Μια χώρα, δυο έθνη

Πρώτη καταχώρηση: 20/10/2014 - 21:57

Τελευταία δημοσίευση: 21/10/2014 17:00Υποκειμenikos

Μια χώρα, δυο έθνη

 

    Στοιχείο πρώτο: Σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας «Wealth-Χ» και της ελβετικής τράπεζας UBS, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 11 υπερδισεκατομμυριούχοι από 9 που είχαν καταμετρηθεί το 2013. Η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια (14,2 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας. 

    Στοιχείο δεύτερο: Στην περσινή έκθεση της «Wealth-Χ» όπου έγινε η καταγραφή των κατεχόντων περιουσία μεγαλύτερη των 30 εκατ. δολαρίων η Ελλάδα αναδείχτηκε «η χώρα με τον δεύτερο αυξανόμενο πληθυσμό πολυεκατομμυριούχων στην Ευρώπη» με 505 άτομα με περιουσία 60 δισ. δολάρια.

    Στοιχείο τρίτο: Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της ελβετικής τράπεζας «Credit Suisse» στην  Ελλάδα το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού συγκεντρώνει το 56,1% του εγχώριου πλούτου από το 48,6% που συγκέντρωνε το 2007.

    Στοιχείο τέταρτο: Όπως δημοσιεύτηκε πρόσφατα («Βήμα», 24/8/2014) στην Ελλάδα έχουν καταμετρηθεί 559 Κροίσοι με περιουσία 76 δισ. δολάρια ενώ τα κεφάλαια που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό ανέρχονται στα 140 δισ. ευρώ. Με άλλα σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων, 559 ολιγάρχες κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί στο 45% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας, ενώ τα κεφάλαια που έχουν βγει εκτός χώρας από τους «έχοντες» πλησιάζουν σχεδόν το 80% του συνολικού ΑΕΠ της Ελλάδας.

    Ας δούμε τώρα που, σε ποια χώρα, σε ποια εποχή, συμβαίνουν τα παραπάνω. Αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα όπου σύμφωνα με τις έρευνες οικογενειακών προϋπολογισμών της ΕΛΣΤΑΤ των ετών 2008 – 2013, τις οποίες ανέλυσε ο συνάδελφος Θ.Ηλιοδρομίτης, έχουν προκύψει τα εξής:

  • Τα νοικοκυριά με μηνιαίο εισόδημα κάτω από 750 ευρώ αυξήθηκαν κατά 451,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε ένα δωμάτιο αυξήθηκαν κατά 41,3%.
  • Τα νοικοκυριά που διαμένουν σε κατοικίες μικρότερες των 40 τμ αυξήθηκαν κατά 31,3%.
  • Τα νοικοκυριά με κεντρική θέρμανση μειώθηκαν κατά 48,5%.
  • Τα νοικοκυριά χωρίς καθόλου θέρμανση αυξήθηκαν κατά 252,3%.
  • Η μέση μηνιαία κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης μειώθηκε κατά 62,5%.
  • Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 243%….

    Συμπέρασμα 1ο: Η Ελλάδα των 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, όπου τα 6,3 εκατομμύρια βιώνουν το ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (στοιχεία Γραφείου Προυπολογισμού της Βουλής), έχει μετατραπεί σε ένα πειραματόζωο του πιο αδυσώπητου καπιταλισμού.

    Η κρίση αξιοποιήθηκε ώστε η Ελλάδα να μετατραπεί σε παγκόσμιο εργαστήριο αποθέωσης των αβυσσαλέων κοινωνικών ανισοτήτων.

    Η Ελλάδα κατάντησε σημαιοφόρος του κοινωνικού δαρβινισμού και του κεφαλαιοκρατικού δόγματος ότι είτε σε συνθήκες κρίσης είτε σε συνθήκες «ανάπτυξης» οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι.

    Συμπέρασμα 2ο: Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η διαπίστωση του Μπέντζαµιν Ντισραέλι, του για πολλά χρόνια πρωθυπουργού της Βρετανίας και μάλιστα της βικτωριανής εποχής, μοιάζει με ταξική… μαγνητική τομογραφία του καιρού μας: Υπάρχουν, έλεγε ο (και συντηρητικός) Ντισραέλι «δύο έθνη που µεταξύ τους δεν υπάρχει ούτε σχέση ούτε συµπάθεια και τα οποία δεν κυβερνώνται µε τους ίδιους νόµους (...). Τα δύο αυτά έθνη είναι οι πλούσιοι και οι φτωχοί».

