πέμπτη 08 Μάρ 2018

    ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ

    Του ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΟΥΖΙΩΤΗ

    Η Φωτεινή Δάρρα ενώ ετοιμάζεται για το ραντεβού που μας δίνει στο «Παλλάς» στις 19 Μαρτίου, όπου θα ερμηνεύσει μεγάλες επιτυχίες της μοναδικής Τζένης Βάνου, μιλά για όλα και απαντά στα «πυρά» που δέχεται με λόγια που της είχε πει εκείνη!

    Μετά τη sold out παράσταση «Τα τραγούδια της Τζένη Βάνου με τη Φωτεινή Δάρρα» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης,η ερμηνεύτρια πρόκειται να παρουσιάσει την εν λόγω δουλειά ανανεωμένη στο «Παλλάς» με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του «μαιτρ» Δημήτρη Παπάζογλου. Η ίδια μας μιλά για το ελκυστικότατο«στοίχημά» της, μοιάζοντας να περνά την καλύτερη εποχή της τόσο στην επαγγελματική της ζωή, όσο και στην προσωπική της ζωή...

    -Να ξεκινήσουμε από την εμφάνιση που ετοιμάζεσαι να κάνεις στο θέατρο Παλλάς ερμηνεύοντας τραγούδια της Τζένης Βάνου. Πες μου πώς και από ποιόν γεννήθηκε αυτή η ιδέα για να φτιαχτεί αυτή η δουλειά, Φωτεινή.

    -Την Τζένη Βάνου την γνώρισα σε μια τηλεοπτική εκπομπή όπου μου ζήτησαν να τραγουδήσω δικά της τραγούδια. Είχε προηγηθεί μια ολόκληρη ραδιοφωνική εκπομπή όπου ο Γιώργος Τσάμπρας μου ζήτησε να επιλέξω και να πω μερικά τραγούδια από το ρεπερτόριό της .

    Τραγούδησα μπροστά της το «Εδώ τελειώνει ο ουρανός». Μόλις τελείωσα, με τρεμάμενη φωνή της είπα στον αέρα: «Δεν ξέρω πως το τόλμησα αυτό». Και εκείνη μου είπε «Πολύ καλά έκανες! Αλίμονο εάν καλοί τραγουδιστές δεν λένε τραγούδια καλών τραγουδιστών». Η ίδια με παρότρυνε να κάνω έναν ολόκληρο δίσκο με τραγούδια αυτής της εποχής. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τη Lyra και έγινε πλατινένιος σε πωλήσεις. Την είχα πρωτοδεί όταν ήμουν δεκατεσσάρων σε ένα μικρό μαγαζάκι που διατηρούσε στη Ν.Σμύρνη. Δεν της το είπα ποτέ όταν τη γνώρισα...

    -Ανήκε στις αγαπημένες σου ερμηνεύτριες η Τζένη Βάνου;

    -Nαι. Όπως και για τους περισσότερους τραγουδιστές. Ήταν μια φωνή φαινόμενο, με απίστευτες φυσικές ικανότητες και πολύ όμορφο ηχόχρωμα.

    -Έχει σπουδαίο ρεπερτόριο.Υπάρχει κάποιο τραγούδι της που να του έχεις μεγαλύτερη αδυναμία;

    -Κατά καιρούς «κολλάω» με διάφορα, είτε από την πρώτη είτε από τη δεύτερη περίοδο της καριέρας της. Τώρα μου αρέσει πολύ το «Έρωτά μου ανεπανάληπτε». Η μεγάλη μου αδυναμία όμως είναι το «Τώρα» από την ταινία «Κορίτσια για φίλημα». Κέρδισε το δεύτερο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το δεύτερο. Αν είναι δυνατόν! Αυτό το απίστευτο τραγούδι στάθηκε η αφορμή για να μελετήσω αυτό το είδος τραγουδιού (το ελαφρό) και έβαλα στόχο να καταφέρω να το τραγουδήσω στον τόνο του! Αλήθεια μου φάνταζε τότε σχεδόν αδύνατον... Σήμερα είναι από τα δυσκολότερα που τραγουδάω στο πρόγραμμα.

