Ο Γιάννης Μουζάλας «στον ενικό» με τον Νίκο Χατζηνικολάου

Πρώτη καταχώρηση: 08/02/2016 - 21:50

Τελευταία δημοσίευση: 10/02/2016 15:42Εκπομπές

Ο Γιάννης Μουζάλας «στον ενικό» με τον Νίκο Χατζηνικολάου

Α΄μέρος

Β΄μέρος

Γ΄μέρος

Αν βρίσκεσαι στο δρόμο ή δεν έχεις συνεχή πρόσβαση στο διαδίκτυο, αποθήκευσε τους τηλεφωνικούς αριθμούς του enikos.gr και στείλε μας τη φωτογραφία, το βίντεο ή το μήνυμά σου για να καταγγείλλεις, να πεις την άποψή σου ή και για να δείξεις αυτό που θέλεις.

Tηλ. 6944 05 05 05 και 6944 06 06 06

Άλλοι τρόποι επικοινωνίας με το enikos.gr:

 

e-mail: info@enikos.gr

Tηλ: 210 87 88 006-007-008

Fax: 210 87 88 200

Γράψε κι εσύ το δικό σου σχόλιο:

όνομα
e-mail
σχόλιο
 
 
*

To όνομα είναι υποχρεωτικό πεδίο. Το e-mail δεν θα εμφανίζεται.
To σχόλιο σας θα εμφανιστεί στο site με μια μικρή καθυστέρηση.
Η δημοσίευση του σχολίου σας θα ολοκληρωθεί μόλις επιβεβαιώσετε ότι εσείς είστε ο σχολιαστής, μέσα από το email σας.

Σχόλια (24)
  • ΣτέλιοςΠέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2016, 00:00
    Κύριε Χατζηνικολάου, πολύ ενδιαφέρουσα η εκπομπή, κυρίως αυτό που εκτιμάω με το «στον ενικό» είναι το γεγονός ότι καλούνται πολλά άτομα και ακούγονται πολλές απόψεις. Δεν μονοπωλείται δηλαδή η συζήτηση από ένα ή δύο άτομα. Και για θέματα τόσο σοβαρά όσο αυτό, η πολυφωνία είναι πολύ σημαντική.

    Είμαι νέος γιατρός. Η καθημερινότητά μου μου επιτρέπει να πω ότι, αν και σχολιάστηκε στην αρχή της εκπομπής πολύ εύστοχα από εσάς, και όμως δεν αναλύθηκε όσο έπρεπε, το θέμα της Ιατρικής περίθαλψης. Καλώς ή κακώς, όσο άσχημο και αν ακούγεται, η υγεία πουθενά στον κόσμο δεν είναι δωρεάν. Δυστυχώς, το δωρεάν υγεία για όλους είναι αδύνατον να υπάρξει. Είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να επιδιώκουμε δωρεάν περίθαλψη για όλους, ανασφαλίστους, πρόσφυγες κ.τ.λ. Και συγχρόνως, λάβετέ το σοβαρά υπόψιν, δεν υπάρχει κανένα μα κανένα νομικό πλαίσιο που να μας καλύπτει τους νέους συναδέλφους που δουλεύουμε εξοντωτικά και χωρίς ρεπό από το αναμενόμενο ιατρικό λάθος. Θα καταδικαστούμε για ιατρικό λάθος λες και είμαστε ξεκούραστοι, λες και είμαστε άριστα εκπαιδευμένοι (δεν υπάρχει χρόνος για εκπαίδευση με τέτοια κούραση και 1000 άτομα ανά εφημερία σε κάθε Νοσοκομείο) και λες και υπάρχει ο άριστος εξοπλισμός σε όλα τα νοσοκομεία και για όλους.

    Όλα αυτά οδηγούν σε μια αμυντική Ιατρική (δηλαδή περιττές εξετάσεις που περισσότερο θέλουν να ευχαριστήσουν Εισαγγελέα και συγγενείς, και όχι αυστηρά την Ιατρική επιστήμη) η οποία εκτοξεύει το κόστος της Υγείας στα ύψη. Ως εκ τούτου, κανείς νέος γιατρός δεν θέλει να κάνει ειδικότητα στη χώρα. Φεύγουμε. Και όσοι μένουμε, το θεωρούμε απαράδεκτο να περιθάλπτουμε δωρεάν τους πάντες και τα πάντα χωρίς εισφορές στα ταμεία, χωρίς να πληρώνουν κ.τ.λ. Λάβετε υπόψιν ότι τόσος όγκος κόσμου που έρχεται απαιτεί υγεία που δεν την πλήρωσε, δεν την δικαιούται, δεν μπορούνε καν να την απολαύσουν οι ντόποιοι που την πληρώνουν τόσα χρόνια. Και φυσικά είναι τόσο παραμελημένοι από ασθένειες και βασική υγιεινή που το κόστος που απαιτείται σε εργασία (από εμάς, που είμαστε ήδη εξαντλημένοι και είναι αδύνατον να βγει) , χρήματα και νοσοκομειακές δομές είναι αστρονομικό.