    Επομένως κάθε «εθνική συνεννόηση» σε μια τέτοια Ελλάδα 

 - την Ελλάδα που έχει αναδειχτεί σε υπόδειγμα του κεφαλαιοκρατικού νόμου ότι στον καπιταλισμό σε κάθε χώρα υπάρχουν «δυο έθνη», το ολιγομελές έθνος των καταπιεστών, από τη μια και το πολυπληθές έθνος των καταπιεσμένων, από την άλλη-

    δεν μπορεί παρά να έχει ως προαπαιτούμενο για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των πολιτικών δυνάμεων που την επικαλούνται, την ξεκάθαρη τοποθέτησή τους στο ερώτημα: Με ποιο «έθνος» και για τα συμφέροντα ποιού «έθνους»;  

 

email: mpog@enikos.gr 

 

 

Αν βρίσκεσαι στο δρόμο ή δεν έχεις συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, αποθήκευσε τους τηλεφωνικούς αριθμούς του enikos.gr και στείλε μας τη φωτογραφία, το βίντεο ή το μήνυμά σου για να καταγγείλλεις, να πεις την άποψή σου ή και για να δείξεις αυτό που θέλεις.

Tηλ. 6944 05 05 05 και 6944 06 06 06

Άλλοι τρόποι επικοινωνίας με το enikos.gr:

 

e-mail: info@enikos.gr

Tηλ: 210 87 88 006-007-008

Fax: 210 87 88 200

Γράψε κι εσύ το δικό σου σχόλιο:

όνομα
e-mail
σχόλιο
 
 
*

To όνομα είναι υποχρεωτικό πεδίο. Το e-mail δεν θα εμφανίζεται.
To σχόλιο σας θα εμφανιστεί στο site με μια μικρή καθυστέρηση.
Η δημοσίευση του σχολίου σας θα ολοκληρωθεί μόλις επιβεβαιώσετε ότι εσείς είστε ο σχολιαστής, μέσα από το email σας.

Σχόλια (9)
  • ΒλαδίμηροςΠαρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014, 18:29
    Για τον "κξ" (Α΄μέρος)
    Φίλε «κξ»
    1) Μιλάς για ταξικό μίσος και κατηγορείς το ΚΚΕ ότι το «καλλιεργεί». Επειδή κι εγώ είμαι οπαδός του ταξικού μίσους, με τη μαρξιστική έννοια, θέλω να κάνω καναδυό διευκρινίσεις.
    Το ταξικό μίσος μπορεί να στρέφεται είτε ενάντια σε θεσμούς, είτε ενάντια σε πρόσωπα (είτε και στα δύο). Ο μαρξισμός «καλλιεργεί» το πρώτο είδος (και μόνο, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το δεύτερο), ο φασισμός (και ο αναρχισμός) το δεύτερο.
    Ο μαρξισμός έχει φιλοσοφία του το διαλεκτικό υλισμό. Λόγω του υλισμού του, θεωρεί τον άνθρωπο προϊόν των συνθηκών μέσα στις οποίες βρίσκεται και δίνει το μεγαλύτερο βάρος για τη συμπεριφορά του στις αντικειμενικές συνθήκες και όχι στην προσωπική του ενοχή. Γι’ αυτό και υιοθετεί τη βίαιη συμπεριφορά ενάντια σε πρόσωπα μόνο σαν απάντηση στη βία που ασκούν αυτά τα πρόσωπα και γενικότερα η εξουσία την οποία υπηρετούν.
    Οι μαρξιστές μισούν την αστυνομία, όχι τους αστυνομικούς, μισούν την αστική τάξη, όχι τους αστούς.
    Βάσει του υλισμού και της διαλεκτικής, η οποία διδάσκει ότι τα πάντα εξελίσσονται και αλλάζουν, το προλεταριάτο χρησιμοποιεί τη βία μόνο όταν είναι απόλυτα απαραίτητη και, όταν νικήσει, τιμωρεί παραδειγματικά μόνο τους πιο εξέχοντες παράγοντες του παλιού καθεστώτος, που με τη συμπεριφορά τους είχαν συγκεντρώσει πάνω τους, απόλυτα δικαιολογημένα, το λαϊκό μίσος κι αυτούς που είχαν διαπράξει τα μεγαλύτερα εγκλήματα ενάντια στο λαό. Τους υπόλοιπους αναλαμβάνει να τους διαπαιδαγωγήσει (όπως πρέπει να διαπαιδαγωγήσει και τα εκατομμύρια των μικροαστών, που είναι μολυσμένοι από την αστική ιδεολογία). Αυτό έχει διατυπωθεί πολύ εύστοχα με τη φράση «το προλεταριάτο δεν παίρνει την εξουσία για να εκδικηθεί».
    Θα αναφέρω δυο περικοπές από το Μαρξ σχετικά με το πώς εννοεί ο μαρξισμός το ταξικό μίσος.
    Α) Στον Πρόλογο της πρώτης έκδοσης του Κεφαλαίου, ο Μαρξ γράφει (κι αυτό το αποκαλώ «μαρξιστικό ανθρωπισμό) :
    Λίγα λόγια για να αποφευχθούν ενδεχόμενες παρεξηγήσεις. Τις μορφές του κεφαλαιοκράτη και του τσιφλικά δεν τις ζωγραφίζω καθόλου με ρόδινα χρώματα. Εδώ πρόκειται όμως μονάχα για τα πρόσωπα, εφόσον αποτελούν την προσωποποίηση οικονομικών κατηγοριών, που είναι φορείς καθορισμένων ταξικών σχέσεων ή συμφερόντων. Η δική μου η άποψη, που αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη των οικονομικών κοινωνικών σχηματισμών σα φυσικοϊστορική διαδικασία (προτσές), μπορεί λιγότερο από κάθε άλλη άποψη, να καθιστά υπεύθυνα τα ξεχωριστά άτομα για σχέσεις, των οποίων σχέσεων αυτά τα ίδια άτομα αποτελούν προϊόντα, όσο και αν μπορούν να υψωθούν, υποκειμενικά, πάνω από αυτές.
    Β) Από την Προσφώνηση της ΚΕ στην Ένωση των Κομμουνιστών το Μάρτη του 1850 :
    Οι εργάτες… πρέπει να δουλέψουν έτσι που να μην κατασταλεί ξανά, αμέσως μετά τη νίκη, ο άμεσος επαναστατικός αναβρασμός. Αντίθετα, πρέπει να τον διατηρήσουν όσο το δυνατόν πιο πολύ. Όχι μόνο δεν πρέπει να αντιδράσουν στις λεγόμενες ακρότητες, στα παραδείγματα λαϊκής εκδίκησης ενάντια σε μισητά πρόσωπα ή δημόσια κτίρια, με τα οποία συνδέονται μόνο μισητές αναμνήσεις, όχι μόνο πρέπει να ανέχονται αυτά τα παραδείγματα, αλλά πρέπει να πάρουν οι ίδιοι στα χέρια τους την καθοδήγησή τους.