    -Πρόκειται για μια παράθεση τραγουδιών της ή για μια δουλειά που «φωτίζει»τη ζωή και το έργο της; Είναι μόνο τραγούδι ή έχει και πρόζα;

    -Το δεύτερο. Η Τζένη Βάνου είχε μια ταραγμένη ζωή που ο κόσμος γνωρίζει μόνο λίγο. Επιλέξαμε να φωτίσουμε κάποια κομμάτια της ζωής της που ενισχύουν το μύθο της μέσα από τις δυσκολίες και τις ανατροπές.Ήταν αδιαμφισβήτητα η Έντιθ Πιάφ της Ελλάδα από όλες τις απόψεις.

    -Βλέπουμε κατά καιρούς βιογραφίες επί σκηνής, αλλά δύσκολα ξεφεύγουν από τα όρια της «αγιογραφίας». Συμφωνείς σ’αυτό;

    -Θεωρώ πως είναι μεγάλη ευθύνη να μιλήσεις για κάποιον σπουδαίο, ειδικά μετά θάνατον. Από την άλλη, πιστεύω πως όλο αυτό πρέπει να έχει μια αλήθεια. Ακόμα και οι αδυναμίες πολλές φορές ενισχύουν τον μύθο κάποιου. Σίγουρα πάντως κάνουν τη ζωή του -άρα και τη βιογραφία του- πιο ενδιαφέρουσα. Όλα όσα αναφέρονται στην παράσταση, μου τα μετέφεραν οι δικοί της άνθρωποι. Ο γιος της, ο Μίμης Πλέσσας, φίλοι και δημοσιογράφοι από το κοντινό της περιβάλλον. Κυρίως όμως τα θυμάμαι γιατί τη γνώρισα από κοντά.

    -Με σκηνοθέτη τον Δημήτρη Παπάζογλου...

    -Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης επιμελήθηκα τα κείμενα και μια υποτυπώδη σκηνοθεσία. Στην παράσταση της Αθήνας έρχεται ο Δημήτρης Παπάζογλου να βάλει κι αυτός τη δική του υπογραφή σε ένα θέαμα που μεγαλώνει για να φιλοξενηθεί από το θέατρο «Παλλάς». Μαζί με τον Γιάννη Αθητάκη και τέσσερις ταλαντούχες κοπέλες(Μαρία Γεροδήμου, Ζωή Βατίστα, Χριστίνα Ελληνοδέλη και Αγγελική Κουτελέκου) που τραγουδούν και χορεύουν, θα ζωντανέψουμε για δύο ώρες στιγμές από περασμένες εποχές και από τη ζωή της Ευγενίας Βραχνού γνωστής ως Τζένη Βάνου. Ο Δημήτρης είναι πολύ έμπειρος στο μουσικό θέατρο έχοντας χορογραφήσει και σκηνοθετήσει καλλιτέχνες όπως η Μαρινέλα και η Αλίκη Βουγιουκλάκη επί σειρά ετών. Έχει δουλέψει στο Παρίσι με σπουδαίους καλλιτέχνες. Νιώθω πως θα το απογειώσει. Άλλωστε ταιριάζουμε πολύ!

    -Η Θεσσαλονίκη αγκάλιασε πολύ θερμά τη συναυλία σου. Είναι δύσκολο κι άκρως απαιτητικό το κοινό της συμπρωτεύουσας, άρα πέρασες από δύσκολες «εξετάσεις»...

    -Πολύ! Δεδομένου ότι η Θεσσαλονίκη ήταν η καλλιτεχνική της πατρίδα, αφού ξεκίνησε από το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και αργότερα έζησε πολλά χρόνια εκεί για χάρη του μεγάλου της έρωτα που ήταν Θεσσαλονικιός! Αλλά κυρίως γιατί στο χώρο μας λένε όλοι: «αν πάει καλά στη Θεσσαλονίκη, θα πάει παντού!»Όλα τα χρόνια της μέχρι τώρα πορείας μου η Θεσσαλονίκη ήταν για μένα ένας τόπος που με αγάπησε πολύ! Από τα πρώτα μου κιόλας βήματα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

    -Τώρα έρχεται το Παλλάς, ένα θέατρο- κόσμημα...

    -Είναι το γούρι μου το Παλλάς! Όταν είχα πρωτοτραγουδήσει εκεί αυτά τα τραγούδια οι παραστάσεις είχαν γίνει sold out. Ο κόσμος τα είχε αγαπήσει πολύ. Τώρα επιστρέφω εκεί ξανά, σε μια πιο ώριμη φάση μου, για μια ακόμα πιο ολοκληρωμένη παράσταση, με την υποστήριξη και την εγγύηση των Θεατρικών σκηνών.