    Κοινώς, και συγγνώμη για τον τρόπο που θα το πω, μαθηματικά δεν βγαίνει. Με τις παρούσες συνθήκες της χώρας, δωρεάν υγεία για όλους δεν μπορεί να υπάρξει. Ή θα πεθάνουνε αυτοί ή έμεις. Ή, εφόσον το θέλετε, θα μείνετε χωρίς νέους γιατρούς, οπότε θα καταλήξουμε στο ίδιο αποτέλεσμα και για τις δύο ομάδες. Κανείς δεν μπορεί να φορτωθεί όλον αυτόν τον φόρτο εργασίας χωρίς να θρηνήσετε θύματα ή χωρίς να αποχωρήσει. Και σας μεταφέρω μια πραγματικότητα. Οι ευρωπαίοι το έχουν καταλάβει αυτό και γι’ αυτό σκληραίνουν τη στάση τους. Ξέρουνε απλή αριθμητική.

    Ευχαριστώ
  • ΜιχάληςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 20:13
    Είμαι υπερήφανος που έχουμε υπουργό τον κύριο Μουζάλα.
    Του εύχομαι καλή δύναμη!
  • Ειρ ΧλΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 17:10
    Τώρα που μπαίνει το ΝΑΤΟ, εξακολουθεί το θέμα συνόρων να είναι "ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ", όπως επέμενε ο κ.κ.Αβραμόπουλος? Τα κατάφεραν πάλι οι Τούρκοι....
  • ΑντωνηςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 02:47
    Παρακαλω ρωτηστε τον κυριο υπουργο. Γιατι δεν απελαυνονται ολοι οι παρανομοι μεταναστες στις χωρες των οποιων δεν υπαρχει πολεμος, ετσι ωστε και να αδειασει λιγο η χωρα, και καλυτερες συνθηκες να εξασφαλισουμε στους Συριους, που οντως ειναι προσφυγες?
  • ΚυριακοςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 01:48
    Απο την Αλβανία τι γίνεται; Περνάνε οι προςφυγες ή ειναι κλειστά τα σύνορα;
  • ΔημήτρηςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 01:44
    Ανοίξτε την Πρεσβεία της Συρίας στην Αθήνα και θα δούμε τότε πόσοι και ποιοι από αυτούς που δηλώνουν Σύριοι είναι Σύριοι. Γιατί στις φωτογραφίες που βγαίνουν στη δημοσιότητα, βλέπουμε πολλούς μαύρους. Οι Σύριοι δεν είναι μαύροι. Γιατί έχετε κλειστή την Συριακή Πρεσβεία στην Αθήνα;
    Όλος ο κόσμος λέει ότι αυτοί οι δήθεν πρόσφυγες-μετανάστες δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που δηλώνουν, αλλά κάτι άλλο.. πιθανόν τζιχαντιστές-μισθοφόροι-τρομοκράτες που φεύγουν από τη Συρία γιατί πολύ απλά έχασαν τον πόλεμο.
    Κανείς Έλληνας δεν τους κάλεσε εδώ. Κανείς Έλληνας δεν τους θέλει εδώ. Κανείς Έλληνας δεν θέλει να γίνει η Ελλάδα κέντρο διερχομένων. Φροντίστε να φυλάξετε τα σύνορα και διώξτε αυτούς που μπήκανε στη χώρα μας, προτού μας φάνε.
  • ΠαναγιώτηςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 01:35
    * Πρώτη ενότητα (πριν την δεύτερη, περί του προσφυγικού):
    Τί σημαίνει να ζει κανείς; Το ερώτημα δύναται να αναχθεί στο εξής: Τί σημαίνει η ζωή του ενός;
    Η σκέψη αναπόδραστα θα εκκινήσει από την ίδια της την διατύπωση. Τούτη είναι η αρχή και δυστυχώς το τέλος της, ενώ στην πορεία θα επιχειρηθεί η προσέγγιση του αντικειμένου της, καθώς αυτή θα ίπταται πέριξ αυτού. Εδώ το αντικείμενό της είναι η ζώη του ενός, ο ανθρώπινος βίος.
    Η αναπόδραστη αρχή έγκειται στο ρήμα "σημαίνει", δηλαδή με άλλα λόγια εννοείται "ορίζεται" ή μήπως "σηματοδοτεί"/"συνεπάγεται";
    Α. Από την μία πλευρά, λοιπόν: Ποια η ουσία του ανθρώπινου βίου, ποιος ο ορισμός του;
    ~ Ομοίως και με απαρχή την γλώσσα της σκέψης: Εφόσον ο άνθρωπος ζεί - ιδιοπαθές το ρήμα-, τότε το ερώτημα δύναται να αντιστραφεί προς το ερώτημα: Ποια η δυναμική κατάσταση της ανθρώπινης ουσίας, ή αλλιώς του ανθρώπου/ του ενός;
    Η απάντηση θα επιχειρηθεί μέσω της ομοιότητας των άπειρων προσπαθειών ορισμού της, δηλαδή μέσω της έννοιας των παραδοχών σύμφωνα με τις οποιεσδήποτε επιλεχθείσες, έκαστος επιχείρησε να την ορίσει.