    2) Ρωτάς αν είναι κακό να είναι κανένας πολύ πλούσιος. Η απάντηση είναι πολύ απλή : όχι, αν τα πλούτη του προέρχονται από την προσωπική του εργασία, χωρίς οφείλονται στην εκμετάλλευση άλλων ανθρώπων, π.χ., ένας μεγάλος καλλιτέχνης. Εσύ, όμως, βάζεις άλλο κριτήριο, δηλαδή, αν «αξίζει» να είναι πολύ πλούσιος! Και, φυσικά θα καταλήγεις ότι όλοι όσοι είναι πολύ πλούσιοι το «αξίζουν», σε αντίθεση με τους φτωχούς, ή τους πολύ φτωχούς, που δεν κατάφεραν να πλουτίσουν γιατί δεν «άξιζαν». Αν το πάμε έτσι, ο πλουσιότερος άνθρωπος όλων των εποχών θα έπρεπε να είναι ο Αινστάιν!
    Δυστυχώς, κατά γενικό κανόνα, ο πλούτος στην καπιταλιστική κοινωνία οφείλεται στην εκμετάλλευση και όχι στην «αξία». Ο πιο ηλίθιος γιος ενός βιομήχανου είναι σίγουρο ότι θα έχει πιο πολλά πλούτη από τον πιο έξυπνο γιο ενός εργάτη.
    Όσο γι’ αυτόν που «έφτιαξε την Κόκα Κόλα» και «ξεδίψασε τον πλανήτη», αν δεν υπήρχε το κεφάλαιο και τα εκατομμύρια των εργατών για να παραχθεί η Κόκα Κόλα, θα έπαιρνε το πολύ-πολύ ένα παράσημο για τη φαεινή του ιδέα και ένα μεγάλο ευχαριστώ από τους ανθρώπους που ξεδίψασε!
  • Τάσος Ζ.Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014, 14:09
    @IVAN
    και έζησαν αυτοί καλά και εσύ(εμείς) χειρότερα…. καληνύχτα!!!!!
  • ΒλαδίμηροςΠαρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014, 00:51
    Για τον "κξ" (Β' μέρος)
    Όσο για τον Ωνάση και το εμπορικό του δαιμόνιο, θα αναφέρω μόνο την άποψη του Ένγκελς για το εμπόριο γενικά και τους εμπόρους :
    «Ο πολιτισμός… δημιουργεί μια τάξη, που δεν ασχολείται πια με την παραγωγή, μα μόνο με την ανταλλαγή των προϊόντων – τους ε μ π ό ρ ο υ ς ... Εδώ παρουσιάζεται για πρώτη φορά μια τάξη που, χωρίς να συμμετέχει με έναν οποιοδήποτε τρόπο στην παραγωγή, παίρνει στα χέρια της τη γενική διεύθυνση της παραγωγής και υποτάσσει οικονομικά τους παραγωγούς, μια τάξη που κάνει τον εαυτόν της αναπόφευκτο μεσάζοντα ανάμεσα σε κάθε δυο παραγωγούς και εκμεταλλεύεται και τους δυο. Με το πρόσχημα ότι γλιτώνει τους παραγωγούς από τον κόπο και τους κινδύνους της ανταλλαγής, ότι επεκτείνει την τοποθέτηση των προϊόντων τους σε μακρινές αγορές, ότι γίνεται έτσι η χρησιμότερη τάξη του πληθυσμού, διαμορφώνεται μια τάξη από παράσιτα, από γνήσιους κοινωνικούς χαραμοφάηδες, που σαν αμοιβή για ελάχιστες πραγματικές υπηρεσίες, ξαφρίζει την κρέμα τόσο από την ντόπια, όσο κι από την ξένη παραγωγή, αποχτά τεράστια πλούτη και ανάλογη κοινωνική επιρροή και ακριβώς γι’ αυτό, στην περίοδο του πολιτισμού, καταχτά όλο νέες τιμές, όλο μεγαλύτερη εξουσία πάνω στην παραγωγή, ώσπου τέλος γεννά κι ένα δικό της προϊόν – τις περιοδικές εμπορικές κρίσεις.