    -Πάμε να παίξουμε με τίτλους αγαπημένων τραγουδιών της Βάνου! Το «Αγόρι μου» σε ποιον το αφιερώνεις από καρδιάς;

    -Τη στιγμή που το λέω νιώθω ότι είναι σαν να το τραγουδάνε όλες οι γυναίκες στην αίθουσα, σαν να το ψιθυρίζουν στο αυτί του αγαπημένου τους ή αναπολούν τις φορές που το έκαναν. Είναι ότι πιο γλυκό να πεις τον έρωτά σου «Αγόρι μου». Το αφιερώνω σε όλους τους άντρες που κάνουν τις γυναίκες τους να αισθάνονται για πάντα κορίτσια.

    -«Αν είναι η αγάπη αμαρτία». Μπορεί να είναι...αμαρτία ποτέ η αγάπη;

    -Η αγάπη όχι. Ο έρωτας όμως έχει κάτι το τόσο δυνατό και ανεξέλεγκτο που μοιάζει με αμαρτία. Είναι παράδοση άνευ όρων, είναι ολοκληρωτική διεκδίκηση, είναι εκχώρηση του εαυτού μας. Je suis malade (είμαι άρρωστη,όταν δεν είσαι εδώ) λέει το τραγούδι του Serge Lama και νομίζω τα λέει όλα...

    -«Αν σ’ αρνηθώ αγάπη μου».Τι ωραίο να το λέει κανείς. Μοιάζουν «μεγάλα» αυτά για τη ζωή μας;

    -Σημασία δεν έχουν οι όρκοι, σημασία έχει η ευτυχία. Οι όρκοι είναι σε όλες τις εποχές μεγάλο πράγμα. Σήμερα πιο δύσκολα τους δίνουν οι άνθρωποι γιατί φοβούνται... Εγώ πιστεύω πως ένα μεγάλο μέρος του κόσμου φοβάται να πονέσει,αλλά παρόλα αυτά ζητάει απεγνωσμένα να νιώσει.

    -«Σ΄αγαπώ κι η αγάπη αυτή με πεθαίνει». Παίζει «πρωταγωνιστικό» ρόλο στη ζωή σου η αγάπη;

    -Η αγάπη ναι! Τον μεγαλύτερο. Αν δεν αγαπώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

    -Υπάρχουν σήμερα τραγουδίστριες σαν την Τζένη Βάνου;

    -Ο χρόνος θα το δείξει πόσο αξίζουμε όλοι μας. Αυτό που έχει σημασία να δούμε είναι εάν γράφονται τραγούδια ανάλογα με τότε και αν υπάρχουν φορείς που θα στηρίξουν φωνές που θα γράψουν ιστορία.Υπάρχει άραγε αυτός που θα αναγνωρίσει και θα προβάλλει τον Μπιθικώτση του σήμερα; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα.

    -Μιούζικαλ γίνονται πολλά.Σου έχουν γίνει προτάσεις να παίξεις σ’αυτά; Θες να κάνεις;

    -Θέλω πολύ! Δεν ξέρω αλλά μάλλον θεωρούν πολύ συγκεκριμένη την μέχρι τώρα πορεία μου και διστάζουν να μου το προτείνουν. Όμως το μιούζικαλ είναι η μεγάλη μου αγάπη. Σπούδασα υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αθηνών, τραγούδι στο εθνικό Ωδείο και musical στο Royal Academy στο Λονδίνο.

    -Αν σου έδιναν...πράσινο φως να επιλέξεις εσύ το μιούζικαλ που θα ανέβαινε με σένα πρωταγωνίστρια ποιο θα ήταν αυτό;

    Τo Phantom of the opera.

    -Τι ονειρεύεται επαγγελματικά η Δάρρα;

    -Τίποτα συγκεκριμένο. Δεν είμαι καθόλου στρατηγική, αφήνω τα πράγματα να κυλάνε φυσικά. Μέχρι τώρα έχω κάνει τις πιο «τρελές»επαγγελματικές επιλογές που εκ πρώτης όψεως φαίνονταν αντιεμπορικές. Όμως πολύς κόσμος τις αγκάλιασε. Πάνω από όλα θέλω να συνεχίσω να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ.

    -Και τι ονειρεύεται η Φωτεινή;

    -Να είναι ευτυχισμένη η κόρη μου, να τη δω να μεγαλώνει και να είμαι κοντά της, να αγαπώ και να αγαπιέμαι, να αντέξω τις δυσκολίες της ζωής και να γεράσω με αξιοπρέπεια.