    Ακριβώς με βάση την έννοια της παραδοχής καθ' εαυτής, εκφράζεται πάντα η εκάστοτε περιστασιακή αλήθεια για τον ορισμό της ανθρώπινης ζωής. Οι εκφράσεις αυτές παρατεταγμένες και στο σύνολό τους, περιγράφουν αρχικώς ότι ο ορισμός του βίου ενός ανθρώπου συχνά διαφέρει από εκείνον ενός άλλου.
    Αποκαλύπτεται τότε μία αλήθεια περί του επιδιωκόμενου ορισμού: Ο ορισμός της ζωής του ενός μεμονωμένου ανθρώπου αποδίδει πεδίον μικρότερο του γενικού ορισμού της ζωής του ενός ανθρώπου.
    ~ Με ἀλλα λόγια, η ουσία του μεμονωμένου ανθρώπου είναι ταυτοχρόνως ουσία και απουσία ανθρώπινου βίου σε σύγκριση με τον συγκερασμένο, γενικό ορισμό ο οποίος περιλαμβάνει τα πάντα τα γνωστά και εκπεφρασμένα περί του βίου. (1/στιγμιαίο γνώρισμα της ουσίας του βίου)
    Εντός της άπειρης διαφοροποίησης εντός της συλλογικότητας των ανθρώπων και των ιστορικών συνθηκών, η ουσία και η απουσία του μεμονωμένου ανθρώπου είναι διαρκώς μεταβαλλόμενη ως προς τα συστατικά μέρη της. (2/διαρκές γνώρισμα της ουσίας του βίου)
    Τα δύο γνωρίσματα λαμβάνουν χώρα ταυτοχρόνως. Η ανθρώπινη ζωή ορίζεται τότε ως προς την ύπαρξη ταυτοχρόνως με την ανυπαρξία της, περιγραφόμενης είτε ως θάνατος είτε ως απουσία εκδηλώσεως μιας κάποιας εκφράσεώς της. Συνεπώς:
    ~~ Αν και η απουσία εκδηλώσεως μιας κάποιας εκφράσεώς της ερμηνεύεται τότε εύκολα λόγω των εγγενών ανισοτήτων των ανθρώπινων βίων σε σχέση με δυνατότητες, με ευκαιρίες, με ανάγκες, η δεύτερη έννοια της ανυπαρξίας περιγράφει περισσότερα και περιχαρακώνει τελικώς τον επιδιωκόμενο ορισμό, ως εξής:
    ~~ Όσο ο άνθρωπος ζεί, βιώνει και τον θάνατο: Όταν κάποιος δεν ζει πια, η συλλογικότητα των ανθρώπων βιώνει την ζωή αυτού ως παρελθούσα στιγμή της ανθρώπινης συλλογικότητας καθώς και ως τμήμα της απουσίας της ζωής της, άρα και της ζωής του κάθε ενός αυτής ο οποίος ζει. Το τμήμα αυτό της ανυπαρξίας βιώνεται λοιπόν μέσω της συλλογικότητας.
    ~ Ιδιαίτερα στο σημείο αυτό, κατανοείται ότι ο ορισμός του ανθρώπινου βίου περνά μέσα από την συλλογικότητα. Αναπόδραστα τότε η συλλογικότητα απαιτείται να ενσωματωθεί στον επιδιωκόμενο ορισμό.
    (Η ενσωμάτωση της συλλογικότητας μέσω της ύπαρξης της ζωής δεν συμβαίνει πάντα, όπως υποδηλώνουν σύντομοι βίοι ή ακραίοι βίοι απομονωμένων ανθρώπων. Γι'αυτό, απεφεύχθη η διαδρομή αυτή για την συλλογικότητα, αν και σαφέστατα υπαρκτή στις πλείστες των βίων.)
    ~ Τελικώς, το τμήμα που υπολείπεται στην ζωή του ενός και ορίσθηκε ως η απουσία του βίου, βιώνεται μέσα στην συλλογικότητα με διάφορες μορφές, ήτοι ως ανικανοποίητο, ως έλλειψη, ως στέρηση, ως υπερβολή, ως ελάττωμα, ως περιορισμός, ως απώλεια κ.τ.λ. σε κάθε μια από τις δύο παραπάνω καταστάσεις της έννοιας της απουσίας κατά την δυναμική του βίου του ενός.
    Με έννοιες αφηρημένες και αποπροσωποποιημένες, η κατάφαση της ζωής συντελείται και ως κατάφαση της μη ζωής και ως άρνηση της μη ζωής, ταυτοχρόνως και συνάμα, αχρόνως.
    Η ζωή του ενός ορίζεται πάντα μέσω της παρπάνω τριπλής υποστάσεως. (3/τριπλή υπόσταση της ουσίας του βίου)
    Η άρνηση της ζωής, ως κατάφαση του θανάτου από τον έναν, βρίσκεται στον αντίποδα του ορισμού της ανθρώπινης ζωής. Οδηγεί στο πένθος μέσα στην συλλογικότητα και μέσω αυτής, ο ορισμός της ζωής καταλήγει στην τριπλή υπόσταση της ζωής.
    Ο άνθρωπος εντός της καταστάσεως της άρνησης της ζωής αντιμετωπίζεται από την συλλογιότητά του ως πρόσωπο με σοβαρή έλλειψη ή απώλεια κ.τ.λ., δηλαδή ο ορισμός της ζωής του ενός καταλήγει ξανά στο γνλώρισμα της τριπλής υποστάσεως.
    ~ Επιπροσθέτως, σημειώνεται ότι η ζωή του ενός συμβαίνει ως μία διττή, δυναμική κατάσταση, ήτοι σε ατομικό επίπεδο ταυτοχρόνως και σε συλλογικό/κοινωνικό επίπεδο. (4/διττή δυναμική του βίου)