    3) Για τον κρατισμό και το συναγωνισμό, συμφωνώ. Είμαι κατά του κρατισμού και υπέρ του ανταγωνισμού, γιατί έτσι αναπτύσσεται ο καπιταλισμός κι αυτό, όπως έχω εξηγήσει πολλές φορές, το θέλουν οι μαρξιστές γιατί δημιουργεί τις αντικειμενικές προϋποθέσεις για την ανατροπή του καπιταλισμού.
    Το αστείο, όμως, είναι ότι η αποφυγή της κρατικής παρέμβασης και ο ανταγωνισμός οδηγούν στο μονοπώλιο, αλλά, στο «φυσικό» μονοπώλιο, που προκύπτει από τον ανταγωνισμό και όχι στο «τεχνητό», που δημιουργείται με την κρατική παρέμβαση.
    Έτσι και ο αντικρατιστής οπαδός του καπιταλισμού και ο μαρξιστής μπορούν να είναι υπέρ της δημιουργίας «φυσικών» μονοπωλίων. Εκεί αρχίζουν οι απόψεις τους να διίστανται.
    Ο οπαδός του καπιταλισμού θα ζητήσει να παρθούν (από το κράτος) μέτρα κατά των μονοπωλίων. Ίσως να ζητήσει και την απαγόρευσή τους. Αφενός γιατί τα μονοπώλια καταργούν τον ανταγωνισμό (φυσικά, μόνο στον κλάδο που έχουν επικρατήσει) και αφετέρου γιατί διαισθάνονται ότι η μονοπωλιακή καπιταλιστική κοινωνία απέχει μια ανάσα (που λέγεται ανατροπή) από τη σοσιαλιστική κοινωνία.
    Ο μαρξιστής αντίθετα ζητάει να παραμείνουν τα μονοπώλια, αλλά, αν αλλάξουν χέρια, να κοινωνικοποιηθούν.
    4) Σωστά το λες ότι ο «κομμουνισμός είναι ο άκρατος κρατισμός». Γι’ αυτό και ένας μαρξιστής, ενώ όσο υπάρχει καπιταλισμός είναι άκρατος αντικρατιστής, όταν νικήσει η εργατική τάξη, μετατρέπεται σε άκρατο κρατιστή. Αυτό επιφανειακά φαίνεται σαν τραγική ασυνέπεια. Πρέπει, όμως, να σκεφτεί κανένας πως το αστικό κράτος είναι ο αντίποδας του εργατικού κράτους, όπως η εργατική τάξη είναι ο αντίποδας της αστικής.
    5) Το ταξικό μίσος δεν είναι καμιά κακόβουλη εφεύρεση του κ. Μπογιόπουλου, όπως και η ύπαρξη των τάξεων είναι αντικειμενικό γεγονός και όχι εφεύρεση των μαρξιστών. Τα διαμετρικά αντίθετα συμφέροντα εργάτη και καπιταλιστή είναι αυτό που δημιουργεί την ταξική αντίθεση, την ταξική έχθρα και το ταξικό μίσος.
    Το θέμα αν είναι οι Έλληνες αγαπημένοι, δεν είναι θέμα συναισθηματισμού, αλλά, ασυμβίβαστων οικονομικών συμφερόντων των αντιμαχομένων τάξεων.
    Το ταξικό μίσος πρέπει να σπέρνεται, αλλά, με την έννοια του μίσους κατά των θεσμών και όχι των προσώπων. Δυστυχώς, ο κ. Μπογιόπουλος το καλλιεργεί με την κακή του έννοια.
    Όσο για το έθνος, εκπροσωπείται πάντοτε από την πρωτοπόρα τάξη. Η αστική τάξη, όταν ήταν πρωτοπόρα – την εποχή των αστικών επαναστάσεων εκπροσωπούσε όλο το έθνος στην πάλη της ενάντια στην παλιά κοινωνία, τη φεουδαρχική. Όπου επικρατούσε και, καθώς άρχιζε να μεγαλώνει το προλεταριάτο και να της αμφισβητεί την εξουσία, άρχισε να συντηρητικοποιείται και πολλές φορές να συμμαχεί με τις αντιδραστικές τάξεις ενάντια στο προλεταριάτο. Έτσι στην αστική κοινωνία, η μόνη πρωτοπόρα τάξη είναι το προλεταριάτο και στην πάλη της για εξουσία και ανατροπή του καπιταλισμού, εκπροσωπεί τα συμφέροντα του έθνους.