    -Η κόρη σου είναι ό,τι πιο ακριβό έχεις στη ζωή σου;

    -Ναι. Καμία επιτυχία, κανένα χειροκρότημα, καμία διάκριση δεν μπορεί να σταθεί πάνω από τη Ρωξάνη μου. Τα παιδιά είναι η απόδειξη ότι υπάρχει Θεός!Πάντα τα αγαπούσα και βοηθούσα εθελοντικά σε ιδρύματα που φιλοξενούν πονεμένα παιδιά. Από τότε που γέννησα την κόρη μου αισθάνομαι ακόμα πιο πολύ, ότι όλα τα παιδιά του κόσμου είναι και δικά μου.

    -Πάμε να σταθούμε στην εικόνα σου. Βγαίνει προς τα έξω μια εικόνα «ντίβας»- απόμακρης κλπ, πράγμα που δεν ισχύει από ότι ξέρω.Είσαι «κανονικός» άνθρωπος, έτσι;

    -Πιο ...κανονικός δεν υπάρχει. Με την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τα προβλήματα της καθημερινότητας...όλα. Πάνω από όλα για μένα είναι οι άνθρωποι που αγαπώ, η ευτυχία τους. Περνάω πολύ χρόνο με την κόρη μου και απολαμβάνω κάθε στιγμή της. Δεν κάνω παρέα με πολλούς ανθρώπους του χώρου μου. Οι φίλοι μου στο χώρο είναι κυρίως οι μουσικοί μου και οι εκτός κάνουν όλοι άσχετες δουλειές. Κυκλοφορώ σε μικρά μαγαζιά και οι καλύτερές μου φίλες είναι γυμνάστριά και η μοδίστρα μου, που με τα χρόνια τη λέω «μανούλα». Νομίζω ότι το κοινό που με παρακολουθεί ζωντανά καταλαβαίνει ότι είμαι ένας ανοιχτός άνθρωπος. Γίνομαι ένα με τον κόσμο..Και για όσους δεν με γνωρίζουν, τους προσκαλώ να έρθουν να με γνωρίσουν από κοντά.

    -Εσύ και ο Τύπος. Σε έχει...πληγώσει;

    -Δεν παρακολουθώ πολύ τα δημοσιεύματα. Ξέρω ότι για όλους γράφονται και καλά και κακά. Είμαι δεκτική στην καλοπροαίρετη κριτική. Αυτή που στόχο έχει να καλυτερέψει τους καλλιτέχνες και τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα. Έχω δεχθεί μεταξύ άλλων υπέροχες κριτικές από διεθνή μέσα( BBC, CNN) για την παρουσία μου στον ΟΗΕ, την UNESCO, την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων και της eurovision k.a.Από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Μιχάλη Κακογιάννη, τη Βίκυ Μοσχολιού. Καταλαβαίνω βέβαια ότι δεν μπορεί να αρέσει η δουλειά μας πάντα και σε όλους και υπάρχουν ασφαλώς ευγενείς τρόποι να εκφραστεί αυτό... Υπάρχουν καλλιτέχνες που δέχθηκαν μεγάλο πόλεμο από τον Τύπο κάποιες φορές. Η ίδια η Βάνου είχε πει δημόσια ότι την κατηγόρησαν πως τραγουδούσε τα «καψούρικα» όταν ξεκίνησε να τραγουδάει λαικά τραγούδια. Η ιστορία απέδειξε πως δεν είχαν δίκιο...Σήμερα όλοι τραγουδούν τα τραγούδια της.

    Aυτό που έχει για μένα τη μεγαλύτερη αξία, είναι η αγάπη και η εκτίμηση των απλών ανθρώπων στο μακρύ χρονικό διάστημα. Προσκαλώ στο Παλλάς όλους να μας δουν από κοντά. Σκοπός μας είναι ο κόσμος να περάσει καλά. Να θυμηθεί, να τραγουδήσει, να συγκινηθεί! Αυτός είναι ο τελικός αποδέκτης για έναν καλλιτέχνη. Για την παράσταση με τα τραγούδια της Βάνου που έρχεται στο Παλλάς, κρατώ τα δημόσια λόγια της ίδιας της Βάνου στα αφτιά μου: « Αλίμονο αν καλοί τραγουδιστές δεν έλεγαν τραγούδια καλών τραγουδιστών» και την ευχαριστώ για ακόμα μια φορά.

    σχολίασε κι εσύ
    σχετικά άρθρα