    Β. Τότε και από την άλλη πλευρά, τί η ανθρώπινη ζωή σημαίνει;
    ~ Ο άνθρωπος ζει και η ανθρώπινη ζωή σηματοδοτεί καθώς νοηματοδοτεί, κινούμενη εντός των δύο, προαναφερθέντων επιπέδων.
    Καθώς από τον ορισμό της κινείται πάντα προς την αποδοχή της, αλλά και λόγω της τριπλής υπόστασής της προς την κάλυψη της απουσίας της, δεν δύναται παρά να κινείται τότε προς την εξίσωση της ουσίας της με τον πλήρη, γενικό, έναν ορισμό της. (5/βασική, αυθόρμητη κατεύθυνση του βίου)
    Επομένως, αυτή η εκφραζόμενη κίνηση προς την πληρότητα της ουσίας της λαμβάνει χώρα τόσο στον εσωτερικό-ατομικό όσο και στον εξωτερικό-κοινωνικό-συλλογικό βίο του ανθρώπου. (6/πεδίο κίνησης τιου βίου)
    ~ Η συλλογικότητα σε αναφορά της ανθρώπινης ζωής του ενός και εντός του ορισμού αυτής εξελήφθη ως καταφατική της ζωής του ενός. Το αίτημα για την αγάπη και για την δικαιοσύνη ανάμεσα στους ανθρώπους είναι πάντοτε παρόν, όπως και το αναπάντητο αυτού σε πάρα πολλές περιπτώσεις (7/αίτημα από την συλλογικότητα υπέρ του βίου του κάθε ενός).
    Τούτο τίθεται ως κυρίαρχο, διότι η συλλογικότητα είναι ακριβώς εκείνο το έδαφος εντός του οποίου ο βίος του ενός θα μπορεί να ευοδωθεί, δηλαδή ο ορισμός και η έκφρασή του να επιτύχει την εξίσωσή του με το πλήρες Ένα, με τον ευτυχή, γενικό του ορισμό. (8/η συλλογικότητα ως προϋπόθεση του ανθρώπινου βίου)
    Ωστόσο, η πείρα της δυναμικής καταστάσεως του ανθρώπινου βίου έχει αποδείξει ότι η συλλογικότητα συχνά έχει εκδηλώσει την άρνηση, γεγονός με αιτίες και αποτελέσματα:
    Γ. Ποια η σύνδεση του ατομικού, ανθρώπινου βίου με την συλλογικό, ανθρώπινο βίο σε κάθε περίπτωση;
    ~ Από τα προηγούμενα στοιχεία, φάνηκε ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ένα σύστημα θεωρητικώς μεν, με δυνητικά απεριόριστες εκφάνσεις, συνδυασμούς, δυνατότητες και ανισότητες, πρακτικώς δε, με απροσδιόριστα πεπερασμένα, υπαρκτά, καταργηθέντα ή και υπό διαμόρφωση όρια των ανθρώπινων ζωών.
    Τα όρια αποτελούν την στάθμη των βίων και την απόσταση των βίων αυτών από τον πλήρη βίο του γενικού ορισμού.
    Τότε, η ουσία του βίου είναι το διάστημα μεταξύ της ύπαρξης και των ορίων.
    Η δε απουσία του βίου είναι το διάστημα μεταξύ των ορίων και του ιδανικού, πλήρους βίου του γενικού ορισμού.
    Η εξάλειψη της απουσίας του βίου καλείται συχνά και αθανασία, διότι τελικώς η ανθρώπινη ζωή υφίσταται μόνο ως ζωή, σε κάθε περίπτωση. Τα όρια έχουν ενσωματωθεί στην ίδια την ζωή και υφίστανται τότε ως φυσιολογική κατάσταση καθώς και ως αυθόρμητη κίνηση του ανθρώπινου βίου. (9/τα όρια του ανθρώπινου βίου ως η ακριβής έκφραση της ιδιοσυστασίας του)
    ~ Λόγω της διαφοροποίησης των ανθρώπινων ζωών, εύκολα κατανοείται ότι τα όρια θα διαφέρουν φυσιολογικά ανάμεσα στους μεμονωμένους βίους. Σε προέκταση, η συλλογική ζωή θα διαφοροποιείται τότε, αλλά και θα διασπάται πολλαπλώς και σε αντιστοιχία με τους μεμονωμένους βίους.
    Ωστόσο, η συλλογικότητα λειτουργεί επιτυχώς, μόνο με ορισμένους, στοιχειώδεις κανόνες συμβίωσης, δηλαδή συνδυασμού των μεμονωμένων βίων, προκειμένου για να καθίσταται ικανή να λειτουργήσει υπέρ της ανθρώπινης ζωής για κάθε πρόσωπο καθώς και συνολικά.
    Χρειάζεται δηλαδή να οργανώνεται, να μεθοδεύεται, να υλοποιείται και να υποστηρίζει την ανθρώπινη ζωή μέσω των συναφών, συνεπαγόμενων έργων της, κατά την αντίληψή της περί των ορίων της ανθρώπινης ζωής.
    Οι κανόνες αυτοί δεν αποτελούν παρά τα όρια της συλλογικής ζώης. (10/κανόνες και όρια της συλλογικότητας)