    Γι’ αυτό στην Κατοχή, την Αντίσταση κατά των Γερμανών την ανέλαβε το προλεταριάτο, με το κόμμα του, το ΚΚΕ. Σχεδόν όλοι οι αστοί πολιτικοί έβγαλαν την ουρά τους απέξω. Αποδείχτηκε ότι εκπρόσωπος του έθνους μπορούσε να είναι – τι πικρή ειρωνεία για τους αστούς! – μόνο η εργατική τάξη (των εργατών που «δεν έχουν πατρίδα») και το διεθνιστικό κόμμα της.
  • ΒλαδίμηροςΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 20:09
    Πολύ σωστά και αυτό που είπε ο Ντισραέλι για τα "δύο έθνη" και όλα τα άλλα που γράφει το άρθρο. Λείπει, όμως , κάτι βασικό.
    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ;;; Ως συνήθως, ΚΑΝΕΝΑ!!!
    ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ;;; Ως συνήθως τίποτα!!!
    Τι υποννοείται; Ότι οι άνθρωποι, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να εξοργιστούν με όσα γράφει ο κ. Μπογιόπουλος και απλώς να "κλωτσήσουν". Όπως έγραψε, πολύ χαρακτηριστικά, στο άρθρο του "Σαλπίσατε σιτηρέσιο" : "Και τί υπέροχα διαφορετική εξέλιξη θα μπορούσαν να έχουν τα πράγματα αν – εύλογα – υποθέσει κανείς ότι οι άνθρωποι, έλλογοι καθώς είναι, το αποφασίσουν να κλωτσήσουν".
    Να αποφασίσουν να "κλωτσήσουν", κάτι που δεν έκαναν τα "άλογα" ζώα (τα άλογα), που τα ξεγέλαγαν σαλπίζοντας σιτηρέσιο. Αυτό συνιστά ο κ. Μπογιόπουλος στα "έλλογα" ζώα, στους ανθρώπους. Να χρησιμοποιήσουν το λογικό τους, όχι για να επιβάλλουν μια λύση στην κοινωνία που ζουν, όχι για να αλλάξουν τίποτα - αυτά είναι μεγάλες φιλοδοξίες για τους ανθρώπους, κατά την άποψη του ΚΚΕ. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να κλωτσάνε, για να πληρωθεί το ρηθέν υπό των προφητών : να εφαρμοστεί η "ανυπακοή", να επιτευχθεί η "ακυβερνησία" και να επέλθει το πολυπόθητο "χάος" - από εκεί και πέρα θα αναλάβει το επαναστατικό κόμμα με τις κόκκινες ερπύστριες να βάλει τάξη στο χάος και να θεσπίσει την εργατική-λαϊκή εξουσία, που με όπλο την εργατική-λαϊκή οικονομία, θα φέρει τον Παράδεισο επί της γης, εφαρμόζοντας αμέσως - εδώ και τώρα - τις αρχές που ο ρεφορμιστής Μαρξ τοποθετούσε στο απώτερο μέλλον :
    "Οι πάντες να απολαμβάνουν όλα όσα υπαγορεύονται από τις ανάγκες τους.
    Οι πάντες να μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία όλα όσα τους επιτρέπουν οι ικανότητές τους".
    Για όποιον δεν το πιστεύει ότι ο κ. Μπογιόπουλος απέδειξε το Μαρξ ρεφορμιστή, ζητώντας να μεταπηδήσουμε από την Ελλάδα του σήμερα στη δεύτερη, "ανώτερη φάση του κομμουνισμού", ας ρίξει μια ματιά στο άλλο άρθρο του κ. Μπογιόπουλου "Μπορούμε!", όπου διακηρύσσει εντελώς "άλογα" :
    "Είναι «μπορετό» να συμβεί κάτι τέτοιο στην Ελλάδα των 6, 3 εκατομμυρίων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, αλλά 559 ολιγάρχες κατέχουν το 45% του πλούτου της;
    Ναι, είναι «μπορετό»! Είναι ρεαλιστικό! Και άμεσα κατορθωτό!".
    Ο ρεφορμιστής Μαρξ, που περίμενε τα πάντα από την εξέλιξη έγραφε πως αυτή η "ανώτερη φάση της κομμουνιστικής κοινωνίας" θα έρθει "όταν θα έχει εξαφανιστεί η υποδουλωτική υποταγή των ανθρώπων στον καταμερισμό της εργασίας και μαζί της και η αντίθεση ανάμεσα στην πνευματική και στη σωματική εργασία, όταν η εργασία θα έχει γίνει όχι μόνο μέσο για να ζεις, αλλά και η πρώτη ανάγκη της ζωής, όταν με την ολόπλευρη ανάπτυξη των ατόμων θα έχουν αναπτυχθεί και οι παραγωγικές δυνάμεις και θα αναβλύζουν άφθονα όλες οι πηγές του κοινωνικού πλούτου".
    Βέβαια, ο κ. Μποιγόπουλος μας διαβεβαιώνει ότι, για την πραγματοποίηση της "ανώτερης φάσης" εδώ και τώρα στην Ελλάδα "Ούτε τα τεχνολογικά μέσα λείπουν, ούτε τα χρήματα, ούτε ο πλούτος, ούτε οι επιστημονικές δυνατότητες" και το μόνο που μένει είναι "Να γκρεμιστεί αυτός ο παραλογισμός και να χτιστεί ο κόσμος σε άλλη βάση".
    Δηλαδή, μόλις "γκρεμιστεί ο παραλογισμός", θα χτιστεί στην Ελλάδα η "άλλη βάση" και πια δε θα έχουμε ούτε καταμερισμό της εργασίας, ούτε κράτος, ούτε χρήμα!!! Αυτά ακριβώς που υπόσχονται οι αναρχικοί.
    Και το ερώτημα ανακύπτει ξανά και ξανά : Ο κ. Μπογιόπουλος έχει γίνει αναρχικός; Ο ίδιος δηλώνει ότι παραμένει μέλος του ΚΚΕ. Τότε γιατί το ΚΚΕ δεν αντιδρά, όταν ένας εξέχων δημοσιογράφος, που δηλώνει ότι είναι μέλος του, γράφει σαν καθαρά αναρχικός και όχι μόνο αυτό, αλλά, προτρέπει τον κόσμο να αρχίσει να "κλωτσάει", δηλαδή, να φέρεται σαν αναρχικός; Μήπως όλα όσα λέει το ΚΚΕ στο πρόγραμμά του για λαϊκή-εργατική εξουσία και βαθμιαία σοσιαλιστικοποίηση της κοινωνίας, με απώτερο στόχο την αταξική κοινωνία είναι απλώς ένα δόκανο για τους αφελείς που το θεωρούν ακόμα μαρξιστικό κομμουνιστικό κόμμα;
    Μήπως από την άλλη μεριά, ο κ. Μπογιόπουλος πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες και παραμυθιάζει τους φτωχούς και καταπιεσμένους με μοναδικό σκοπό να τους παροτρύνει να αρχίσουν να "κλωτσάνε" σαν άλογα-έλλογα όντα;
    Μήπως ο συνδυασμός αυτής της διπλής εξαπάτησης οδηγεί στο στρώσιμο του δρόμου για το πραξικόπημα;
    Υ.Γ. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κ. Μπογιόπουλος καταφεύγει στον αστό (και συντηρητικό) Ντισραέλι για να δώσει την αντίθεση των "δύο εθνών", οπότε τα δύο έθνη είναι "οι πλούσιοι και οι φτωχοί". Αυτό βολεύει μια χαρά την πολιτική του ΚΚΕ, για αντίθεση - στην αστική κοινωνία - μεταξύ "λαού" και "πλουτοκρατίας", αντί για αντίθεση κεφαλαίου και εργασίας, αστών και προλετάριων. Πάντα οι αστοί μίλαγαν για αντίθεση πλούσιων και φτωχών, αποφεύγοντας να μιλήσουν ταξικά.
  • κξΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 17:55
    Το ΚΚΕ καλλιεργεί το ταξικό μίσος. Αυτό είναι, όντως, το κόμμα του μίσους.