    ~ Η συλλογικότητα τότε εμφανίζει την ουσία της, από την απαρχή της μέχρι τα όριά της, ταυτοχρόνως με την απουσία της, από τα όριά της μέχρι την πλήρη υποστήριξη της ανρθώπινης ζωής των μεμονωμένων ανθρώπων και συνολικά όλων των μελών της.
    Συνεπώς, η συλλογική ζωή εμφανίζει την παρόμοια ατελή φύση με τον βίο του κάθε ενός ανθρώπου, διότι απαρτίζεται από τους ατελείς ανθρώπους με τους ατελείς βίους αφενός, ενώ συχνά αποτυγχάνει του σκοπού της στλήριξης και ευόδωσης της ανθρώπινης ζωής, όπως η ιστορική πείρα αποδεικνύει πλειστάκις.
    Άλλοτε, η συλλογικότητα επιτυγχάνει, διότι επιτυγχάνει στον ύστατο σκοπό της μέσα από την οργάνωση, την μεθόδευση, την υλοποίηση συναφών, συνεπαγόμενων έργων τα οποία ευθυγραμμίζονται με σπουδαίο τρόπο στα όρια της μεμονωμένης ανθρώπινης ζωής καθώς και στους κανόνες της συλλογικής ζωής.
    Η συλλογικότητα αποτυγχάνει ή επιτυγχάνει λοιπόν στην πράξη και σε αναφορά με την έννοια της ανθρώπινης ζωής. (11/η αμφισημία της συλλογικής αποτυχίας ή επιτυχίας)
    ~ Η διαίρεση των ανθρώπων σε διακριτές φυλές, έθνη ή πληθυσμούς έχει οδηγήσει σε μια σειρά συλλογικοτήτων οι οποίες διακρίνονται αναμεταξύ τους μέσω των πολιτισμικών τους χαρακτηριστικών ως επί το πλείστον, δηλαδή μέσω των καταγεγραμμένων τελικά διεργασιών οι οποίες λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό τους σύμφωνα με το προαναφερθέν σύστημα περί της ανθρώπινης ζωής και νοηματοδοτούν τις ζωές των προσώπων που εγκολπώνουν και γαλουχούν και αναπαράγουν.
    Το πρωτεύον γεγονός του κλειστού συστήματος του φυσικού περιβάλλοντος και των πεπερασμένων πόρων που διαθέτει, έχει οδηγήσει τις ανθρώπινες φυλές σε ανταγωνισμό αναμεταξύ τους.
    Συμπερασματικά, μια συλλογικότητα δεν δύναται στον ανθρώπινο κόσμο να υποστηρίξει τα μέλη της και τον ρόλο της παρά μόνον αν συνυπολογίσει τον ανταγωνισμό της με τις υπόλοιπες, υπέρ της επιβιώσεώς της τελικά.
    Όλοι αναγνωρίζουμε τον πόλεμο ως την ακραία μορφή αυτού του ανταγωνισμού.
    Επίσης, όλοι δυνάμεθα να αναγνωρίζουμε τις νέες μορφές πολέμου τις οποίες η επιστήμη και η τεχνική επιτρέπουν με την χαρακτηριστική και εκτεταμένη, σύγχρονη έκφρασή τους, συνήθως δε σε συνδυασμό.
    Αναφέρονται στο σημείο αυτό η πολιτισμική, η επικοινωνιακή, η ηθική, η ψυχολογική, η εκπαιδευτική, η οικονομική, η χρηματοπιστωτική, εκείνη της δημόσιας υγείας, της φυσικής δολιοφθοράς, η πολιτική και η διπλωματική.
    Ο διεθνής ανταγωνισμός οδηγεί αναπόφευκτα στην αντίφαση της κάθε συλλογικότητας ως προς τον εαυτό της. Έκαστη συλλογικότητα, καταφατική και συνάμα αρνητική της ανθρώπινης ζωής; (12/ενδογενής και εξωγενής, ίδια αντίφαση έκαστης συλλογικότητας)
    ~ Η εσωτερική ένταση ως εκ της αντιφάσεως και του ψεύδους που αποκαλύπτει, αμβλύνεται μέσω της ανάγκης των πόρων και της οριοθέτησης της συλλογικότητας σε αντιπαλότητα με τις υπόλοιπες.
    Οι πιο προηγμένοι πολιτισμοί δεν εκθειάζουν, αλλά αποδέχονται αυτήν την έχθρα.
    Οι πιο βάρβαροι και βλαναυσοι αποδέχονται την έχθρα ως λυτρωτική για τους ίδιους και ως αναπόσπαστο τμήμα της ιδιοσυστασίας τους. Υμνούν ακόμα και τον σκοτωμό των μελών τους σαν μια κοινωφελή τους εργασία. Πρόκειται ουσιασιτικά για αρνητές της ζωής. Μάλιστα, συσκοτίζουν τα μυαλά των μελών τους για να αποφύγουν την φυσιολογική, πηγαία αντίδραση των ανθρώπων μπροστά στην ίδια την άρνηση της ζωής, με ακραίες μεθόδους διακυβέρνησης.
    Η Ιστορία έχει αποδείξει τον σύντομο βίο τέτοιων καθεστώτων και απάνθρωπων κυβερνητικών αντιλήψεων περί του ανθρώπινου βίου και των αντίσοιχων πρακτικών τους.