    Δηλαδή, Μπογιόπουλε, είναι κακό κάποιος να είναι πολύ πλούσιος;
    Ο Bill Gates που είναι πάμπλουτος (και έχει δώσει για φιλανθρωπίες απίστευτα ποσά) δεν το αξίζει; Ο Steve Jobs δεν το άξιζε; Αυτός που έφτιαξε την Coca Cola και ξεδίψασε τον πλανήτη δεν άξιζε να γίνει πολύ πλούσιος; Ο Ωνάσης που ξεκίνησε από το μηδέν και με το εμπόριο κατάφερε να γίνει αυτό που έγινε, δεν το άξιζε; Δεν έδωσε ψωμί και εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους ο κάθε ένας απ᾽ αυτούς;

    Ασφαλώς υπάρχουν και κάποιοι που ίσως να μην το αξίζουν. Ας πούμε, ο Μπόμπολας, που έχει ειδικές σχέσεις με το κράτος. Γι᾽ αυτό, όμως, ποίος φταίει, ο Μπόμπολας ή το κράτος;

    Οι συνθήκες για την διαφθορά, Νίκο, δεν είναι ο Καπιταλισμός (που εύκολα κατηγορείς), αλλά ο κρατισμός. Όταν το κράτος μοιράζει την "πίτα", τότε αναπτύσσονται κλίκες, διαπλοκές, και μονοπώλια. Όταν ο Καπιταλισμός δουλεύει χωρίς να εμπλέκεται το κράτος, τότε δουλεύει και ο ανταγωνισμός. Άρα, τον κρατισμό θα έπρεπε να κατηγορείς, και όχι τον καπιταλισμό.

    Αλλά αυτό που έχεις εσύ στο μυαλό σου, ο κομμουνισμός δηλαδή, είναι ο άκρατος κρατισμός. Το κρατικό μονοπώλιο. Η δικτατορία του προλεταριάτου. Και, εντάξει, ο καθένας με την τρέλα του, αν θες. Το κακό είναι ότι με την προπαγάνδα σου σπείρεις το ταξικό μίσος, ενώ οι Έλληνες είναι αγαπημένοι, είναι ένα έθνος, ένας λαός, και φτωχοί και πλούσιοι.
  • IVANΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 17:33
    ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΑΣ ΤΑ ΕΧΟΥΝΕ ΤΑ ΔΙΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ.ΤΑ ΣΑΒΑΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΣΕΠΕΣ.ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ.Ο ΘΕΟΣ ΕΝΑ ΕΧΕΙ ΣΧΕΔΙΑΣΕΙ ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ.ΟΛΟΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ 2 ΜΕΤΡΑ
  • stevchrlyΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 17:24
    και τι κάνουν οι Έλληνες για όλα αυτά;;

    χαλαρώνουν για να το απολαύσουν

    περαστικά στον υπερήφανο Ελληνικό λαό
  • agelosΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 12:06
                       Το  έθνος  είναι  ένα.  Και  αποτελείται  από  τάξεις.  Υπάρχει  η "εθνική συνεννόηση " υπέρ  των  συμφερόντων  της  αστικής  τάξης,  αλλά  υπάρχει και  η  εθνική  συνεννόηση  υπέρ  των  συμφερόντων  της  εργατικής  τάξης  και  όλου  τού  λαού.  Παλαιότερα  η  αστική  τάξη  στήριξε  την  έννοια  του  έθνους  επειδή  εξυπηρετούσε  τα  ταξικά  της  συμφέροντα  και  μάλιστα  έχοντας  σύμμαχο  και  όλο  τον  λαό.  Άλλωστε  τα  έθνη  είναι  δημιουργήματα  αστικοδημοκρατικών  επαναστάσεων.  Σήμερα  με  την  όξυνση  των  κοινωνικών  αντιθέσεων  μέσα  από  τον  παγκοσμιοποιημένο  νεοφιλελευθερισμό  και  την  κρίση  του  που  ιστορικά  βιώνουμε,  δεν  μπορεί  να  υπάρξει  προάσπιση   του  έθνους  μέσα  από  την  προάσπιση  των  συμφερόντων  των  πλουτοκρατών,  που  εύστοχα  αναφέρονται  στο  άρθρο  του  κ. Μπογιόπουλου.  Η  προάσπιση  των  συμφερόντων αυτών  των  μικρών   πλέον  ομάδων,  με  τόσο  πλούτο, συνεπάγεται  και  την   απεμπόληση  των  εθνικών  δικαιωμάτων  της  χώρας  και  του  λαού.  Κάτι  που  επίσης  ιστορικά  βιώνουμε  σήμερα.  Η  υπεράσπιση  της  εθνικής  ανεξαρτησίας,  των  εθνικών  κυριαρχικών  δικαιωμάτων  του  λαού  μας  και  της  αυτοδιάθεσης,  περνάει  μέσα  από  την  ανατροπή  των  μνημονίων,  την  έξοδο  από  την  ΕΕ,  την ΟΝΕ  και  την  στήριξη  μιάς  αυτοδύναμης  ανάπτυξης  με  ΕΘΝΙΚΟ  νόμισμα.  Σήμερα  η  έξοδος  από  την  κρίση,  εκτός  από  λαϊκό  αίτημα  είναι  και  γνήσια  ΕΘΝΙΚΟ  αίτημα.  
                  Και  αυτήν  την  εθνική  συνεννόηση  θα  έπρεπε  να  είχε  ο  κ. Μπογιόπουλος  κατά  νού  και  όχι  την  θεωρεία  περί  δύο  εθνών,  πού  είναι  ακραία  εθνικά  διχαστική,  αντιδραστική  και  επικίνδυνη.  Και  να  έστρεφε   τα  βέλη  της  κριτικής  του -  με  την  όντως   έξοχη  πέννα  του  -  και  πρός   τον  κομματικό  χώρο  από  τον  οποίο  προέρχεται,  που  αντί  να  εφαρμόσει  μία  πολιτική  συγχρόνως  ταξική,  λαϊκή  και  ΕΘΝΙΚΉ,  όπως  έκανε  με  το  ΕΑΜ,  " κρύφτηκε"  στο  παλάτι  του  Περισσού  και  περιορίζεται  στο  να  εκδίδει  καθημερινές  "ημερήσιες  διαταγές"  πρός  τούς εργαζόμενους,  του  τύπου  "αντισταθείτε",  "κάντε ανυπακοή", "περιμένετε  να  ωριμάσουν  οι  συνθήκες", "ζήτω  ο  σοσιαλισμός"  κλπ.
                  Η  απάντηση  στούς  Σαμαροβενίζελους  σήμερα  που προσπαθούν  να  περάσουν  την  λογική  της "εθνικής συνεννόησης"  πουλώντας  την πατρίδα  και  το  έθνος,  είναι  η  πραγματική  εθνική  συνεννόηση  της  εργατικής  τάξης  και  όλου  του λαού  γιά  να  σώσουν  την  πατρίδα  και  τό  έθνος  και  όχι  η  άρνηση  αυτών  των  αξιών  που  είναι  κυρίως  αξίες  του λαού,  με  την  εργατική  τάξη  ως  την  κατ' εξοχήν  ΕΘΝΙΚΗ  τάξη,  από  την  φύση  της  και  από  την  γέννα  της.  Μένει  να  γίνει  και  συνείδησή  της  και  συνείδηση  των  δημοσιογράφων  που  θέλουν  να  ομιλούν  πρός όφελός  της.  
  • ΝΙΚΟΣΤρίτη 21 Οκτωβρίου 2014, 11:55
    ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΩΡΑ!!!!
    ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ 1-11-14 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!

  • Αθήνα8°CΥψηλή:12°C
    Χαμηλή:7°C
  • Θεσ/νίκη4°CΥψηλή:5°C
    Χαμηλή:0°C
  • Πάτρα10°CΥψηλή:8°C
    Χαμηλή:3°C
  • Ηράκλειο16°CΥψηλή:16°C
    Χαμηλή:9°C
  • Λάρισα3°CΥψηλή:5°C
    Χαμηλή:1°C