    Τελικά, η άριστη ισορροπία μεταξύ της ανάγκης και της αποδοχής της ανθρώπινης ζωής, με πνεύμα δικαιοσύνης περισότερο από αγάπης - δυστυχώς -, επιτελεί την καλύτερη λειτουργία έκαστης συλλογικότητας σε βάθος χρόνου. (13/η συλλογικότητα είναι φορέας δικαιοσύνης)
    ~ Τελικώς, η ανθρώπινη ζωή ως ορισμός και ως αιτία και ως συνέπεια είναι το κριτήριο της υπηρεσίας είτε των μεμονωμένων ανθρώπν είτε των συλλογικοτήτων για την δικαίωσή τους ως προς την υπόσχεσή τους υπέρ της κατάφασης της ανθρώπινης ζωής. (14/η υπηρεσία κάθε ανθρώπινης ζωής ως προσωπική και συλλογική δικαίωση)
    * Δεύτερη ενότητα, περί του προσφυγικού:
    ~ Το προσφυγικό για την χώρα μας ζυγίζεται ως περισσότερο αρνητικό παρά ως θετικό για την επιβίωσή της, άρα απαιτείται να ενεργήσουμε κατά του κύματος των ξένων πληθυσμών.
    Τα επί μέρους στοιχεία είναι ήδη γνωστά (απροθυμία ΕΕ, εκμετάλλευση και εποικισμός από Τουρκία, αλλοίωση του ελληνικού πληθυσμού, υψηλό κόστος διάσωσης, περίθαλψης, φιλοξενίας, ζητήματα κοινωνικής ασφάλειας και εγκληματικότητα, ζητήματα απειλής συνόρων στο μέλλον, πολιτική και κυβερνητική αστάθεια και ξένες επιθέσεις με την ενίσχυση των νέων μορφών πολεμικής εναντίον της χώρας μας, εκβιασμοί ξένων για μικρή βοήθεια έναντι ακριβών ανταλλαγμάτων δηλαδή του γιγάντιου πλούτου των 100.000.000.000.000 αμερικανικών δολλαρίων που έχουν η Ελλάς και οι Έλληνες συνολικά).
    ~ Απαιτείται η ταχεία εξώθηση των πληθυσμών προς την Τουρκία.
    Εναλλακτικά, θα μπορεί αυτή η οικονομική πληγή να χρησιμοποιηθεί ως αποζημίωση από την Συρία προς την Ελλάδα και ως διπλωματικός μοχλός υπέρ των συμμαχιών που επιθυμεί η Έλλας στην περιοχή, σε μελλοντικό χρόνο.
    Σε κάθε περίπτωση, το αρχικό αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα για το εθνικό μας συμφέρον.
    ~ Εάν μάλιστα γίνει με σταθερότητα, με σοβαρότητα, με σχέδιο, με μέθοδο και με ισορροπία αντιλήψεων περί της ανθρώπινης ζωής, τότε είναι σίγουρο ότι δεν θα υπάρξει καμμιά δικαιολογημένη κατηγορία εναντίον η οποία θα πλήξει το ηθικό των πιο ιδεαλιστών συμπατριωτών μας.
    ~ Ασφαλώς και βεβαίως, όλοι έχουμε πια απομυθοποιήσει το δήθεν ανώτερο των ξένων κατηγοριών οι οποίες ουσιαστικά μεροληπτούν και εκβιάζουν για τα συμφέροντά τους. Ας μην μας πιάνει και τόσο εύκολα ο πόνος για τα λεγόμενα των ξένων. Ας πολεμήσουμε για τα δικά μας συμφέροντα και λεγόμενα.
  • sofiaΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 01:30
    σας ευχαριστω κυριε Χατζηνικολαου!!!!!
    Απλα...πιστευω οτι η ΕΛΛΑΔΑ δεν υπηρξε ποτε μονη της!!!!!
    ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ.....ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ ΜΑΣ που τωρα σε λιγο θα φυλαξουν-προσεξουν τους ανθρωπους της ΣΥΡΙΑΣ...η ΕΛΛΑΔΑ πιστευουμε οτι θα ειναι μια μικρη χωρα που θα προστατευσει συμφεροντα ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ!!!!!!
  • Γιώργος ΔαμαλάςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 01:12
    Κ. Χατζηνικολάου θα ειθελα να ρωτήσω κάτι απλό. Εφόσον τα κέντρα υποδοχής γίνονται για την καταγραφή των ανθρώπων, και εν συνεχεία προβλέπεται η μετεγκατάσταση τους σε άλλα ευρωπαϊκά κράτοι όπως είπε και ο επίτροπος Αβραμόπουλος, γιατί να μην γίνονται αυτά σε ακατοίκητα νησιά με πόρους ευρωπαϊκούς μεταφέροντας ότι χρειάζεται όπως τρόφιμα νερό και φάρμακα αποφεύγοντας συγχρόνως την ένταση και τα προβλήματα στις κατοικημένες και τουριστικές περιοχές της χωρας? Μήπως τελικά μας στήνουν μία ακόμα παγίδα? Θέλω να πω δηλαδή ότι η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί και σε ακατοίκητα νησιά, γιατί πρέπει λοιπόν νται και καλά να γίνουν όλα σε κατοικημένες περιοχές?
  • ΝΔΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 00:25
    Οι τζιχαντιστες διώκονται πολιτικά από τις δυνάμεις του Ασαντ ;
  • Παπακωνσταντίνου ΓιάννηςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 00:13
    Λυπάμαι πολύ για την κατάντια της Ελλάδας, και για αυτά που την περιμένουν με τόσους λαθρομετανάστες που μπαίνουν καθημερινά....κρίμα.....
  • nikos leontaritisΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 00:05
    Αν οι αντρες συριοι εκπαιδευονταν υποχρεωτικα να πανε να πολεμησουν για την απελευθερωση της συριας μηπως σταματουσαν οι ροες.
  • Γιωργος ΡηγακηςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 00:03
    Καλησπέρα σας.θα ήταν καλό τα κτήρια που φτιάχτηκαν στους ολυμπιακός το 2004 και ρημασουνε κάθε μέρα ας βάλουν τους πρόσφυγες εκι , ο ελληνας τα έχει χρυσοπληρωση ας πιάσουν τόπο.και να αφήσουν τα νησιά ήσυχα,
  • ΣίμοςΤρίτη 9 Φεβρουαρίου 2016, 00:00
    1. Για ποιο λόγο παίρνει η Τουρκία 5 δισ. ευρώ από την Ε.Ε. και η Ε.Ε. υποχρεώνει εμάς για χότ σπότ αλλά και να δώσουμε και 300 εκατομ. στην Τουρκία ως προίκα; 2. Πρέπει να καταλάβει ο κύριος Μουζάλας ότι οι Σύριοι δεν είναι το πρόβλημα, αλλά οι Μαροκινοί, Αλγερινοί, Πακιστανοί, Σομαλοί, Αφγανοί κ.τ.λ. που όπως π.χ. η Δανία υποχρέωσε τις πρεσβείες τους να λάβουν μέτρα επαναπατρισμού αλλά και να φορτωθούν το οικονομικό κόστος και του επαναπατρισμού και της διαμονής, έως τον επαναπατρισμό.
  • ΧρίστοςΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:58
    Δεν υπάρχει εθνική κυριαρχία αγαπητοί! Τσάμπα συζητάτε! Και αυτή και οι προηγούμενες κυβερνήσεις είναι υποταγμένοι... Δουλικά είναι, ότι τους προστάξουν, προσπαθούν ακόμα και βίαια να το επιβάλλουν! Φτάσανε να δουν οι Κώες τι;;; ΜΑΤ στο νησί τους!!! Ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, που δεν τον "κρατάνε" από πουθενά οι Ευρωπαίοι!!!! ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ σου λέει μετά.
    Έχουμε χάσει και ξεχάσει τις έννοιες!!! Τέτοια δημοκρατία, στα μούτρα σας...
  • ΕσθηρΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:57
    Για την εκπομπή Enikos.gr:
    Nίκο γιατί δεν τους επιστρέφουν απευθείας στην Τουρκία ;;!Παυουν να είναι πρόσφυγες πολέμου από την στιγμή που μπαίνουν στη Τουρκία!Μπαίνοντας Ελλάδα είναι λαθρομετανάστες και ΟΧΙ πρόσφυγες πολέμου!
  • JohnΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:57
    Ερώτηση...γιατί δεν κάνουμε τα hot spots εν πλώ?
    Γιατί δεν "πέρει" η κυβέρνηση από κάποιον μεγάλο εφοπλιστή ένα πλοίο όπου και κρεβάτια θα έχει και φαγητό θα έχει και δεν θα ζημιωθεί κάποιο από τις ελάχιστες πλέον διεθνώς τουριστικά περιοχές.
  • ελενηΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:55
    επειδή το θέμα δεν προσφέρεται για εκμετάλλευση, ελπίζω το συμπέρασμα να είναι αντιρατσιστικό .... είμαστε πρόσφυγες και μετανάστες και δεν ξέρουμε τι περιμένει και τα παιδιά μας.....
  • ΙωάννηςΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:52
    Καλησπέρα κ.Χατζηνικολάου, αν έχετε την χρόνο και την καλοσύνη γιά μία ερώτηση στον υπουργό.. θα ήθελα να μαθω αν η κυβέρνηση εχει ακριβής στοιχεία η κατα προσεγκιση των αριθμο των μεταναστών - προσφυγων που ζουν στην χωρα μας των τελευταίο χρονο..?
  • ΚωσταςΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:42
    το σκοπευτηριο στο μαρκοπουλο μεσογαιας ειναι ενας τεραστιοσ χωρος ο οποιο αυτη την στιγμη ειναι αδειος(φιλοξενει καποιες μοναδες εκαμ).Γιατι αυτα τα δημοσια(αδεια κτηρια)δεν τα εκμεταλευονται?

    ευχαριστώ
  • ΝΔΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:39
    Προς τον μουζαλα μας εγγυάται ότι εδώ στην Ελλάδα δεν μπαίνουν τζιχαντιστες διότι υπάρχουν πληροφορίες ότι οι δυνάμεις του Ασαντ μετά τον βομβαρδισμό της χομς κυνηγημένες οικογένειες τζιχαντιστων και αντικαθεστωτικοί έχουν κωλύσει στα τουρκικά σύνορα με σκοπό να έρθουν στις Κυκλάδες
  • ΝΔΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:31
    οποιος λεει κατι αντιθετο για το μεταναστευτικο ανιμετωπιζεται ως ακροδεξιος
  • GeorgeΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:31
    Ο κύριος δήμαρχος θα είναι παρών στην απονομή Νόμπελ ειρήνης
    Το δικαιούται
  • ΝτινοςΔευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016, 23:28
    Χαίρετε ,
    " Πας μη ελλην = βάρβαρος " έλεγαν οι αρχαίοι ημων πρόγονοι . Αν δίναμε ελληνικές ταυτότητες => ευρωπαϊκές ταυτότητες => θα εκβιαζαμε τόσο τους ευρωπαίους όσο και αλλά κράτη να δουν το θέμα πιο εξονυχιστικά ?

    Ευχαριστώ